دیدنی ها و نادیدنی های یک کهکشان مارپیچی

کهکشان ها اجرامی جذاب و فریبنده اند، نه تنها به خاطر ظاهر نمایانشان بلکه به خاطر چیزهایی که نادیدنی‌اند. کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 1232، در این تصویر پرجزییات که توسط یکی از یگان های تازه ی تلسکوپ های بسیار بزرگ (VLT) گرفته شده، نمونه ای خوب از این اجرامست.
آنچه در این کهکشان دیده می شود، میلیون ها ستاره ی درخشان و گرد و غبار تیره است که در چرخه ی گرانشی بازوهای مارپیچی آن گیر افتاده اند و به دور مرکز کهکشان می چرخند. خوشه های باز با ستارگان آبی و تابناکِ درونشان را می توان به طور پراکنده در راستای این بازوان مارپیچی دید، در حالی که رگه های تیره ی گرد و خاک فشرده ی میان ستاره ای نیز در لا به لای خود آن ها پراکنده شده است.
چیزهایی که کمتر دیده می شوند ولی تشخیص پذیرند، میلیاردها ستاره ی معمولی کم نور و پهنه های گسترده ی گاز میان ستاره‌ای می باشند که با همدیگر، دارای آنچنان جرم بالایی هستند که بر دینامیک و پویایی درون کهکشان فرمان می رانند.
ولی چیزهای نادیدنی از این هم بیشتر است و شامل مقادیر بزرگ تری از ماده در شکل و گونه ایست که هنوز ناشناخته مانده: ماده‌ی فراگیر تاریک که برای توضیح حرکت اجرام بخش های بیرونی کهکشان مورد نیاز است.

واژه نامه:
spiral galaxy - NGC 1232 - Very Large Telescope - Open cluster - spiral arm - interstellar dust - interstellar gas - galaxy - dark matter

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه