آسمانی پوشیده از شفق

بالاتر از بلندترین آسمان‌خراش‌ها، بالاتر از سر به فلک کشیده‌ترین کوه‌ها و بالاتر از بلندپروازترین هواپیماها، قلمروییست که شفق‌های قطبی بر آن فرمان می‌رانند.
شفق‌ها به ندرت پایین‌تر از ۶۰ کیلومتر پدید می‌آیند و بُرد بلندی‌شان آنها تا فاصله‌ی ۱۰۰۰ کیلومتر می‌تواند ادامه داشته باشد.
نور شفق قطبی دستاورد برخورد الکترون‌ها و پروتون‌های پرانرژی به مولکول‌های هوای زمین است. اغلب، هنگامی که از فضا نگاه کنیم، یک شفق کامل همانند دایره‌ای به گرد یکی از قطب‌های مغناطیسی زمین دیده می‌شود.
این تصویر زاویه-گسترده، نمایشی نامنتظره از شفق‌ها را نشان می‌دهد که پنج سال پیش در پهنه‌ی آسمان خاور نروژ اجرا شده بود.

-------------------------------------------------
به تلگرام یک ستاره در هفت آسمان بپیوندید:

واژه نامه:
aurora - electron - protons - molecule - Earth - atmosphere - magnetic pole - wide angle

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه