صلیب اینشتین در دل یک کهکشان

بیشتر کهکشان ها یک هسته بیشتر ندارند - ولی آیا این کهکشان چهار تا دارد؟
اخترشناسانی که در پی پاسخ شگفت انگیز این پرسش بودند به این نتیجه رسیدند که هسته ی این کهکشان اصلا در این تصویر دیده نمی شود.
شبدر چهاربرگی که در مرکز این کهکشان دیده می شود نوریست که از یک اختروش (کوازار) در پشت کهکشان می تابد. میدان گرانشی کهکشانی که در تصویر دیده می شود و در حقیقت جلوی آن اختروش جای گرفته، نور آن اختروش دوردست را شکسته و از آن چهار تصویر جداگانه ساخته است.
برای این که از دیدگاه ما چنین سرابی درست شود، آن اختروش می بایست درست پشت این کهکشان پرجرم و در راستای خط دید ما جای گرفته باشد. نام کلی این پدیده همگرایی گرانشی است و در این مورد ویژه، به نام صلیب انیشتین خوانده می شود.
شگفت آورتر اینست که درخشش نسبی صلیب انیشتین تغییر می کند؛ زیرا گاهی اثر همگرایی گرانشی ستارگانی از کهکشان جلویی هم افزوده شده و باعث افزایش گاه به گاهی نور صلیب می گردد. این اثرِ افزوده به نام ریزهمگرایی گرانشی شناخته می‌شود.

در همین زمینه: * نعل اسب انیشتین * دو ستاره در حال مرگ نظریه انیشتین را می آزمایند * کشف اختروش هایی که همچون عدسی گرانشی رفتار می کنند * نخستین تصویر روشن از یک اختروش توسط LOFAR به دست آمد * سراب های کیهانی شتاب انبساط کیهان را تایید کردند  

واژه نامه:
Einstein Cross - Gravitational Lens - nucleus - cloverleaf - quasar - gravitational field - galaxy- mirage - gravitational lensing - gravitational microlensing

منبع: apod.nasa.gov

2 دیدگاه شما:

ناشناس

سلام
لطفا در صورت امکان دعوتنامه بالاترین به این ایمیل بفرستید:
blog4canada@gmail.com

یک ستاره در هفت آسمان

شرمنده ام دوست عزیز

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه