بوم نقاشی کیهانی با زمینه سرخ

۴۰۰۰ سال نوری آن سوتر از زمین، در ابرهای برافروخته و درخشان گاز هیدروژن در NGC ۶۱۸۸، شکل هایی خیالی و شگفت انگیز به کمین نشسته اند. این سحابی نشری (گسیلشی) در صورت فلکی جنوبی آتشدان، نزدیک لبه ی یک ابر مولکولی بزرگ پنهان شده و در طول موج های نور دیدنی (مریی) دیده نمی شود.
ستارگان جوان و پرجرم انجمن ستاره ای OB۱ در آتشدان، تنها چند میلیون سال است که در آن منطقه شکل گرفته اند. این ستارگان با بادهای ستاره ای و پرتوهای نیرومند فرابنفش خود، این شکل های تاریک را در ابر تراشیده و شکل داده و نیز باعث برافروختگی و تابش سحابی شده اند. این ستارگان در تازه ترین روند ستاره زاییِ منطقه به دنیا آمده اند که احتمالن در اثر بادها و انفجارهای ابرنواختری نسل پیشین ستارگان سنگین به راه افتاده بوده، بادها و انفجارهایی که [با ضربه ی خود] گاز مولکولی را پس زده و فشرده ساختند.
در این بوم نقاشی کیهانی، به همراه NGC ۶۱۸۸، سحابی نشری کم مانند NGC ۶۱۶۴ را نیز می بینیم که آن هم توسط یکی دیگر از ستارگان رده ی O در همین منطقه پدید آمده. پوشش گازی متقارن و خیره کننده ی NGC ۶۱۶۴ و نیز هاله ی کم نور و محو پیرامون ستاره ی درخشان مرکزیش - پایین، سمت راست تصویر - آن را از دید ظاهری همانند بسیاری از سحابی های سیاره ای ساخته.
گستردگی میدان این عکس حدود ۲ برابر قرص کامل ماه است، و در فاصله ی برآوردی NGC ۶۱۸۸، حدود ۷۰ سال نوری را می پوشاند.

واژه نامه:
NGC 6188 - NGC 6164 - hydrogen gas - emission nebula - molecular cloud - wavelength - constellation Ara - OB1 association - ultraviolet - star formation - canvas - O-type star - planetary nebula - full Moon

منبع: apod.nasa.gov

3 دیدگاه شما:

Anonymous

یه چیزی میگم که اعصابتون خورد بشه، چون خودم وقتی فهمیدم اعصابم خورد شد.

"این عکس ها رو رنگ می کنن". هیچکدام از اینجور عکس های کیهانی به همین رنگها نیستند. آنها رو رنگ می کنن تا مناطق دارای دمای مختلف رو از یکدیگر جداکنن.

ببخشین اعصابتون خورد شد!

یک ستاره در هفت آسمان

بامزه بود! ;)

دوست عزیز این که اعصاب خوردی نداره!
یعنی شما تابحال تو این وبلاگ با اصطلاح هایی مثل "پالت رنگی هابل"، "تصویر رنگ کاذب"، "رنگ های نمایشی" و ... روبرو نشدین؟
در جای جای این وبلاگ بر این نکته تاکید شده که بسیاری از این اجرام آسمانی در محدوده ی طیف مریی نور قرار ندارند و با چشم انسان به این شکل دیده نمی شن. برای نمونه، ابرهایی که پرتوی هیدروژن آلفا می تابند، از دید انسان پنهانند و باید با رنگ نشون داده بشن.
هیچ کلکی در کار نیست.
در همه ی مطالب این وبلاگ اگر تصویری به رنگ واقعی بوده، گفته شده و اگه به رنگ کاذب (دروغین) هم بوده آشکارا درباره اش توضیح داده شده.
ببخشین اعصاب شما هم خورد شد ;)

Anonymous

منظورم از اعصاب خوردی این بود که آدم وقتی این عکس ها رو می بینه فکر میکنه آسمان به همین قشنگیه در حالی که آسمان عمدتاً سیاه و سفیده. من اولش اینو نمی دونستم، بعداً فهمیدم و اصلاً بهم نچسبید. کاش چشم ما به قسمت زیادتری از طیف حساسیت داشت که البته شاید در اون صورت، زندگی در زمین مشکلاتی پیدا میکرد. نمی دونم.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه