Simeis 147 : بازمانده ی یک فاجعه

اگر بخواهید رشته های کم نور و به هم پیچیده ی باقی مانده از ابرنواختر سیمیس 147 (Simeis 147) که در این تصویر موزاییکی دقیق و پرجزییات به چشم می خورد را دنبال کنید، به سادگی راهتان را گم خواهید کرد. این جرم آسمانی که با عنوان Sh2-240 نیز فهرست بندی شده، نزدیک به 3 درجه از آسمان یعنی گستره ای به اندازه ی 6 قرص کامل ماه را در صورت فلکی ثور (گاو نر) می پوشاند. عرض آن 150 سال نوریست و فاصله اش از ما 3,000 سال نوری برآورد می شود. 
در این تصویر ترکیبی عالی، تابش اتم های هیدروژن و اکسیژن نیز دیده می شود که به کمک فیلترهای باند باریک ثبت شده اند؛ این تابش ها مربوط به مناطق گازی برانگیخته و داغِ ضربه خورده از انفجار می باشند. عمر این باقی مانده ی ابرنواختر تقریبن 40,000 سال برآورد شده؛ یعنی نور انفجار سهمگین ستاره، نخستین بار 40,000 سال پیش به زمین رسیده است.
البته این پسماندهای رو به گسترش، تنها پیایند ماجرا نبوده اند. این فاجعه ی کیهانی، یک ستاره ی نوترونی چرخان (یک تپ اختر یا پولسار) نیز باقی گذاشته که در واقع همان هسته ی ستاره ی اولیه است.

واژه نامه:
Simeis 147 - Supernova Remnant - filament - supernova - Sh2-240 - constellation Taurus - hydrogen - oxygen - spinning neutron star - pulsar - star's core

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه