واپسین نفس های یک ستاره سنگین

این عکس رنگی کیهانی که با کمک فیلترهای باریک باند و پهن باند درست شده، یک میدان دید در حدود اندازه ی قرص کامل ماه را درون مرزهای صورت فلکی ماکیان (دجاجه، قو) نشان می دهد. در تصویر، لبه ی درخشان یک سحابی حلقه ای شکل دیده می‌شود که از تابش گازهای هیدروژن و اکسیژن یونیده می درخشد.
این کمان های چندگانه ی برافروخته که در دل ابرهای گاز و غبار میان ستاره ای منطقه پدید آمده اند، بخش هایی از حباب ها یا پوسته هایی از موادی هستند که توسط باد وزیده از یک ستاره ی ولف-رایت به نام WR 134 -همان پرنورترین ستاره ی نزدیک میانه ی تصویر- جاروب شده و پدید آمده اند. فاصله ی WR 134 چیزی حدود 6,000 سال نوریست و در این فاصله، پهنای این تصویر به حدود 50 سال نوری می رسد.
ستارگان سنگین ولف-رایت که سوخت هسته ای خود را با سرعتی سرسام آور سوزانده و مصرف کرده اند، اکنون در حال پس زدن لایه های بیرونیشان توسط بادهای ستاره ای نیرومند خود هستند و این مرحله از فرگشت ستارگان بزرگ و سنگین را با یک انفجار تماشایی ابرنواختری به پایان خواهند برد.
بادهای ستاره ای و نیز ابرنواختر پایانی، باعث افشاندن عناصر سنگین در ماده ی میان ستاره ای می شود و این ماده هم به نوبه‌ی خود نسل های بعدی ستارگان را پدید خواهد آورد [بنابراین ستارگان نسل های بعدی از همان آغاز با عناصر سنگین ساخته خواهند شد. - م]

واژه نامه:
WR 134 - Ring Nebula - narrow band filter - broad band filter - full Moon - constellation Cygnus - nebula - ionized hydrogen - oxygen - interstellar cloud - Wolf-Rayet - stellar wind - nuclear fuel - heavy element

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه