هلالی از آخرین اشک های یک ستاره

NGC ۶۸۸۸ که به نام سحابی هلال نیز شناخته می شود، یک حباب کیهانی با پهنای تقریبن ۲۵ سال نوری است و در اثر بادهایی که از ستاره ی سنگین و درخشان مرکزیش می وزد پف کرده است.
این تصویر رنگین از سحابی، با همگذاری داده های تصویری باند باریکِ به دست آمده از پالت های تلسکوپ هابل درست شده است. در تصویر، گسیلش پرتو از اتم های گوگرد، هیدروژن و اکسیژن در این سحابیِ پف کرده از باد، به رنگ های سرخ، سبز و آبی دیده می شود.
ستاره ی مرکزی NGC ۶۸۸۸ در رده ی ستارگان ولف-رایت جای دارد و عنوان رده بندی دیگر آن WR ۱۳۶ است. این ستاره دارد لایه های بیرونیش را با بادهای نیرومند ستاره ای به فضا پس می زند و هر ده هزار سال یک بار، جرمی به اندازه ی جرم خورشید از دست داده و در فضا می پراکند.
ساختارهای پیچیده ی این سحابی احتمالن در اثر بر هم کنش همین باد نیرومند با موادی که در یکی از مرحله های آغازین پس‌زنی از ستاره دفع شده پدید آمده اند. این ستاره که با آهنگی سرسام آور در حال مصرف سوختش است، واپسین روزهای زندگیش را می‌گذراند و سرانجام منفجر شده و ابرنواختری تماشایی پدید خواهد آورد.
NGC ۶۸۸۸ نزدیک به ۵۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و آن را می توان در صورت فلکی سرشار از سحابی ماکیان (قو، دجاجه) یافت.

واژه نامه:
NGC 6888 - Crescent Nebula - bubble - narrow band - Hubble - palatte - sulfur - hydrogen - oxygen - atom - nebula - Wolf-Rayet - WR 136 - stellar wind - Sun - supernova - constellation Cygnus

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه