مشتری، 30 سال پیش

این یک توفان به گستردگی دو برابر زمین است و دستکم تا جایی که تلسکوپ ها قادر به دیدن آن هستند، به شدت ادامه داشته و نشانی از آرام شدن هم در آن به چشم نمی خورد. این لکه ی سرخ بزرگ سیاره ی مشتری است، بزرگ ترین سامانه ی توفان چرحشی در منظومه ی خورشیدی.
لکه ی سرخ بزرگ، همچون بیشتر پدیده های اخترشناسی، نه پیش بینی شده بود و نه بلافاصله پس از کشف شدن، ماهیتش شناخته شد. امروزه هنوز هم جزییات این که چرا و چگونه شکل، اندازه و رنگ این لکه ی بزرگ تغییر می کند به صورت راز باقی مانده است. شناخت بیشتر از وضعیت آب و هوایی (جوی) مشتری شاید بتواند به شناخت بیشتر از شرایط آب و هوایی زمین کمک کند.
تصویر بالا نتیجه ی یک بهینه سازی دیجیتالی است که به تازگی بر روی عکسی که فضاپیمای وویجر 1 در سال 1979 از بزرگ ترین سیاره ی منظومه ی خورشیدی گرفت انجام و تکمیل شده. (در این باره بیشتر بخوانید: بازیافتی عالی از تصاویر 30 سال پیش)
وویچر 1 تاکنون 117 AU* از زمین دور شده و در حال حاضر در دورترین جایی در کیهانست که یک دست ساخته ی انسان به آن رسیده و هر آن انتظار می رود از مرزهای منظومه ی خورشیدی (هورنیام، غلاف خورشیدی، heliosheath) خارج شود.
----------------------------------------
* AU: یکای نجومی؛ یکایی برابر با فاصله ی میانگین زمین تا خورشید که برابر با 150 میلیون کیلومتر است.

واژه نامه:
Jupiter - Great Red Spot - Voyager 1 - Earth - Solar System - AU - heliosheath

منبع: apod.nasa.gov
برگردان: یک ستاره در هفت آسمان

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه