نقش «Pac-Man» بر ماه های کیوان

* می توانید این را "دنباله ی بازی پکمن" بنامید. دانشمندان سرپرست فضاپیمای کاسینی ناسا برای دومین بار یک ویژگی که همانند شخصیت یک بازی ویدیویی دهه ی هشتادی است را در منظومه ی سیاره ی کیوان یافته اند؛
این بار در یکی دیگر از ماه های آن به نام تتیس.
پکمنی که در سال ۲۰۱۰ روی میماس دیده شد و پکمنی که به تازگی روی تتیس دیده شده. ۱۲۲۰ در ۹۱۵ - ۱۰۲۴ در ۷۶۸ - ۸۰۰ در ۶۰۰
نخستین مورد این ویژگی در سال ۲۰۱۰ در میماس، ماه دیگر کیوان دیده شده بود. این نقش در داده های گرمایی‌ای پدیدار شد که توسط دستگاه طیف سنج فروسرخ همنهاده ی کاسینی به دست آمده، و در آن، مناطق گرم تر، شکل پکمن را ساخته بودند.

کارلی هاوت، نویسنده ی اصلی یک مقاله که به تازگی در نسخه ی آنلاین نشریه ی ایکاروس منتشر شد می گوید: «پیدا شدن دومین پکمن در منظومه ی کیوان (زحل) نشان می دهد که فرآیندی که آن ها را پدید آورده بسیار فراگیرتر از آنست که پیشتر می‌پنداشتیم. منظومه ی کیوان - و حتی منظومه ی مشتری - می تواند یک گذرگاه واقعی برای این کاراکترها باشند.»

پکمن- کاراکتر یک بازی ویدیویی دهه ی ۸۰
دانشمندان این نظریه را پیش می کشند که نقشه ی گرمایی پکمن روی ماه های کیوان به این دلیل به وجود می آید که الکترون های پرانرژی، عرض های پایینِ روی سطحِ سمت جلوی این ماه ها را بمباران می کنند؛ سمتی که به هنگام گردش این ماه ها به دور کیوان، رو به جلو قرار دارد. 

این بمباران باعث می شود آن بخش از سطح ماه که نرم است، تبدیل به یخ های به شدت فشرده شود. در نتیجه، این سطحِ تغییر کرده دیگر نه روزها به سرعتِ بخش های دیگر گرم می شود و نه هنگام شب به سرعتِ آن بخش ها سرد می شود. مانند یک تفریحگاه ساحلی با کفپوش تخته ای که هنگام روز خنک تر و هنگام شب گرم تر از سطح شنی پیرامونش است.

یافتن یک پکمن دیگر روی تتیس تاییدیست بر این که الکترون های پرانرژی می توانند به گونه ی چشمگیری سطح یک ماه یخی را دگرگون کنند. همچنین، از آن جایی که مناطق دگرگون شده روی تتیس، بر خلاف میماس، توسط ذرات یخی که از یخ‌فشان‌های انسلادوس به بیرون می پاشد هم بمباران می شود، می توان دریافت که دگرگونی سطح سریع تر از پوشش دوباره ی آن با توده های ذرات انسلادوسی رخ می دهد.
سمت چپ میماس را در نور دیدنی (مریی) نشان می دهد که همانند ستاره ی مرگ در فیلم "جنگ ستارگان" است. در سمت راست نقشه ی گرمایی تازه را می بینید که همانند نماد بازی ویدیویی دهه ی ۱۹۸۰، "پکمن" است. تصویر بزرگ تر
مایک فلسار، بازرس اصلی طیف سنج در مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا در گرین بلت مریلند می گوید: «بررسی های انجام گرفته در طول موج های فروسرخ به ما آگاهی های فوق العاده زیادی درباره ی فرآیندهایی که سیاره ها و ماه ها را پدید می آورند می دهد. دستاوردی مانند این تاکیدیست بر نیرومندی همین مشاهدات.»

دانشمندان پکمنِ تتیس را در داده هایی مشاهده کردند که در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۱ به دست آمده بود. دمایی که هنگام روز درون دهان پکمن دیده شد تا ۱۵ درجه ی کلوین سردتر از پیرامونش بود. بالاترین دمای ثبت شده، دمای ۹۰ درجه ی کلوین بود که در واقع کمی سردتر از گرم ترین دمای روی میماس بود (۹۵ درجه ی کلوین). در تتیس، بر خلاف میماس، نقش پکمن را به گونه ی اندک و ظریفی در تصاویر نور دیدنی (مریی) هم می توان به شکل یک منطقه ی تیره ی لنز-گونه دید. نخستین بار فضاپیمای وویجر ناسا در سال ۱۹۸۰ متوجه این تغییرات روشنایی شده بود.
این نمودار الگوی شگرف و نامنتظره ی دماهای روزهنگام را روی ماه کوچک و درونی کیوان، میماس نشان می دهد (به قطر ۳۹۶ کیلومتر). داده ها توسط طیف سنج فروسرخ همنهاده (CIRS) روی فضاپیمای کاسینی و زمانی به دست آمده که این فضاپیما در ۱۳ فوریه ی ۲۰۱۰ از نزدیک ترین فاصله به میماس می نگریست. تصویر بزرگ تر
لیندا اسپیلکر، دانشمند پروژه ی کاسینی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادنای کالیفرنیا می گوید: «یافتن یک پکمن تازه نشان دهنده ی گوناگونی فرآیندهاییست که در منظومه ی کیوان در کارند. رصدهای آینده ی کاسینی شاید پدیده ی تازه ای را آشکار کند که ما را غافلگیر نماید و نیز به ما کمک کند فرگشت و تکامل ماه های منظومه ی کیوان و فراتر از آن را بهتر بشناسیم.»

واژه نامه:
Pac-Man - NASA - Cassini - video game - Saturn system - moon - Tethys - Mimas - thermal data - composite infrared spectrometer - Carly Howett - Icarus - Jupiter system - arcade - Saturnian moon - electron - Saturn - boardwalk - Enceladus - plume - infrared - wavelength - planet - Mike Flasar - Goddard Space Flight Center - Voyager - Linda Spilker - Jet Propulsion Laboratory - Star Wars - Death Star - CIRS

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه