خورشیدگرفتگی امروز از دیدِ بخشی از ساکنان زمین

چه بر سر این خورشیدِ در حال غروب آمده؟
دچار خورشیدگرفتگی شده!
در اوایل سال 2009، ماه بخشی از خورشید را بر فراز مناطقی از آفریقا، استرالیا، و آسیا پوشاند. این عکس که از همین خورشیدگرفتگی ثبت شده، مربوط به دیوار دریایی مرکز خرید آسیا (Mall of Asia seawall) است و یک خورشید نیمه گرفته را در حال غروب در پس افق خلیج مانیل در فیلیپین نشان می دهد. پایه های اسکله به حالت ضدنور و تیره در پس زمینه ی عکس دیده می شوند.
عکس های جالب و هنری بسیارِ دیگری از تنها خورشیدگرفتگی حلقوی آن سال توسط پیگیران خورشیدگرفتگی و آن دسته از مشتاقان آسمان که در موقعیت خوبی قرار داشتند گرفته شد، از جمله فیلم ها، آرایه های پدید آمده توسط سایه ی نور خورشید و نیز حلقه های آتش.
امروز هم دوباره بخش هایی از خورشید به مدت کوتاهی توسط ماه پوشانده می شود و باز هم از دید برخی، خورشید گرفتگی به صورت جزیی (پاره ای) غروب خواهد کرد.
با این حال نوار کوچکی از زمین در معرض پدیده ی شگفت انگیز حلقه ی آتش قرار خواهد گرفت. از دید ساکنان درون این نوار، قرص ماه به طور کامل توسط نور درخشان خورشید که کمی از آن بزرگ تر خواهد بود در بر گرفته می شود.

در همین زمینه:
واژه نامه:
Partial Eclipse - Sun - eclipse Mall of Asia - seawall - Manila Bay - silhouette - annular solar eclipse - ring of fire - Moon - setting Sun - Earth

منبع: apod.nasa.gov

3 دیدگاه شما:

farzad

خیلی صفحه جالبی دارید همیشه یک سوالی در ذهن من بوده که میخواستم از کسی که در این مورد اطلاعی داره بپرسم . . . . میخواستم ببینم آیا ممکن هست در مدار زمین یک کره دیگری که مانند زمین است درست در طرف دیگر خورشید بوده باشد که از چشم ستاره شناسان پنهان مانده باشد

یک ستاره در هفت آسمان

فرزاد عزیز
سپاس از بازدید و دیدگاه مهرآمیزتون
چنین چیزی به اون شکل که مورد نظر شماست امکان نداره
ده ها فضاپیما در این چند دهه به گوشه و کنار منظومه ی خورشیدی سفر کردند و اگه کره ای به اون بزرگی این دور و بر بود تا به حال دیده بودندش.
ضمن این که اگر یک "سیاره" این دور و بر بود، بدون هیچ تردیدی، اثر گرانشیش بر روی ماه و زمین نمایان تر از اون می شد که از چشم ستاره شناسان پنهان بمونه.
نمیدونم مقاله ی "تولدت مبارک نپتون!" رو در همین وبلاگ خوندید یا نه. نشانیش اینه:
1star-7skies.blogspot.com/2011/07/blog-post_11.html
تصورش رو بکنید! ستاره شناسان سده ی نوزدهم با اون ابزار ساده شون، متوجه یک آشفتگی گرانشی در مدار سیاره ی اورانوس شده بودند و تونستند وجود سیاره ی نپتون رو از این راه پیش بینی کنند! پس چطور ممکنه تو این دوران پیشرفته، اون هم همین بغل گوش زمین، چنین چیزی پنهان بمونه.
ولی سیارک (اجرام سنگی کوچک) ممکنه در مدار زمین باشند و به حالت پایدار گرانشی باهاش بچرخند و حتی دیده هم نشن!
نمونه اش رو اینجا بخونید:
"همنشین زمین هم پیدا شد! "
نشانیش:
1star-7skies.blogspot.com/2011/07/blog-post_28.html

farzad

از لطف و محبت شما خیلی ممنونم
مرسی

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه