آنچه هابل 90 سال پیش در آندرومدا یافت

ادوین هابل در دهه ی 1920، فاصله ی ابر "آندرومدا" از زمین را با بررسی صفحه های عکاسی به دست آمده از تلسکوپ 100 اینچی رصدخانه ی مونت ویلسون اندازه گرفت و به طور قطعی وجود کهکشان هایی دیگر فراتر از کهکشان راه شیری را ثابت کرد. یکی از این عکس های تاریخی را در گوشه ی پایین، سمت راست کادر تصویر امروز می بینید که دست نوشته های هابل نیز بر روی آن نمایان است. این عکس در کنار تصاویری که یک تلسکوپ روی زمین و نیز تلسکوپ فضایی هابل تقریبن 90 سال بعد از همین منطقه ی آسمان گرفتند دیده می شود.

ادوین هابل با مقایسه ی عکس های گوناگون، در پی یافتن "نواخترها" بود، ستارگانی که درخشش آن ها به طور ناگهانی افزایش می یافت. او توانست چند نواختر را بر روی همین عکس بیابد و آن ها را با حرف "N" نشان داد. سپس با کشف این نکته که یکی از این Nها، نزدیک گوشه ی بالا، سمت راست (با خطوط نشان داده شده)، در واقع گونه ای از ستارگان متغیر (ناپایدار) به نام "متغیر قیفاووسی" است، N را خط زد و به جای آن نوشت "VAR!".

قیفاووسی ها که با تلاش های ستاره شناس دانشگاه هاروارد، هنریتا لیویت به جهان اخترشناسی معرفی شدند، ستارگان متغیر تپشی با تغییرات منظمند و می توان از آن ها به عنوان شمع های استاندارد برای نشان دادن فاصله های کیهانی استفاده کرد. با مشخص شدن چنین ستاره ای، هابل توانست نشان دهد که آندرومدا یک خوشه ی کوچک از ستاره و گاز آن هم درون کهکشان خودمان نیست، بلکه یک کهکشان بزرگ جداگانه و مستقل با فاصله ای قابل توجه از کهکشان راه شیری است.

شناخت امروز ما از جهان به عنوان فضایی پر از کهکشان، مدیون یافته ی ادوین هابل می باشد.

واژه نامه:
Mt. Wilson Observatory - Edwin Hubble - Andromeda Nebula - Hubble Space Telescope - nova - variable star - cepheid - VAR! - Henrietta Leavitt - standard candle - galaxy

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه