جایزه نوبل برای گیتی شگفتی آفرین

نتایجی که سیزده سال پیش برای نخستین بار ارایه شد، حکایت از آن داشت که بیشتر انرژی موجود در کیهان، درون ستارگان یا کهکشان ها جای نگرفته، بلکه در خود فضا نهفته است. به زبان کیهان شناسی، یک ثابت بزرگ کیهانی مستقیمن توسط فاصله های جدید مشاهدات ابرنواخترها تعریف می شود.
مباحث وجود یک ثابت کیهانی (لاندا) چیز تازه ای نیست --- سابقه ی این بحث ها به زمان پیدایش کیهان شناسی نسبیتی نوین می‌رسد. البته این ادعاها معمولن محبوبیتی نزد اخترشناسان نداشتند زیرا لاندا با اجزای شناخته شده ی کیهان بسیار فرق می کند، زیرا به نظر می رسد مقدار لاندا به مشاهدات دیگر بستگی دارد، و زیرا مباحث کیهان شناسیِ کمتر شگفت انگیز بدون لاندا، پیش از این در توضیحِ داده ها موفق بوده اند.
آنچه در این جا ارزش گفتگو دارد شیوه ی به ظاهر سرراست و قابل اعتماد مشاهدات و نیز خوشنامی اخترشناسانیست که پژوهش‌ها را به پیش می برند. در طول سیزده سال گذشته، گروه های جداگانه از اخترشناسان، به گردآوری داده هایی که ظاهرن وجود انرژی تاریک را تایید می کنند و نیز نتایج پریشان کننده از جهانی که اینک می دانیم شتابدار است پرداختند.
امسال، سرپرستان این گروه ها به پاداش کارهایشان، موفق به دریافت جایزه ی نوبل در رشته ی فیزیک شدند. تصویر بالا ابرنواختری را نشان می دهد که در سال 1994 در لبه های یک کهکشان مارپیچی رخ داد. این عکس توسط یکی از این سه همکار گرفته شده.

واژه نامه:
cosmological constant - supernova - lambda - relativistic cosmology - dark energy - accelerating universe - Nobel Prize - Physics - spiral galaxy

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه