سیاه چاله هایی روی زمین

* ریزسیاهچاله ها به طور روزانه از درون زمین می گذرند بدون این که ویرانی و خسارتی به بار آورند!

ریزسیاهچاله‌هایی که احتمالن در طی سال از درون زمین می‌گذرند
شاید اجسام را در مداری به دور خود نگه دارند،
مانند الکترون هایی که به دور هسته ی یک اتم می گردند.
علاقمندان داستان های علمی تخیلی سیاه چاله ها را به عنوان اجسامی فشرده، و گاه گریزناپذیر می شناسند ولی این اجسام می توانند از آنچه تصور می کنید به شما نزدیک تر باشند.
فضای دوردست پر از سیاهچاله های پدید آمده از انفجار ستارگان غول است، ولی سیاهچاله های مینیاتوری یا "ریزسیاهچاله" ها نیز می توانند وجود داشته باشند؛ و حتی چه بسا به طور روزانه از زمین هم رد شوند! و بر خلاف سیاهچاله های بزرگ تر که همه چیز (حتی نور) اگر از نقطه ای مشخص به آن نزدیک تر شوند را می بلعند، این ریزسیاهچاله ها اشیا را در یک مدار نگه می دارند.
بر اساس مقاله ای نوشته ی آرون پی. ون دیوندر (Aaron P. VanDevender) از Halcyon Molecular در ردوود سیتی کالیفرنیا، و جی. پیس ون دیوندر (J. Pace VanDevender) از آزمایشگاه های ملی سندیا در آلبوکرک نیومکزیکو، این پدیده ی گردش مداری شبیه حرکت الکترون ها به دور هسته ی اتم است که بدون افت مدار یا کشش به سوی هسته انجام می شود.
در بررسی آن ها، هر دو این پیش فرض را ارایه کردند که برخی از این ریزسیاهچاله های فرضی آنقدر کوچکند که می توانند روی زمین وجود داشته باشند و نیز بدون وارد آوردن هیچ خسارتی، از درون سیاره بگذرند.
هر دو بر این باورند که اندازه ی میکروسکوپی ریزسیاهچاله ها نشان می دهد که قوانینی مشابه قانون کوانتوم اتم ها بر آن ها حاکم است، که باعث می شود اشیا با نزدیک شدن به آن ها، به جای این که جذبشان شوند، در مداری به گردشان بچرخند.
بنابراین در حالی که همه ی سیاره ها در صورت گذشتن از افق رویدادِ یک سیاهچاله ی بزرگ می توانند یک جا توسط آن بلعیده شوند، ریزسیاهچاله ها تنها می توانند به کمک گرانش، مواد را در مداری به دور خود نگه دارند.
"ون دیوندر"ها این نظریه را "هم ارز گرانشی یک اتم" (GEA ،Gravitational Equivalent of an Atom) معرفی کرده اند و بر پایه ی محاسباتشان، سالانه باید میلیون ها کیلوگرم از ریزسیاهچاله ها به شکل ماده ی تاریک از درون زمین بگذرد. گذشت آن ها از درون زمین با چنان شتابی انجام می شود که ذرات موجود در مدارشان به سرعت از آن ها جدا می شود و در این حال خطر این که چنین سیاهچاله ای زمین را ببلعد وجود ندارد.
در حالی که این سیاهچاله ها با جدا شدن ذرات از آن ها به بقای خود ادامه می دهند، پرتوهایی که در طی این روند از آن ها می تابد می تواند نظریه ی استیون هاوکینگ مبنی بر این که سیاهچاله های میکروسکوپی به سرعت از بین می روند را رد می کند.
هر سال میلیون ها کیلوگرم ریزسیاهچاله در شکل ماده ی تاریک ممکن است از از درون زمین بگذرد.
"آرون ون دی وندر" در مقاله ای که برای arXiv.org فرستاده نوشته است: «آشکارسازی ریزسیاهچاله ها در هنگام گذشتن از درون زمین شاید دشوار باشد ولی ناممکن نیست. توان یک GEA برای تابش پرتوهای قابل ردیابی اندک است ولی ناچیز و قابل چشم پوشی نیست. شاید مشاهده ی یک GEA در مداری به دور زمبن بسیار ساده تر از دیدن آن در هنگام گذشتن با سرعتی دهشتناک از درون زمین باشد.»
پژوهش ون دیوندرها به دنبال ادعایی انجام شد که ماه گذشته مطرح شد و بنا به آن، برخی سیاهچاله ها پس از بلعیدن یک منطقه ی شامل فضا و زمان، می توانند آن را درون خود نگه دارند.
پرفسور دوکوشایف از بنیاد پژوهش های هسته ای آکادمی علوم روسیه در مسکو می گوید اگر یک سیاهچاله ی باردار و چرخان به حد کافی بزرگ باشد، می تواند نیروهای کششی آن سوی افق رویداد را ضعیف کند. افق رویداد به مرزی در اطراف سیاهچاله می گویند که در آن هیچ چیز، حتی نور را یارای گریز از گرانش سیاهچاله نیست: «محدوده ی درونی سیاهچاله که به وسیله ی دو افق از کل جهان بیرونی پنهان شده، در واقع یک جای مناسب است. تمدن های پیشرفته شاید بتوانند با خیال راحت در یک سیاهچاله‌ی ی ابَرسنگین در هسته های کهکشان ها زندگی کنند بدون آن که کسی از بیرون بتواند آن ها را ببیند.»
کهکشان راه شیری، جایی که شاید یک سیاهچاله کمین کرده باشد: 
ماه گذشته ادعا شد که برخی از سیاهچاله ها می توانند منطقه ای شامل فضا و زمان را در بر داشته باشند.

واژه نامه:
mini black hole - Aaron P. VanDevender - J. Pace VanDevender - electron - nucleus - quantum law - event horizon - Gravitational Equivalent of an Atom - GEA - Stephen Hawking - supermassive black hole -

منبع: dailymail

3 دیدگاه شما:

سیامک

بحث ساه چاله ها به خودی خود شگفت انگیز است. حالا این مقاله و ادعاهای جدید یک کمی ترسناک ترش کرده. تصور دنیای ایزوله شده در داخل یک سایه چاله نفس را در سینه حبس می کند....

یک ستاره در هفت آسمان

کاملن درست میگید سیامک گرامی
البته در مورد وجود دنیاهایی درون سیاهچاله ها، پیشتر هم نظراتی مطرح شده بوده. از جمله این که زمانی می گفتند شاید جهان خود ما، سیاهچاله ای برای جهان های دیگه باشه!!

سیامک

مفاهیم خیلی انتزاعی به نظر می آیند. .... یا مثلا استفان هاوکینگ که آنها را معبری برای رسیدن به دنیاهای دیگری با فیزیکی متفاوت از دنیای ما می داند....بعید است عمر بشر به اثبات این نظریات قد دهد... یا اصولا قابل اثبات باشند.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه