ذره ای از غبار میان ستاره ای

کیهان ما جای پُرگرد و غباری است.
معمولن تنها هنگامی از وجود غبار (Dust) در فضا آگاه می شویم که جلوی نور ستارگان یا سحابی های پشتش را بگیرد و گاه، نماهایی مانند سر یک اسب یا یک کلاه مکزیکی را پدید آورد. ولی هیچ کس به راستی نمی داند یک ذره ی معمولی غبار میان ستاره ای چه شکلی دارد.
ستاره شناسان با بررسی چگونگی دراشامش (جذب) نور، گسیلش نور، و بازتاب نور توسط غبار میان ستاره ای دریافته اند که این غبار بسیار متفاوت از غبارهای درون خانه هاست که از یاخته (سلول) و پرز و کرک تشکیل شده.
دانه های غبار میان ستاره ای عمدتن از کربن، سیلیسیوم، و اکسیژن ساخته شده و معمولن پهنایی کمتر از ۱/۱۰۰۰ میلیمتر دارند. پژوهش ها نشان داده اند که بیشتر دانه های این غبار کروی نیستند.
تصویر بالا دستاورد یک همتاسازی چسبندگی برخالی (فراکتالی) برای دانه های غبار است. در این مدل، توده های کتره ای از ترکیب های کروی با ویژگی های گوناگون به کار رفت که این جا به طور ساختگی با رنگ های گوناگون نشان داده شده اند.

واژه نامه:
Dust - star - nebula - horse's head - sombrero hat - interstellar dust - cell - lint based - carbon - silicon - oxygen

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه