نیمرخ یک انسان در فضا

* این سحابی ستاره زایی دوردست، نمایی هول انگیز از نیمرخ یک انسان را در دیواره ی
گازی و غباری خود پدید آورده است.

تصویرگر میدان گسترده ی تلسکوپ 2.2 متری MPG/ESO در رصدخانه ی لاسیلا، تصویری از یک
منطقه ی ستاره زایی به نام NGC 3324 را ثبت کرده. پرتوهای شدید چندین ستاره ی سنگین آبی- سفید
در NGC 3324 باعث پیدایش یک حفره در دل گاز و غبار پیرامون شده است. پرتوهای فرابنفش این
ستارگان داغ و جوان همچنین ابر گازی را برافروخته و رنگ هایی باشکوه پدید آورده. تصویر بزرگ تر
این تصویر که به تازگی گرفته شده و یک پرورشگاه ستاره‌ای به نام NGC 3324 را نشان می دهد، با بهره از تصویرگر میدان گسترده ی تلسکوپ 2.2 متری MPG/ESO در رصدخانه ی لاسیلای شیلی ثبت شده است. پرتوهای پرانرژی فرابنفش ناشی از چندین ستاره ی داغ و جوان NGC 3324، ابر گازی سحابی را برافروخته و باعث شده در رنگ هایی باشکوه بدرخشد. این پرتوها همچنین حفره ای در دل گاز و غبار پیرامون پدید آورده‌اند.

NGC 3324 در صورت فلکی جنوبی شاه تخته (کارینا، کشتیدم) واقع شده و تقریبن 7500 سال نوری از زمین فاصله دارد. این جرم در لبه های شمالی محیط آشفته ی سحابی کارینا جای دارد که خود توسط چندین بسته ی ستاره زایی دیگر (eso0905) تراشیده شده و به خود شکل گرفته است. یک ذخیره ی غنی از گاز و غبار در منطقه ی NGC 3324، سوخت لازم برای فوران ستاره زایی (ستاره فشانی) در این منطقه را در چندین میلیون سال پیش فراهم کرده بود و به پیدایش چندین ستاره ی سنگین و بسیار داغی که اکنون در این عکس دیده می شوند انجامید.

بادهای ستاره ای و پرتوهای شدید این ستارگان جوان باعث ایجاد یک حفره در گاز و غبار محیط شده اند. این را می شود به خوبی به شکل دیواره ای از مواد در سمت راست میانه ی تصویر دید. پرتوهای فرابنفش ستارگان داغ و جوان، الکترون را از اتم های هیدروژن جدا کرده و پس از باز پس گیری این الکترون ها و بازگشتشان به ترازهای پایین تر انرژی، تابش ویژه ای به رنگ سرخ تیره از اتم های هیدروژن می تابد که از روی آن می توان گستردگی گاز پراکنده در محل را دریافت. رنگ های دیگر ناشی از عناصر دیگر است، با تابش ویژه ی اکسیژن دو بار یونیده که بخش های مرکزی را به رنگ سبز- زرد در آورده است.

ابرهای کیهانی (سحابی ها) را نیز می توان مانند ابرهای آسمان زمین به پیکره هایی تشبیه کرد. لقبی که برای منطقه ی NGC 3324 برگزیده شده، "سحابی گابریلا میسترال"، برگرفته از نام شاعر شیلیایی برنده ی جایزه ی نوبل است (نیمرخ وی را ببینید). لبه ی دیواره ی گازی و غباری در سمت راست، همانندی بسیاری با نیمرخ یک انسان دارد، با یک "برآمدگی" در میانه اش که نمایانگر بینی آنست.

عکسی از منطقه ی سحابی اتا کارینا که در پیمایش دیجیتالی آسمان گرفته شده. سحابی گابریلا میسترال
بخشی از این منطقه است (گوشه ی بالا- سمت راست) - منبع - تصویر بزرگ تر
تصویرگر نیرومند میدان گسترده در تلسکوپ 2.2 متری MPG/ESO واقع در رصدخانه ی ESO در لاسیلا همچنین ویژگی های تیره ی بسیاری را نیز در NGC 3324 آشکار کرده. ذرات گرد و غبار موجود در این منطقه جلوی نور گاز برافروخته ی پشتی را گرفته و ویژگی های سایه‌گونی شبیه تزیینات ملیله کاری پدید آورده که لایه ای دیگر با ساختاری خیال برانگیز به این چشم انداز غنی افزوده.

پیش از این، چشم تیزبین تلسکوپ فضایی هابل نیز NGC 3324 را نگریسته بوده. هابل توانایی یافتن جزییاتی ریزتر از آنچه در نمای گسترده ی تصویرگر میدان گسترده دیده می شود را دارد، ولی میدان دید آن بسیار کوچک تر است. هر دو دستگاه اگر با هم به کار برده شوند می توانند چشم‌اندازهایی هم "گسترده و دور"، و هم "بسته و نزدیک" از آن تهیه کنند.

واژه نامه:
stellar nursery - NGC 3324 - Wide Field Imager - MPG/ESO - La Silla Observatory - ultraviolet - cavity - constellation of Carina - The Keel - part of Jason's ship the Argo - Earth - Carina Nebula - eso0905 - electron - hydrogen atom - energy level - element - doubly ionised - oxygen - Gabriela Mistral Nebula - Nobel Prize-winning - Chilean poet - human face - Hubble Space Telescope

منبع: sciencedaily

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه