دیدار با یک دنباله دار از نزدیک ترین فاصله

این 5 تصویر را از بالا سمت چپ و در جهت عقربه های ساعت نگاه کنید. این ها تصاویر پشت سر همی است که فضاپیمای ماموریت EPOXI هنگام نزدیک شدن، گذشتن از زیر و دور شدن از هسته ی ستاره ی دنباله دار هارتلی 2 در تاریخ 4 نوامبر از آن گرفته. نزدیک ترین فاصله ی این فضاپیما از هسته ی دنباله دار، 700 کیلومتر بود. در واقع، این پنجمین باری بود که یک فضاپیمای زمینی از چنین فاصله ی اندکی از یک دنباله دار عکس می گرفت ولی هسته ی هارتلی 2، کوچکترینِ آنها بوده است. درازی قطر بزرگ آن تنها حدود 2 کیلومتر (1.2 مایل) است.
هارتلی 2 کوچک است ولی در این تصاویر خیره کننده، فوران های گاز و غبار از آن دیده می شود که نشان دهنده ی سطح بسیار فعال آن است. فوران ها از سطح خشن و ناهموار هسته بیرون زده اند و نور خورشید نیز از سمت راست آن را روشن کرده است. به طور مشخص دیده می شود که ناحیه های ناهموار در هر دو سر این هسته ی دراز، با یک بخش میانی صاف و باریک به هم پیوسته اند.
در ماموریت EPOXI، بار دیگر از فضاپیمای "برخورد ژرف" استفاده شد که پیشتر در سال 2005، ابزار کاوشگری را به سوی هسته ی دنباله دار تمپل 1 پرتاب کرده بود.
نمودار حرکت فضاپیما - این فضاپیما از نیروی گرانش زمین کمک گرفت تا در مسیر گردش دنباله دار قرار بگیرد. 
در لحظه ی مواجهه ی این دو، دنباله دار فاصله ی بسیار کمی از زمین داشت.(منبع
واژه نامه:
Nasa - EPOXI - comet - Deep Impact - Tempel 1 - Hartley 2

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه