یک کهکشان مارپیچی تاب خورده

کهکشان مارپیچی ESO 510-13 چگونه در هم پیچیده و از شکل افتاده است؟
صفحه ی بسیاری از کهکشان های مارپیچی، نازک و تخت است ولی یک تکه و "توپُر" نیست. صفحه های مارپیچی ها از توده‌های آزاد و رهای میلیاردها ستاره و گازهای پخش و پراکنده تشکیل شده که همگی در اثر نیروی گرانش به دور مرکز کهکشان در حال گردشند.
باور بر اینست که یک صفحه ی صاف و تخت کهکشانی در اثر برخورد چسبان ابرهای بزرگ گاز در آغاز روند شکل گیری کهکشان پدید می آید. ولی صفحه های تاب خورده هم غیرمعمول نیستند؛ چنانچه حتی صفحه ی کهکشان خودمان، راه شیری، هم گمان می رود اندکی تاب خورده باشد. دلیل تاب خوردن کهکشان های مارپیچی هنوز در دست پژوهش و بررسی است، ولی تصور می شود برخی از تابیدگی ها نتیجه ی بر هم کنش یا حتی برخورد میان کهکشان ها باشد.
ESO 510-13 که تصویرش را اینجا می بینید (وضوح تصویر به روش دیجیتالی بالاتر رفته)، حدود 150 میلیون سال نوری از ما قاصله دارد و پهنای تقریبی‌اش 100,000 سال نوریست.

واژه نامه:
spiral galaxy - ESO 510-13 - disk - galaxy center - Milky Way Galaxy - interaction - collision

منبع: apod.nasa.gov

2 دیدگاه شما:

ناشناس

لینک های انداره بزرگتر این لینک و روزهای قبل هیچکدام باز نمیشن.

یک ستاره در هفت آسمان

ای داد بیداد! بسکه لینک ها رو با عجله مرتب می کنم، همه چیز به هم می ریزه!
واقعن شرمنده ام. الان تا جایی که سرعت اینترنت اجازه می داد، لینک های صفحه ی اول رو درست کردم.
ازتون خیلی خیلی ممنونم و خواهش می کنم اگه در هر لینکی مشکلی بود، لطف کنید و بهم خبر بدید
یک دنیا سپاس

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه