سیاهچاله ها و کهکشان ها از آغاز با یکدیگر همزیستی داشته اند

*رصدخانه ی ناسا این نظریه را تایید کرد که در روزگار آغازین کیهان، سیاهچاله ها وجود داشته و پدیده ای رایج بودند.

بنا به یافته ی پژوهشگران رصدخانه ی پرتو ایکس چاندرا، در روزگار آغازین کیهان، سیاهچاله ها پدیده ای رایج و فراوان بودند. این کشف تاییدیست بر پیش بینی هایی مبنی بر این که جهان آغازین پر از سیاهچاله های جوانی بوده که به همراه کهکشان های میزبانشان رشد می کردند. و نیز این کشف نشان می دهد که سیاهچاله های بسیار جوان، از آن چه پیشتر پژوهشگران می پنداشتند (در بلعیدن ماده) بسیار حریص تر و بی پرواتر بوده اند.
پژوهش در ژرفای کیهان: تصویری ترکیبی از میدان باز جنوبی چاندرا، جایی که دانشمندان در آن شماری از سیاهچاله های آغازین را کشف کرده اند.
Ezequiel Treister از دانشگاه هاوایی و نویسنده ی اصلی این پژوهش می گوید: «ما تاکنون در این باره که سیاهچاله ها در این کهکشان های نخستین چه می کردند یا اصلن وجود داشتند چیزی نمی دانستیم. اینک می دانیم که وجود داشتند، و بسیار هم پربرخورد بوده و رشدی نیرومندانه داشته اند.»

ستاره شناسان ناسا، رصدخانه ی پرتو ایکس مدارگرد چاندرا را تا شش هفته بر روی بخشی از آسمان تنظیم کردند و این منطقه که نام "میدان باز جنوبی چاندرا" (Chandra Deep Field South ،CDFS) بر آن نهاده بودند را مورد نقشه برداری قرار دادند.  

با ترکیب این عکس و تصاویر بسیار ژرف تلسکوپ هابل در محدوده ی فروسرخ و نور دیدگانی، توانستند در حدود 200 کهکشان دوردست، متعلق به زمانی که کیهان بین 800 تا 950 میلیون سال سن داشت را در جستجوی سیاهچاله ها بکاوند و دریافتند که 30 تا 100 درسد این کهکشان های دوردست و نخستین، سیاهچاله هایی اَبَرپرجرم و در حال رشد در خود دارند.

با برون یابی و مقایسه ی نتایج به دست آمده از این منطقه ی رصد شده ی کوچک با سراسر آسمان، برآورد کردند که دستکم 30 میلیون سیاهچاله ی ابرپرجرم در کیهان آغازین وجود داشته.
گرسنه: برداشت یک هنرمند از یک سیاهچاله ی ابرپرجرم رو به رشد در جهان آغازین.
پیشتر وجود جمعیتی از سیاهچاله های جوان در روزگار آغازین کیهان پیش بینی شده بود، ولی تاکنون دیده نشده بود. از آن جایی که تقریبن همه ی این سیاهچاله ها پوشیده در ابرهای فشرده ی گاز و غبارند، ردیابی و رصد آن ها با تلسکوپ های نوری دشوار است. ولی پرتوهای پرانرژی ایکس می توانند از این پرده ی ضخیم بگذرند و همین به تلسکوپ های پرتو ایکسی همچون تلسکوپ چاندرا امکان بررسی و مطالعه ی آن ها را می دهد.

کوین شاوینسکی، نویسنده ی دیگر پژوهش از دانشگاه ییل می گوید: «به نظر می رسد جمعیتی کاملن تازه از سیاهچاله های خردسال یافته ایم. ما بر این باوریم که این کودکان با ضریبی نزدیک به 100 یا 1000 رشد می کنند، تا سرانجام همچون سیاهچاله‌های غول پیکری شوند که امروز ما پس از 13 میلیارد سال می بینیم.»

فیزیکدانانی که روی سیاهچاله ها مطالعه می کنند می خواهند از چگونگی پدید آمدن و رشد سیاهچاله های ابَرپرجرم نخستین بیشتر بدانند. در فاصله های نزدیک تر، شواهدی از رشد همراستا و کنار همِ سیاهچاله ها و کهکشان ها به دست آمده است. ولی نتایج تازه‌ی تلسکوپ چاندرا نشان می دهد که این پیوند و ارتباط، بسیار زودتر از آن چه پیشتر می اندیشیدند آغاز شده بوده، چه بسا درست از زمان پیدایش هر دو گونه جرم (کهکشان و سیاهچاله).

پریا ناتارایان، نویسنده ی دیگر از دانشگاه ییل: «بیشتر اخترشناسان بر این باورند که در جهان کنونی، سیاهچاله ها و کهکشان ها به شکلی رشد همزیستانه دارند. ما نشان داده ایم که این پیوند "هم وابستگی" (codependent، وابستگی بیمارگونه) از زمان بسیار دور میان آن ها وجود داشته.»

واژه نامه:
Massive black hole - early universe - Nasa - Chandra X Ray observatory - black hole - gangbusters - Chandra Deep Field South - CDFS - infrared - Hubble Space Telescope - galaxy - supermassive black hole - X-ray - symbiotic - codependent - optical telescope

منبع: dailymail

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه