مرگ و فروپاشی سیارات در نزدیکی ابرسیاهچاله ها

* یک گروه بین المللی از دانشمندان نظریه ای تازه را مطرح کرده اند که دلیل وجود ابرهای
چنبره ای شکل گرد و خاک دور این تکینگی ها را توضیح می دهد.

بر پایه ی نظریه ای تازه از سوی یک گروه بین المللی از اخترشناسان، پوشش های ضخیم چنبره ای (دونات شکل) که سیاهچاله‌های ابرپرجرم را در بر گرفته و تقریبن نصف آن ها را پوشانده، شاید در اثر برخوردهای پرسرعت میان سیاره ها و سیارک ها پدید آمده باشد.

سیاهچاله های ابرپرجرم در بخش های مرکزی بیشتر کهکشان ها وجود دارند. مشاهدات نشان می دهد که حدود 50% از آن ها به وسیله ی ابرهایی اسرارآمیز از گرد و غبار پوشیده و از دیده ها پنهان شده اند. سرچشمه ی این ابرها هنوز کاملن شناخته نشده. نظریه ی تازه از منظومه ی خورشیدی خودمان الهام گرفته. می دانیم آنچه به نام غبار منطقه البروجی یا برجگاهی در منظومه ی خورشیدی وجود دارد، از برخورد میان اجرام جامد و سخت، مانند سیارک ها و دنباله دارها پدید آمده است. دانشمندان می گویند نواحی مرکزی کهکشان ها نه تنها سیاهچاله و ستاره، بلکه سیاره ها و سیارک نیز دارد.
"پژواک نور" از غباری که با نور ستاره ی نزدیکش، "V838 تکشاخ"، هنگامی که در ژانویه ی 2002 به درخششی 600,000 برابر درخشش خورشید رسید روشن شده.
برخورد میان این اجرام سنگی در سرعت هایی بسیار بالا، به بزرگی 1,000 کیلومتر بر ثانیه رخ می دهد، به طور پیوسته آن ها را می شکند و تکه تکه می کند، تا سرانجام به غباری از ذرات میکروسکوپی تبدیل شوند. سرگی نایاکشین از دانشگاه لیستر انگلستان، اشاره می کند که این محیط خشن -- سرشار از تابش و برخوردهای پیاپی -- باعث می شود سیاراتی که به دور ابرسیاهچاله می گردند، پیش از نابودیشان سترون و بی بار شوند. نایاکشین می گوید: «وضع این سیاره ها برای زندگی بسیار نامناسب است، ولی از سوی دیگر، گرد و غبار پدید آمده جلوی بیشتر تابش خطرناک را می گیرد و مانع رسیدن آن به دیگر بخش های کهکشان میزبان می شود. و این، به نوبه ی خود می تواند شرایط را برای پیدایش زندگی در جاهای دیگر بخش مرکزی کهکشان بهتر کند.»

وی همچنین بر این باور است که شناخت سرچشمه و منشا گرد و غبار نزدیک سیاهچاله ها نقش مهمی در الگوهای ما از چگونگی رشد این هیولاها و این که دقیقن چگونه بر کهکشان میزبانشان اثر می گذارند دارد: «به گمان ما سیاهچاله ی ابرپرجرم در کهکشان راه شیری خودمان، بیشتر گازی که می توانسته به ستارگان و سیارات بیشتری تبدیل شوند را دفع کرده. شناخت سرچشمه ی گرد و غبار در مناطق میانی کهکشان ها می تواند ما را یک گام به گشودن راز ابرسیاهچاله ها نزدیک تر کند.»

واژه نامه:
black hole - solar system - zodiacal dust - asteroid - comet - doughnut - singularity - supermassive black hole - planet - asteroid - Sergei Nayakshin - galaxy - Milky Way - V838 Monocerotis

منبع: astronomy.com

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه