دو روز دیگر فضاپیماهای دوقلوی ناسا به ماه خواهند خورد

* کاوشگرهای دوقلوی ناسا که در مدار به گرد ماه می چرخند و تاکنون به دانشمندان در شناخت بیشترِ ترکیب و ساختار درونی
ماه کمک کرده اند، در حال آماده سازی خود برای آنند که به گونه ای مهار شده پایین رفته و در روز دوشنبه ۱۷ دسامبر، حدود ساعت ۲:۲۸ به استاندارد زمانی اقیانوس آرام، به کوهی نزدیک قطب شمال ماه برخورد کنند. 


این ویدیوی پویانمایی مسیر پرواز پایانی فضاپیماهای دوقلوی "آزمایشگاه بررسی گرانش و ساختار درونی ماه" ناسا (GRAIL) را نشان می دهد که روز ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲ در ساعت ۲:۲۸ (به استاندارد زمانی اقیانوس آرام) خود را به ماه خواهند کوباند. دریافت ویدیو به بزرگی ۱ مگابایت

این دو در ماموریت های علمی پیروزمندانه ی اصلی و تمدید شده ی خود، نقشه ی میدان گرانشی ماه را در بالاترین وضوحی که تاکنون برای یک جسم آسمانی به دست آمده بود تهیه کردند. این نقشه شناخت بهتری درباره ی شیوه ی پیدایش و تکامل زمین و دیگر سیاره های سنگی منظومه ی خورشیدی به ما می دهد.

ماریا زوبر، بازرس اصلی گریل از بنیاد فناوری ماساچوست در کمبریج می گوید: «خداحافظی کار سختی است. دوقلوهای روباتیک کوچک ما نمونه های پیشگام و بی نقص خانواده ی گریل بوده و با همکاریشان، به پیشرفت دانش سیاره ای در یکی از راه های اصلی آن کمک کرده اند.»

کوهی که این دو فضاپیما به آن خواهند خورد نزدیک دهانه ای به نام گلداشمیت جای دارد. هر دو فضاپیما از یکم ژانویه ی ۲۰۱۲ تاکنون در آرایش و ترتیبی به گرد ماه می چرخیده اند. برای نامگذاری آن ها مسابقه ای برگزار شد که برنده ی آن، دانش‌آموزان یک دبستان در شهر بوزمن ایالت مونتانا بودند.
این نقشه های ماهِ سیاره ی زمین، ناحیه ای را نشان می دهد که فضاپیماهای دوقلوی گریل ناسا روز ۱۷ دسامبر در آنجا به سطح ماه خواهند خورد و نقطه ی پایانی بر تلاش پیروزمندانه ی خود برای نقشه برداری از گرانش ماه خواهند گذاشت. ۹۴۶ در ۷۱۰- ۱۰۲۴ در ۷۶۸ -۱۶۰۰ در ۱۲۰۰-۱۷۰۲ در ۹۹۸
کاوشگری که نخست به ماه رسید (اِب) قرار است زودتر هم پایین برود تا به ماه بخورد، در ساعت ۲:۲۸:۴۰ بعد از ظهر به زمان استاندارد اقیانوس آرام. حدود ۲۰ ثانیه بعد هم فلو به دنبالش خواهد رفت. سرعت هر دو فضاپیما به هنگام برخورد به ماه ۱.۷ کیلومتر بر ثانیه خواهد بود. در آن هنگام ناحیه ی برخورد در سایه خواهد بود و به همین دلیل، چشمداشت هیچ تصویربرداری‌ای وجود ندارد.

اِب و فلو تا پیش از پایان ماموریت، یک آزمایش پایانی دیگر را هم انجام می دهند. آن ها موتورهای اصلی خود را روشن می کنند تا مخزن های سوخت پیشرانشان خالی شود و بتوان با دقت میزان سوخت باقی مانده در مخزن های آن ها را اندازه گرفت. این به مهندسان ناسا کمک خواهد کرد اعتبار مدل های رایانه ای که برای تعیین اندازه ی مصرف سوخت فضاپیما طراحی شده اند را ثابت کنند تا بهتر بشود سوخت مورد نیاز برای ماموریت های آینده را پیش بینی کرد.
در این عکس نقاطی از ماه نشان داده شده که ناسا آن‌ها را به
عنوان "جایگاه‌های میراث ماه" دانسته. همچنین مسیری که
فضاپیماهای گریل در پرواز پایانی خود خواهند داشت نیز در
عکس نمایانده شده.
۹۴۶ در ۷۱۰- ۱۰۲۴ در ۷۶۸
۱۶۰۰ در ۱۲۰۰-۱۲۳۰ در ۱۲۴۲

مدیر پروژه ی گریل، دیوید لمان، از مرکز پیشرانش جت ناسا در پاسادنای کالیفرنیا می گوید: «دوقلوهای ماه‌گرد ما شاید در مرحله ی گرگ و میش زندگی عملیاتی خود باشند، ولی در یک چیز شکی نیست، آن ها رقص‌کنان پایین می روند. ما بر آنیم که حتی در نیمه ی دوم مدار پایانی آن ها هم آزمایشی مهندسی انجام دهیم که می تواند به کارایی بیشتر و سودمندترِ فضاپیماهای آینده کمک کند.»

از آن جایی که میزان سوخت باقی مانده در مخزن هر یک از فضاپیماها نامعلوم است، ناوبران و مهندسان ماموریت، این برنامه ی روشن شدن موتور جهت سوزاندن و تخلیه ی سوخت را طراحی کردند تا فضاپیماها بتوانند تا چند ساعت به آرامی پایین بروند و بر روی سطح ماه "بسُرَند" و در پایان، کوه هدفِ برخورد بر سر راهشان قرار گیرد.

قرار است این روشن شدن موتور که مدار فضاپیما را تغییر خواهد داد و برخورد را قطعی خواهد کرد، بامداد روز جمعه ۱۴ دسامبر انجام شود.

این دو تصویرِ مقایسه ای سه بعدی، کوه بدون نامی را نشان
می دهد که به عنوان هدف برخوردِ مهار شده ی اِب و فلو،
فضاپیماهای گریل ناسا در نظر گرفته شده است.
۹۴۶ در ۷۱۰- ۱۰۲۴ در ۷۶۸-۱۶۳۶ در ۶۷۱
لمان می گوید: «این سناریوی بی مانند برای پایان یک ماموریت نیاز به برنامه ریزی و ناوبری مفصل و گسترده ای دارد. ما در چالش هایی که پیش روی این ماموریت بوده سهم خود را داشته ایم و هر بار نیز نتیجه ای درخشان گرفتیم. ولی دور و بر خودمان کسی را سراغ نداریم که تاکنون به سوی یکی از کوه های ماه پرواز کرده باشد. بی شک ما نخستین افرادی هستیم که این کار را خواهیم کرد.»

اِب و فلو طی گام نخست ماموریت خود از مارس تا می، در بلندای میانگین ۵۵ کیلومتری سطح ماه به گرد آن می چرخیدند و داده هایی را گرد می آوردند. آن ها برای بخش دوم ماموریت که در ۳۰ اوت آغاز شد، فاصله ی خود را از سطح به ۲۳ کیلومتر کاهش دادند و در زمان هایی از این مرحله، تنها چند کیلومتر از بلندترین جاهای سطح ماه فاصله داشتند.

آن چه تاکنون در این وبلاگ درباره ی این دوقلوها خوانده اید:
* دقیق ترین نقشه های ماه، گذشته پرخشونت آن را نمایان کرد * موشک GRAIL غرق در نور * دوقلوهای GRAIL به سلامت به ماه رسیدند * نخستین ویدیو از سمت پنهان ماه 

واژه نامه:
NASA - moon - north pole - Ebb - Flow - Gravity Recovery and Interior Laboratory - GRAIL - orbit - gravity field - Earth - planet - solar system - Maria Zuber - Massachusetts Institute of Technology - crater - Goldschmidt - engine - propellant tank - David Lehman - Jet Propulsion Laboratory - altitude

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه