آرامگاه فضاپیماهای ناسا در ماه به نام «سالی راید» نامیده شد

* نقطه ای از سطح ماه که ناسا امروز با برنامه ی قبلی، کاوشگرهای دوقلوی نقشه بردار گرانشی خود را به آن جا کوباند به افتخار نخستین بانوی فضانورد آمریکایی، به نام "سالی راید" که امسال درگذشت نامیده شد.

دو کاوشگر گریل با نام های اِب و فلو، در ساعت ۲۲:۲۸ دیشب به وقت گرینویچ به لبه ی یک دهانه نزدیک قطب شمال ماه برخورد کردند. بنا به گفته ی دانشمندان گروه، آرامگاه پایانی آن ها به نام سالی راید نامیده شد، کسی که نقشی کلیدی در آموزش و گسترش گریل داشت. [بخوانید: * دو روز دیگر فضاپیماهای دوقلوی ناسا به ماه خواهند خورد]
مسیر پرواز پایانی دوقلوهای نقشه بردار گرانشی گریل ناسا، "اِب" و "فلو" که در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲ خود را به ماه کوبیدند.
بازرس اصلی ماموریت گریل، ماریا زوبر از MIT درست دقایقی پس از برخورد، در گفتگویی که به طور زنده از تلویزیون ناسا پخش شد گفت: «گروه ما بسیار خواهان آن بود که به افتخار همکاری ها و خدمات آموزشی وی، جایگاه های برخورد این دوقلوها را به نام ایشان بنامد.»

زوبر افزود: «ما می دانیم که ناسا برنامه هایی برای بزرگداشت موفقیت های سالی در بسیاری از حوزه های گوناگون دارد، ولی کمک های وی به شناخت و آموزش گریل، و به طور کلی دانش، فناوری و ریاضیات برای گروه ما بسیار بسیار ویژه بود. از همین رو ما بسیار خوشحالیم که توانستیم امروز این کار را برای وی انجام دهیم.» [عکس هایی از سالی راید را ببینید]

سالی راید پروژه ی مونکم (MoonKAM) گریل را به راه انداخت. پروژه ای که به شاگرد مدرسه ای های سراسر جهان اجازه می داد جایگاه هایی از سطح ماه را برای عکاسی توسط اِب و فلو برگزینند. وی در همین ژوییه ی گذشته در سن ۶۱ سالگی از سرطان لوزالمعده درگذشت.

راید بیش از همه به این خاطر آوازه یافته که نخستین بانوی آمریکایی - و سومین بانو در سطح جهان - بود که به فضا رفت. وی در سال ۱۹۸۳ طی ماموریت STS-7 شاتل فضایی چلنجر وارد مدار زمین شد. یک سال بعد دوباره با ماموریت دیگر چلنجر، STS-41G، راهی فضا شد. وی جمعن ۳۴۳ ساعت را در فضا گذراند.

خواهر وی، کشیش کرن راید برای واپسین لحظه های اِب و فلو در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادنای کالیفرنیا - که سرپرستی ماموریت گریل را بر عهده داشت - حاضر بود. وی گفت که خانواده ی راید بابت این افتخار هیجان زده شده است.

وی گفت: «ما به خاطر ادامه ی این رویا و تبدیل آن به چنین پیروزی کاملی، بسیار سپاسگزار ماریا و گروهش هستیم. این واقعن عالیست که بدانیم وقتی سرمان را بالا می گیریم و به ماه نگاه می کنیم، گوشه ای کوچک از ماه هست که به نام سالی خوانده شده. و ما امیدواریم که این واقعن الهام بخش کودکان نیز قرار گیرد.»

فضاپیماهای ۴۹۶ میلیون دلاری گریل (GRAIL- کوتاه شده ی "آزمایشگاه بررسی گرانش و ساختار درونی ماه" ناسا) در سپتامبر ۲۰۱۱ به فضا پرتاب شدند. اِب و فلو سه ماه بعد به ماه رسیدند و سپس دوشادوش یکدیگر، چرخش به گرد این ماهواره ی طبیعی زمین را آغازیدند و با جزییاتی که پیشتر سابقه نداشت، از میدان گرانشی آن نقشه برداشتند. به گفته ی زوبر، سنجش های این کاوشگرها به دانشمندان اجازه داد بهترین نقشه ی گرانشی که تاکنون از یک جرم آسمانی به دست آمده را تهیه کنند.

این فضاپیماهای دوقلو با پایان یافتن سوختشان ناگزیر از به برخورد به نقطه ای از ماه بودند. از همین رو گروه دانشمندان دیروز آن ها را به شیوه ای مهار شده رو به پایین و به سوی جایگاهی دور از جایگاه فرود آپولو و دیگر مناطق مهم تاریخی ماه هدایت کردند.


واژه نامه:
NASA - gravity-mapping - moon - Sally Ride - Grail - Ebb - Flow - crater - north pole - Maria Zuber - MIT - MoonKAM - pancreatic cancer - STS-7 - space shuttle - Challenger - STS-41G - Rev. Bear Ride - Jet Propulsion Laboratory - Gravity Recovery And Interior Laboratory - Earth - gravity field - Apollo

منبع: SPACE.com

2 دیدگاه شما:

خدمات server

ممنون. آیا محل فرود آپولو ها در ماه دارای نام است؟

یک ستاره در هفت آسمان

خیر
اون ها در نقاط مشخصی از ماه فرود اومدند که از پیش دارای نام بودند. مثل دریای آرامش، که جایگاه فرود آپولو ۱۱ بود.
یا دره ی ثور-لیترو، جایگاه فرود آپولو ۱۷.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه