کشف یک ستاره ی گریزان

تلسکوپ فضایی هابل یک ستاره ی کمیاب با سرعت فوق العاده بالا را کشف کرده که از مرکز کهکشان راه شیری به بیرون پرتاب شده و با سرعتی 3 برابر سرعت خورشید در حال حرکت (به سمت اعماق فضا - م) است.
به باور دانشمندان ماجرا از حدود صدها میلیون سال پیش و زمانی آغاز شده که سه ستاره که با هم حرکت می کردند، با  فاصله‌ی بسیار اندک از کنار سیاهچاله ی مرکز کهکشان راه شیری گذشتند.
یکی از آن ها به دام سیاهچاله می افتد ولی آن دوی دیگر از کهکشان به بیرون پرتاب شدند و با ادغام در یکدیگر، تشکیل یک ستاره ی آبی بسیار داغ (ابَرداغ) با سرعت نزدیک به 1.6 میلیون مایل بر ساعت را دادند.
طرح گرافیکی ناسا از چگونگی پرتاب شدن "فراری آبی" از مرکز کهکشان به بیرون
این ستاره با نام HE 0437-5439 یکی از پرسرعت ترین ستارگانیست که تاکنون ردیابی شده و همچنین نخستین ستاره ایست که مستقیما به مرکز کهکشان ربط داده می شود.
اخترشناس "وارن براون" از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین در کمبریج، می گوید: «با مشخص کردن جهت حرکت ستاره در آسمان به کمک تلسکوپ هابل، برای نخستین بار می توان فهمید که ستاره از کجا آمده. جهت یابی های ما مستقیما به مرکز کهکشان راه شیری می رسد.»
براون می گوید: «این ستارگان تبعید شده در میان جمعیت 100 میلیاردی ستارگان کهکشان راه شیری کمیابند. در هر 100 میلیون ستاره، تنها یک ستاره ی ابَرسریع یافت می شود.»
در حال حاضر این ستاره ی آواره در حاشیه ی کهکشان و در فاصله ی نزدیک به 200,000 سال نوری از مرکز کهکشان سیر می کند.
براون و گروه گندین (Gnedin's team) با اندازه گیری جهت فرار ستاره  به کمک تلسکوپ هابل و نیز در نظر گرفتن هسته‌ی کهکشان به عنوان نقطه ی آغاز حرکت، سرعت پرتاب اولیه ی مورد نیاز ستاره برای رسیدن به مکان کنونی را محاسبه کردند.
"اولگ گندین" رهبر گروه از دانشگاه میشیگان در "آن آربور" می گوید: «بررسی این ستارگان می تواند سرنخ های تازه ای از سرشت بخشی از جرم نامرئی کیهان به ما بدهد، و همچنین می تواند به اخترشناسان در دانستن چگونگی تشکیل کهکشان ها کمک کند.»
تصویر تلسکوپ هابل که در آن به طور دقیق به ستاره ی آبی در حال گریز با سرعت باورنکردنی اشاره شده است.
سن ستاره یکی دیگر از رازهاست. از روی سرعت و جای HE 0437-5439 می توان گفت که ستاره احتمالا 100 میلیون سال پیش سفرش از هسته ی کهکشان را آغاز کرده است.
ولی جرم آن (9 برابر جرم خورشید) و رنگ آبیش به این معنی است که این ستاره تنها در عرض 20 میلیون سال، سوخت هسته‌ایش را به پایان برده، بسیار پیش از آن که به نقطه ی فعلی در فضا برسد.
این روش برای بیان سرعت فرار ستارگان، نخستین بار در سال 1988 پیشنهاد شد. طبق پیش بینی این نظریه، سیاهچاله ی مرکزی کهکشان راه شیری، باید هر 100,000 سال یک ستاره به بیرون پرتاب کند.
سیستم سه ستاره ای یاد شده، از یک جفت ستاره ی نزدیک که به دور یکدیگر می چرخیدند و یک عضو سوم جداگانه که آن هم در اثر گرانش به گروه پیوسته بود تشکیل شده بود. سیاهچاله، این عضو سوم بیرونی را از جمع محکم و پیوسته ی آن دو جدا کرد. اندازه حرکت (مومنتم) این ستاره ی محکوم به مرگ به آن دوی دیگر منتقل شده و سرعت آن ها را تا حد سرعت گریز از کهکشان بالا برد.

واژه نامه:
Hubble - Milky Way - HE 0437-5439 - star - black hole

منبع: dailymail

4 دیدگاه شما:

ahoo

هیچی‌ از وبلاگت نفهمیدم. موفق باشی‌. آهو 

یک ستاره در هفت آسمان...

همین قدر که سر زدی ممنونم

رویا

سلام
برخی از نکاتی که دراین مقاله جالب به نظرم رسید:
یه گروه سه تایی ستاره داریم سیاهچاله برسومی که از همه کوچکتره یک نیروی قوی کششی ایجاد می کنه وعکس العمل آن نیروی رانشی است که اول دوستاره راادغام وبا سرعت بسیار بالایی به بیرون می فرسته
دوم اینکه ستاره آبی ست با حرارت بسیاربالا اما در مقاله آمده که سوخت خودرابه پایان رسانده ورو به مرگ است درحالیکه ستاره پرجرمی که سوخت خود را به پایان رسانده سرد وبه ابرغول قرمز تبدیل و برای انفجارات ابرنواختری آماده می گردد
در آخر برداشتی که می توانم داشته باشم این است که چون مرکز کهکشان ما جایگاه ستارگان پیر و سیاهچاله هاست مدار حرکت انتقالی این گروه ستاره ای سه تایی بر صفحه کهکشان ما زاویه داربوده مثل آنچه در منظومه ما در مدارچند سیارک وهمچنین سیاره پلوتو وجود داره واینچنین در مسیر حرکت در روی مدارخوددر دام سیاهچاله می افته
واگر این نظر درست باشه یکی از عوامل برخورد در کیهان شاید این باشه نظر شماچیه؟

یک ستاره در هفت آسمان

رویای گرامی
ضمن سپاس از بازدید و نظرتون،
درباره ی چگونگی ادغام اون دو ستاره، نظرتون درسته ولی در مورد این که چرا دو ستاره ی دیگه هم پیرند و هم آبی، باید بگم این به مبحثی بر می گرده به نامه "blue strugglers" که من ترجمه اش کردم "آوارگان آبی"
این مطلب رو درباره ی این گروه از ستارگان بخونید:
http://1star-7skies.blogspot.com/2011/07/blog-post_03.html

موضوع اینه که هنوز دلیل قطعی آبی دیده شدن چنین ستارگان پیری مشخص نیست.
درباره ی مدار دو ستاره ی پس زده شده هم چیزی گفته نشده ولی روشنه که این پرتاب شدن، حاصل یک برهم کنش دینامیکیه.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه