کشف پیوند میان گرانش کیوان و شکاف های انسلادوس

* انسلادوس تنها ماه کیوان است که دارای فواره های بخار آب و افشانه های ذرات آلی از میان شکاف های
طولانی روی ناحیه ی قطب جنوبش می باشد.
* اینک دانشمندان برای نخستین بار ارتباطی میان کشش گرانشی کیوان و این شکاف ها یافته اند.

تصاویر گرفته شده توسط فضاپیمای کاسینی ناسا برای نخستین بار این امکان را به دانشمندان داد تا ارتباط میان پدیده ی فواره‌های بخار آب که از شکاف هایی روی سطح انسلادوس، ماه کیوان (زحل) بیرون می زنند را با کشش گرانشی خود کیوان بر روی این شکاف ها بیابند. این دستاورد جزو یافته های کاسینی است که 19 مارس در کنفرانس دانش ماه و سیاره ای در وودلندز تگزاس ارایه شد.

تری هرفورد، یکی از همکاران گروه کاسینی مستقر در مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا در گرین بلت مریلند می گوید: «این کار تازه به دانشمندان بینشی نوین از مکانیک این فواره های زیبای روی انسلادوس ارایه می نماید و نشان می دهد که کیوان عملن بر انسلادوس فشار وارد می کند.»
این تصاویر بر پایه ی عکس هاییست که فضاپیمای کاسینی ناسا گرفته و نشان می دهد که چگونه گرانش کیوان به تغییر شکل سطح ناحیه ای از قطب جنوب انسلادوس می انجامد. ناحیه ای که با شکاف هایی به نام "راه راه های ببری" خط خطی شده. (اندازه های بزرگ تر)
انسلادوس از نظر داشتن فواره های بخار آب و افشانه های ذرات آلی از میان شکاف های طولانی روی ناحیه ی قطب جنوبش، در منظومه ی کیوان و ماه های آن یگانه است. این شکاف های بلند به نام "راه راه های ببر" نامیده شده اند.

هرفورد و همکارانش چند سال پیش نظر داده بودند که دلیل وجود این فواره ها کشش گرانشی کیوان است ولی تاکنون نتوانسته بودند پیوند ی میان فواره های معینی با فشارهای محاسبه شده برقرار سازند. آن ها فواره هایی که از گرم ترین نواحی میان راه راه ببری های شیاروار بغداد و شیاروار دمشق بیرون می زندد را مورد بررسی قرار دادند.

دانشمندان دریافتند که بیشترین کشش هایی که در حال از هم جدا کردن راه راه های ببری هستند، درست پس از آن روی دادند که انسلادوس در مدار گردشش به دور کیوان، به نزدیک ترین فاصله از آن رسید. دانشمندان متوجه شدند که کشش گرانشی همچنین با جابجا کردن یک سمت شکاف نسبت به سمت دیگر، باعث از شکل افتادن شکاف ها نیز می شود. به نظر می رسد این گونه تغییر شکل در اغلب زمان گردش انسلادوس به گرد کیوان رخ می دهد، جتی زمانی که بسیار از آن دور است.

به گفته ی هرفورد، این یافته به مطرح شدن این دیدگاه می انجامد که ذخیره ای بزرگ از آب مایع - یک اقیانوس سراسری یا منطقه ای - باید وجود داشته باشد که انعطاف پذیری کافی برای این که باعث شوند این فشارها به تغییر شکل سطح انسلادوس بیانجامند را به آن بدهد. این فرآیند می تواند زمان فوران فواره ها را نیز کنترل و مهار کند. این یافته همچنین نشان می دهد که کشش و کشندهای کیوان مقدار زیادی گرما هم در منطقه پدید می آورد.

در این کنفرانس همچنین لیندا اسپیلکر، دانشمند برنامه ی کاسینی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادنای کالیفرنیا، طی یک سخنرانی، نکات برجسته ی ماموریت کاسینی را ارایه خواهد نمود. وی تصاویری از روند تکاملی یک توفان عظیم در نیمکره ی شمالی کیوان، پدیده ی توفان های بارانی فصلی روی تیتان (بزرگ ترین ماه کیوان)، و نیز آنچه امید می رود کاسینی در چند سال آینده‌ی ماموریت بلند خود مشاهده کند را نیز به نمایش خواهد گذارد.

به گفته ی اسپیلکر: «کاسینی هفت سال و اندیست که در منظومه ی کیوان پرسه می زند و به ما نشان داده که این منظومه در گذر زمان چه پویایی زیبایی دارد و چقدر نامنتظره است. با تغییر فصل ها، نگاه ما نیز به جلو و یافته های تازه خواهد بود.»

واژه نامه:
NASA - Cassini spacecraft - fissure - Saturn - Enceladus - gravity - Lunar and Planetary Science Conference - Terry Hurford - Goddard Space Flight Center - Enceladus - Saturn system - jet - water vapor - organic particle - south polar region - tiger stripes - Baghdad Sulcus - Damascus Sulcus - gravitational pull - planet - Linda Spilker - Jet Propulsion Laboratory - seasonal rain storm - Titan

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه