درخش عجیب سطح انسلادوس در تصاویر تازه کاسینی

* در تصاویری که به تازگی از انسلادوس، یکی از ماه های یخی سیاره ی کیوان (زحل) گرفته شده، جزییاتی
تازه درباره ی این جرم درخشان و براق آسمانی آشکار شده است.

در این عکس ها برخی از شیارهای منطقه ی قطب جنوب انسلادوس و همچنین بافت هایی نامنتظره در یخ سطح این ماه را می‌توان دید. به گفته ی مقامات ناسا، این تصاویر که توسط فضاپیمای کاسینی ناسا در 6 نوامبر گرفته شده، دارای بالاترین رزولوشن در میان تصاویری که تاکنون از این منطقه گرفته شده می باشند. تصاویر تازه ی انسلادوس از داده هایی به دست آمده‌اند که به وسیله ی یک دستگاه راداری ویژه در کاسینی، به نام رادار دهانه ترکیبی (SAR) گرد آمده.
این تصویر شیارهایی را در بخش جنوبی انسلادوس، ماه کیوان نشان می دهد. این عکس توسط فضاپیمای
کاسینی ناسا و با بهره از داده های به دست آمده از رادار دهانه ترکیبی، در 6 نوامبر تهیه شده. این تصویر
راداری در محدوده ی آبی روشن بر روی یک تصویر نور مریی که پیشتر گرفته شده بود گذاشته شده.

منطقه ای که توسط کاسینی مورد عکسبرداری قرار گرفته، شامل ناحیه ی مشهور "راه راه ببری" انسلادوس نمی باشد؛ این راه راه ها شکاف های بزرگ در سطح پوشیده از یخ انسلادوس هستند که توده های ذرات یخ و بخار آب از آن ها بیرون می زند. به گفته ی دانشمندان، سطحی که این آب فشان های یخی را در بر گرفته، چند صد مایل با راه راه ها فاصله دارد.

پژوهشگران در حال بررسی موشکافانه ی منطقه ای از انسلادوسند که به نظر می رسد بافت سطحی بسیار خشنی دارد که به صورت درخشش های شگفت انگیزی در تصاویر رادارای کاسینی دیده می شود. این تکه از سطح در محدوده ی 63 درجه ی عرض جنوبی و 51 درجه ی طول غربی انسلادوس واقع شده است.

استیو وال، معاون اول گروه راداری کاسینی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادنای کالیفرنیا در بیانیه ای گفت: «این یکی از درخشنده ترین چیزهاییست که کاسینی دیده و ما دلیل این درخشش را نمی دانیم. یک احتمال اینست که این ناحیه از سنگ های یخی گِرد پوشیده شده باشد. ولی درباره ی چگونگی آن هنوز نمی توانیم توضیحی بدهیم.»

دانشمندان همچنین در حال بررسی منطقه ای هستند که کاسینی در آن بستر سنگی شیار دار و پوشیده از آب یخ زده کشف کرده. تصاویر این فضاپیما انحناهای موجی غیرعادی و الگوهایی پیچیده را نمایان می سازد که پیشتر دیده نشده بودند. این منطقه در حدود 65 درجه ی عرض جنوبی و 293 درجه ی طول غربی این ماه یخی قرار دارد. مشاهدات کاسینی یک شیار مرکزی به ژرفای حدود 650 متر و پهنای حدود 2 کیلومتر، با دیواره هایی که شیبی حدود 33 درجه دارند را نیز در این منطقه نشان می دهد.

انسلادوس ششمین ماه بزرگ از ماه هاییست که به گرد کیوان می چرخند، و تصاویر تازه ی ماهواره ای شباهت هایی میان آن و تیتان، بزرگ ترین ماه این سیاره ی حلقه دار را نشان می دهند. دامنه های باختری منطقه ای از تیتان که به نام شانگدو (شاندو، زَنَدو، Xanadu) خوانده می شود نیز بسیار درخشان است، و همچنین نواحی پیرامون یک دهانه ی برخوردی بزرگ روی آن به نام سینالپ. به گفته ی مقامات ناسا، این که آیا درخشندگی این مناطق نیز در اثر فرآیندی مشابه با منطقه ی دیده شده روی انسلادوس است یا با آن تفاوت کلی دارد، یک از موضوعات پژوهش های آینده ی دانشمندان درباره ی ماه های کیوان خواهد بود.

فضاپیمای کاسینی ناسا در سال 1997 به فضا پرتاب شد و در سال 2004 به کیوان رسید. این فضاپیما، سطح نشین هویگنس، متعلق به آژانس فضایی اروپا را نیز با خود حمل می کرد که اندکی پس از ورود کاسینی به مدار کیوان، از آن جدا شد و بر سطح تیتان فرود آمد. در سال 2008، کاسینی ماموریت آغازین خود در کاوش کیوان، حلقه ها و ماه هایش را به پایان برد. از آن پس، این ماموریت دو بار تمدید شده که تمدید آخری، تا سال 2017 است.

در همین زمینه:
واژه نامه:
Enceladus - Saturn - NASA - Cassini spacecraft - synthetic aperture radar - tiger stripes - fissure - SAR - latitude - longitude - Steve Wall - Jet Propulsion Laboratory - Titan - ringed planet - Xanadu - impact crater - Sinlap - European Space Agency - Huygens lander

منبع: space.com

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه