همنوع خواری برای جوان ماندن

تاکنون تصور می شد همه ی کهکشان ها، ستارگان درونشان را خود، میلیاردها سال پیش به وجود آورده اند. ولی دانشمندان کشف کرده اند که کیهان روشی غیرمعمول برای باززایی و احیای کهکشان های پیرتر دارد: کهکشان خواری یا کانیبالیسم!
مشاهدات تازه به وسیله ی تلسکوپ هابل نشان می دهد که کهکشان های بیضی گون همچنان بخشی از نیروی جوانیشان را حفظ کرده اند که آن را مدیون برخورد و مواجهه با کهکشان های کوچکترند.
کهکشان بیضی گون NGC 4150 با بزرگنمایی هسته اش
تصاویر هسته ی کهکشان NGC 4150، گرفته شده در "فرابنفش نزدیک" و توسط دوربین میدان باز 3 (Wide Field Camera 3)، جریان هایی از غبار و گاز و انبوه خوشه های جوان و آبی رنگ را آشکار کرده که کمتر از 1 میلیارد سال از پیدایششان می گذرد. شواهد نشان می دهد که که این ستاره زایی در اثر ادغام با یک کهکشان کوچک آغاز شده است.
بررسی ها و مطالعات تازه به تقویت این دیدگاهِ در حال رشد کمک می کند که طبق آن، بیشتر کهکشان های بیضی گون  (بیضوی) دارای ستارگان جوان هستند که به کهکشان های پیرتر زندگی جدید می بخشند.
مارک کروکت از دانشگاه آکسفورد و سرپرست گروه رصدی هابل می گوید: « تصور می شد همه ی ستارگان کهکشان های بیضوی، میلیاردها سال پیش به وجود آمده اند و آنها همه ی گاز درون خود را برای ساخت ستارگان تازه مصرف کرده اند. (ولی) اکنون ما شواهدی از زایش ستارگان تازه در بسیاری از کهکشان های بیضی گون یافته ایم. سوخت مورد نیاز برای زایش اغلب این ستارگان از بلعیده شدن کهکشان های کوچک تر به دست آمده.»
کروکت می افزاید: «این مشاهدات، این نظریه را تقویت می کنند که کهکشان ها در اثر برخورد با کهکشان های کوچک تر در میلیاردها سال پیش، خود را تقویت و نوسازی کرده اند. NGC 4150 نمونه ای چشمگیر از یک رویداد رایج در دوره های آغازین کیهان در حیاط پشتی کهکشان ماست.»
کهکشان دوردست با یک کهکشان کوچک تر برخورد کرده و زایش ستارگان تازه را آغازیده است.
تصاویر هابل فعالیت های آشفته را در ژرفای درون هسته ی کهکشان نشان می دهد. خوشه های ستارگان جوان و آبی به دور مرکز کهکشان حلقه زده اند که همراه با کهکشان می چرخد. این زایشگاه ستاره ای حدود 1,300 سال نوری گستردگی دارد. رگه های بلند غبار در برابر نور زرد هسته، تاریک و روشن دیده می شوند. خود هسته ترکیبی است از دسته های ستارگان پیرتر. کراکت و گروهش با تجزیه و تحلیل نور ستارگان، محاسبه کردند که شکوفایی و زایش ستارگان از حدود 1 میلیارد سال پیش آغاز شده که در تاریخ کیهانشناختی، زمانی نسبتن جدید به حساب می آید. روند ستاره زایی در این زایشگاه کهکشان، از آن زمان تاکنون کندتر شده است.
ژوزف سیلک، از دانشگاه آکسفورد و یکی از اعضای گروه می گوید: «ما در حال تماشای این کهکشان در زمانِ پس از ستاره‌زاییِ عمده و اصلی می باشیم. از بین این ستارگان، سنگین ترین ها تاکنون از بین رفته اند. جوان ترین ها سنی بین 50 تا 300-400 میلیون سال دارند. مقایسه کنید با ستارگان کهکشان که در حدود 10 میلیارد سال از عمر هر یک می گذرد.»
برخوردی که به این ستاره زایی انجامید، مشابه برخورد آینده ی کهکشان ما با ابر بزرگ مآزلانی خواهد بود. طی این برخورد، کهکشان ما ابر ماژلان را خواهد بلعید.
سوگاتا کاویراج، از کالج سلطنتی لندن و یکی از اعضای گروه می گوید: «به باور ما، ادغام با یک کهکشان کوچک و پر از گاز در حدود 1 میلیارد سال پیش، سوخت مورد نیاز جهت تشکیل ستارگان تازه را برای NGC 4150 تامین کرد. فراوانی فلزات (که عناصری سنگین تر از هیدروژن و هلیم اند) در ستارگان جوان بسیار پایین است که می تواند نشان دهنده ی پایین بودن سطح فلزات در کهکشان کوچکِ برخورد کرده باشد. این اشاره به کهکشانی کوتوله، با جرمی در حدود یک دوازدهم خود NGC 4150 دارد.»
بنا به گفته ی اخترشناسان، برخورد و ادغام با چنین کهکشان های کوچکی، بسیار رایج تر از برخورد دو کهکشان بزرگ است. در برابر هر یک برخورد بین دو کهکشان بزرگ، می تواند 10 برخورد کوچک روی بدهد. برخوردهای بزرگ راحت تر نیز دیده می شوند چرا که آتش بازی خارق العاده ای به راه می اندازند: کهکشان های از شکل افتاده، نوارهای بلند و طولانی گاز، و ده ها خوشه ی ستاره ای جوان.
در مقابل، برخوردهای کوچک را سخت تر می توان ردیابی کرد چرا که رد نسبتن کمی از خود به جا می گذارند.

واژه نامه:
cannibalism - NASA - Hubble - galaxy - Wide Field Camera 3 - NGC 4150 - elliptical

منبع: dailymail

4 دیدگاه شما:

پریسا

ما در حال تماشای این کهکشان در زمانِ پس از ستاره‌زاییِ عمده و اصلی می باشیم. از بین این ستارگان، سنگین ترین ها تاکنون از بین رفته اند.
؟؟؟؟؟؟ یعنی این عظمت من رو دیوانه می کنه :))

یک ستاره در هفت آسمان

تازه پریسا خانم. فکرشو بکنید. چند صد میلیون سال و حتی یک میلیارد سال هم در مقیاس نجومی، زمان کمیه!

یوزپلنگ

؟؟؟؟؟؟ یعنی این عظمت من رو دیوانه می کنه :))

دقیقا!گاهی فکر می کنم "الان"این ستاره چه وضعی داره ؟"زمان حال"به مفهوم گاملا انتزاعی پیدا می کنه !

مرسی هیچ جان

یک ستاره در هفت آسمان

خواهش می کنم یوزپلنگ جان

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه