ابر ماژلانی بزرگ

دریانورد پرتغالی، فردیناند ماژلان و همراهانش در نخستین سفر خود به دور کره ی زمین، فرصت زیادی برای غور و بررسی در آسمان نیم کره ی جنوبی داشتند. از جمله دستاوردهای این بررسی، دو شگفتی کیهانی بود که اکنون به نام "ابرهای ماژلان" شناخته می شوند و مشتاقان آسمان نیز می توانند به راحتی آنها را ببینند. امروزه می دانیم این ابرهای کیهانی دو کهکشان نامنظم کوچکند که به دور کهکشان بزرگ ما (کهکشان مارپیچی راه شیری) در حال گردشند. 
ابر ماژلانی بزرگ (LMC) در فاصله‌ی 180,000 سال نوری و در صورت فلکی ماهی زرین کوچک (ابوسیف) قرار دارد. در این تصویر ترکیبی عمیق و رنگیِ فوق العاده، نور ستارگان از میله ی آبی رنگِ مرکزیِ ابر دیده می شود که با تابشِ سرخ ناشی از اتم های یونیده ی گاز هیروژن در تضاد است.
ابر بزرگ ماژلان با پهنایی نزدیک به 15,000 سال نوری، سنگین ترین کهکشان اقماریِ کهکشان راه شیری است و یکی از نزدیک ترین ابرنواخترهای دوران نوین یعنی SN 1987A را در خود جای داده است. لکه ی بزرگ و روشن بالا، سمت چپ تصویر، "ماهی زرین 30" یا همان سحابی مجلل "رتیل" می باشد. این منطقه ی بزرگِ ستاره زا (تشکیل ستاره) حدود 1,000 سال نوری پهنا دارد.
(ابر ماژلانی کوچک را نیز اینجا ببینید.)

واژه نامه:
Ferdinand Magellan - the Clouds of Magellan - Milky Way - Dorado - Large Magellanic Cloud - LMC - ionized - atomic hydrogen - satellite - supernova - SN 1987A - 30 Doradus - Tarantula Nebula

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه