ستاره ای پیر که ستارگان جوان تر را ساخته

ستارگان چگونه شکل می گیرند؟
بررسی انجام گرفته روی منطقه ی ستاره زایی W5 توسط تلسکوپ فضایی خورشیدگرد اسپیتزر، به روشنی نشان داده که ستارگان پرجرم نزدیک مرکز حفره های خالی پیرتر از ستارگان نزدیک لبه های آنند. یک دلیل احتمالی می تواند این باشد که در واقع همین ستارگان پیرتری که در میانه ی حفره اند موجب آغاز فرآیند شکل گیری ستارگان جوان تر در لبه ها شده اند.
این ستاره زاییِ گروهی و ناگهانی (ستاره افشانی) زمانی به راه می افتد که جریان رو به بیرون گاز داغ ستاره ی مرکزی، گاز سردتر بیرونی را فشرده و در نقاطی از آن توده هایی چگال پدید می آورد. چگالی این توده ها در حدی است که در اثر گرانش فشرده تر شده و تبدیل به ستاره می شوند. با تبخیر آرام توسط گازهای داغی که رو به بیرون جریان دارد نیز ستون هایی تماشایی به جا می ماند که سرنخ هایی قابل دیدن بیشتری به ما می دهند. (ویدیوی پایین را ببینید)
در تصویر فروسرخ بالا که به طور علمی رنگ آمیزی شده، رنگ سرخ نشانگر غبار گرم شده است، در حالی که رنگ سفید و سبز منحصرن نماینده ی ابرهای چگالیده ی گاز می باشد. W5 با نام IC 1848 نیز خوانده می شود، و به همراه IC 1805، یک منطقه ی چندگانه ی ستاره زایی را تشکیل می دهند که به نام سحابی های قلب و روح شناخته می شوند.
بخشی از W5 که در این تصویر دیده می شود، حدود 200 سال نوری گستردگی دارد و سرشار از ستون های ستاره زاییست. فاصله ی W5 از ما حدود 6,500 بوده و آن را می توان در صورت فلکی ذات الکرسی تماشا کرد.
star forming region - W5 - Spitzer Space Telescope - infrared - IC 1848 - Heart and Soul - Nebula - constellation of Cassiopeia

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه