شاخک‌های سحابی رتیل

سحابی رتیل، بزرگ‌ترین و قوی‌ترین منطقه‌ی تشکیل ستاره در کل گروه محلی کهکشان‌هاست و در ابرماژلانی بزرگ (LMC) قرار دارد.
فاصله‌ی این سحابی از ما، 170000 سال نوری بوده و پهنایی به اندازه‌ی 1000 سال نوری دارد. اگر این سحابی به اندازه‌ی سحابی جبار از ما فاصله داشت، به تنهایی نصف آسمان را پر می‌کرد! (سحابی جبار هم یک منطقه‌ی محلی تشکیل ستاره است.)
ابر گازی سرخ و صورتی در عکس، در واقع یک سحابی نشری پرجرم است که با نام 30-ماهی طلایی نیز شناخته می‌شود. باقی‌مانده‌های ابرنواختر و سحابی‌های تاریک نیز این‌جا دیده می‌شوند.
مجموعه‌ی روشن ستاره‌ها در سمت چپ و نزدیک وسط تصویر، به نام R136 معروف است و تعدادی از پرجرم‌ترین، داغ‌ترین و روشن‌ترین ستارگان شناخته‌شده را در بر دارد.
این عکس را تصویرگر میدان بازِ رصدخانه‌ی جنوبی اروپا ESO فرستاده و یکی از دقیق‌ترین و پرجزئیات‌ترین عکس‌هاییست که تاکنون از این منطقه‌ی بزرگِ تشکیلِ ستاره گرفته شده.
تلسکوپ هابل نیز به تازگی عکس بخشی از این سحابی را ارسال کرده که ستاره‌ای بسیار پرجرم را در حال گریز از منطقه نشان می‌دهد.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه