آیا هم زمانی این دو رویداد، تصادفی است؟

یک اخترشناس آماتور در روز جمعه، 30 سپتامبر، دنباله داری را کشف کرد که یک روز پس از شیرجه اش به سوی خورشید، به گونه ای تماشایی از هم می پاشد. رصدخانه ی خورشیدی و هلیوسفری (SOHO)، ساعت های پایانی زندگی این دنباله دار را ثبت کرد که در تصویر متحرک زیر (تصویر gif به بزرگی ۲.۴ مگابایت) می بینید. پایان ماجرا با انفجاری نامنتظره همراه بود:
فیلم را یک بار دیگر تماشا کنید. فاصله ی زمانی فوران تاج خورشید با فرو رفتن دنباله دار در خورشید آنقدر کم است که به نظر می رسد ارتباطی میانشان است. ولی چه ارتباطی؟
هیچ سازوکار و مکانیسمی برای این که یک دنباله دار بتواند انفجاری در خورشید پدید آورد شناخته نشده. تا پیش از سال 2011 بیشتر فیزیکدانان خورشیدی پیوند میان چنین دو رویدادی را رد کرده و همزمانی آن ها را تصادف محض می دانستند --- و البته هنوز هم این "همزمانی صرف" محتمل ترین توضیح است.
ولی در اوایل امسال، رصدخانه ی دینامیک خورشیدی (SDO) دنباله دار خورشیدخراش دیگری را مشاهده کرد که به درون جو خورشید شیرجه رفته و از هم می پاشد. در پنجم ژوییه ی 2011، این دنباله دار گمنام وارد پلاسما و میدان مغناطیسی اطراف شد و فروپاشید. (ببینید: مرگ آتشین یک دنباله دار
آیا یک دنباله دار کوچک می تواند موجب یک ناپایداری مغناطیسی شود که با گسترش و انتشارش بتواند به یک فوران تاجی چشمگیر بیانجامد؟ این پرسش به اندازه ی گذشته ابلهانه به نظر نمی رسد.
----------------------------------------------

توضیح همین خبر از بخش apod ناسا:
آیا فرورفتن یک دنباله دار در خورشید می تواند به انفجاری در خورشید بیانجامد؟ احتمالن نه.
همین آخر هفته ی گذشته، دنباله داری به سوی خورشید شیرجه زد و در آن فرو رفت و به فاصله ای بسیار کوتاه پس از آن، یک فوران تاجی (CME) از سوی دیگر خورشید بیرون زد.
دو بخش نخست این ویدیو، رویدادهایی را نشان می دهد که به وسیله ی ماهواره ی SOHO که به دور خورشید می گردد ثبت شده اند، و رویدادهایی همانند آن ها نیز توسط ماهواره های STEREO که آن ها هم به دور خورشید می گردند (خورشیدگرد) به تصویر کشیده شده است.
اکنون دنباله دارهای خورشیدخراشی که با گذر از نزدیک خورشید فرو می پاشند چندان کمیاب نیستند-- فهرستی از صدها عدد از آن ها در همین چند سال گذشته فراهم شده است. CME ها یا فوران های تاج خورشید از آن ها نیز رایج ترند. در طی 8 ساعتی که همین ویدیوی درنگ زمانی بالا طول کشیده، سه فوران کوچک تر نیز روی می دهد.
بنابر این بهترین احتمال برای شرط بندی دانشمندان خورشیدشناس اینست که دو رویداد را نسبت به هم بی ارتباط بدانند. پایه ی دیگری برای این نظر اینست که CME ها در اثر تغییرات سریع در میدان مغناطیسی خورشید روی می دهند، تغییراتی که به نظر نمی رسد از عهده ی یک دنباله دار کوچک برآید.
همزمانی این دو رویداد شاید حتی به این دلیل باشد که سطح خورشید این روزها در حال گذراندن فعالیت های زیادی است --- مانند این.

واژه نامه:
comet - Solar and Heliospheric Observatory - CME - sun - Solar Dynamics Observatory - STEREO satellites - SDO - plasma - magnetic field - magnetic instability

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه