دانشمندان خورشید را رنگارنگ می بینند

* با این که خورشید از دید چشم غیرمسلح به رنگ زرد دیده می شود، ولی در حقیقت به همه ی رنگ ها پرتو می تاباند؛ و دانشمندان می توانند این نورها را با کمک تلسکوپ های ویژه ای که برای مشاهده ی طول موج هایی
فراتر از محدوده ی نور دیدنی (مریی) طراحی شده اند ببینند.
یک چسبانه‌کاری یا کولاژ از عکس هایی که رصدخانه ی دینامیک
خورشیدی (SDO) از خورشید گرفته. در این جا می بینید که رصد
خورشید در طول موج های گوناگون چگونه به نشان دادن جنبه های
گوناگون سطح و جو خورشید کمک می کند. تصویر بزرگ تر
دانشمندان با تهیه ی مجموعه ی رنگارنگی از داده ها، به آگاهی هایی درباره ی بخش های گوناگون خورشیدِ همیشه در حال تغییر دست یافته و در می یابند که مواد خورشید چگونه در جو آن جابجا می شوند.

تلسکوپ های خورشیدی از دو راه به گردآوری اطلاعات درباره ی نوری که از خورشید گسیلیده شده می پردازند. یکی بهره از طیف‌سنج هاییست که می توانند همزمان طول موج های گوناگون نور را ببینند و نمودارهایی پدید آورند که تصویری ترکیبی از دامنه های دما در مواد سراسر خورشید به ما بدهد.

راه دیگر با بهره از دستگاه هاییست که می توانند عکس هایی فوری از خورشید بگیرند؛ این عکس ها هر کدام، نور یک طول موج ویژه که شاید برای چشم غیرمسلح نادیدنی باشد را ثبت می کند. برای نمونه، دستگاه تصویربرداری همگذاری جوی (AIA) که روی ماهواره ی پرقدرت ناسا، رصدخانه ی دینامیک خورشیدی (SDO) نصب شده می تواند نور را در ۱۰ طول موج گوناگون مشاهده کند که هر یک، بخشی ویژه از جو خورشید را می نمایانند.
[درباره ی ماهواره ی SDO خواندید: * وضوح تصاویر این ماهواره از تلویزیون های Ultra-HD هم بالاترست]

در اینجا فهرست تک تک طول موج هایی که SDO می تواند دریافت کند را به همراه چیزی که در آن طول موج دیده می شود می بینید. اندازه ها بر پایه ی آنگستروم بیان شده (هر آنگستروم برابر است با یک ده میلیاردم متر یا ۱۰ به توان ۱۲- متر)

۴۵۰۰: سطح خورشید که به آن شیدسپهر (photosphere، رخشان سپهر) می گویند.
۱۷۰۰: سطح خورشید و فام سپهر (chromosphere)، لایه ای از جو خورشید درست بالای شیدسپهر
۱۶۰۰: آمیزه ای از بالای شیدسپهر و منطقه ی تراشُد (انتقالی)؛ این منطقه میان فام سپهر و لایه ی بیرونی جو خورشید که "تاج" نامیده می شود جای دارد
۳۰۴: نور فام سپهر و منطقه ی تراشُد
۱۷۱: تاج خورشید در زمان آرامش، و همچنین کمان های مغناطیسی که به نام حلقه های تاجی شناخته می شوند
۱۹۳: یک منطقه کمی داغ تر در تاج و مواد بسیار داغ ترِ شراره ی خورشیدی
۲۱۱: مناطق داغ تری در تاج که از نظر مغناطیسی فعالند
۳۳۵: مناطقی باز هم داغ تر در تاج که از نظر مغناطیسی فعالند
۹۴: مناطقی از تاج در زمان شراره ی خورشیدی
۱۳۱: داغ ترین ماده ی موجود در شراره
این تصویر نمونه ای از نماهایی را که هر دو دستگاه تصویربرداری همگذاری جوی (AIA)، که به دانشمندان کمک می کند شیوه ی جابجایی مواد در جو خورشید را ببینند، و دستگاه تصویرگر هلیوسفری و مغناطیسی (HMI)، که جابجایی ویژگی های مغناطیسی سطح خورشید را زیر نظر داردگرفته اند نشان می دهد. تصویر بزرگ تر
رصدخانه ی دینامیک خورشیدی ناسا تنها فضاپیمایی نیست که از نزدیک به رصد خورشید می پردازد. رصدخانه ی خورشیدی و هلیوسفری که به نام سوهو (SOHO) شناخته می شود هم به گونه ای مشترک از سوی ناسا و آژانس فضایی اروپا (اِسا) ماموریت دیدبانی خورشید را به عهده دارد. فضاپیماهای دوقلوی استریوی ناسا (Stereo) هم از دو دیدگاه جداگانه در مدار زمین به تصویربرداری از خورشید سرگرمند (یکی در جلوی سیاره و دیگری پشت آن) تا بتوانند نماهایی سه بعدی از کنش های خورشید تهیه نمایند.

واژه نامه:
sun - wavelength - spectrometer - Atmospheric Imaging Assembly - AIA - NASA - Solar Dynamics Observatory - atmosphere - SDO - Angstrom - photosphere - chromosphere - corona - magnetic arc - coronal loop - solar flare - Solar and Heliospheric Observatory - SOHO - European Space Agency - Stereo - Earth - collage - Helioseismic and Magnetic Imager - HMI

منبع: SPACE.com

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه