مرگ بزرگ ترین تلسکوپ فضایی فروسرخ جهان

* به گفته ی مقام های آژانس فضایی اروپا، بزرگ ترین تلسکوپ فروسرخی که تاکنون راهی فضا شده بود پس از نزدیک به چهار سال پیمایش و نقشه برداری از "گیتی پنهان" سرانجام به پایان زندگی‌اش رسید.
* دانشمندان همراه این ماموریت در توییتر خود نوشتند: «انگار یکی از اعضای خانواده را از دست داده ایم.»

مقام های ESA (اِسا) روز دوشنبه، ۲۹ آوریل اعلام کردند که رصدخانه ی فضایی ۱.۴ میلیارد دلاری هرشل ذخیره ی حیاتی هلیوم مایع خنک کننده اش را که به آن اجازه می داد حس‌مندترین و دقیق ترین مشاهدات را در محدوده ی نور فروسرخ از کیهان داشته باشد به پایان برده.
برداشت هنری از رصدخانه ی فضایی فروسرخ هرشل، متعلق به آژانس فضایی اروپا بر پس زمینه ای از منطقه ی ستاره زایی "بادبان C". این تلسکوپ فضایی در سال ۲۰۰۹ راهی فضا شد و در ۲۰۱۳ هم ماموریتش پایان یافت. تصویر بزرگ تر
پایان رسمی این تلسکوپ فضایی فروسرخ توسط یک ایستگاه زمینی در استرالیا ثبت شد. این ایستگاه به هنگام یکی از جلسه های ارتباطی روزانه ی تلسکوپ هرشل، افزایشی را در دمای همه ی دستگاه های آن ثبت نمود. این تلسکوپ ماموریتش را در ماه می ۲۰۰۹ آغاز کرده بود.

گوران پیلبرات، دانشمند برنامه ی هرشل در اِسا می گوید: «هرشل به ما دیدگاهی تازه از کیهانی داد که تاکنون پنهان بوده، فرآیندهایی از ستاره زایی و فرگشت کهکشانی به ما نشان داد که تاکنون دیده نمی شد، و به ما اجازه داد آب را در کیهان، از ابرهای مولکولی گرفته تا ستارگان نوزاد و قرص های سیاره زایی و کمربندهای سیارکی پیرامونشان ردیابی نماییم.»

این تلسکوپ فضایی که نام ستاره شناس نامدار سده ی ۱۸ میلادی، ویلیام هرشل را بر خود داشت، تا این هفته که از کار بازایستاد، نیرومندترین رصدخانه ی فروسرخی بود که تاکنون به فضا پرتاب شده بود. آینه ی اصلی آن ۳.۵ متر پهنا داشت؛ تقریبا ۱.۵ برابر بزرگ تر از تلسکوپ هابل، و برای آن طراحی شده بود تا در محدوده ی از نهایتِ فروسرخ تا طول موج های زیرمیلیمتری طیف نور به پیمایش و نقشه برداری کیهان بپردازد.

جان گرانسفلد، مدیر دستیار هیات مدیره ی ماموریت های علمی ناسا می گوید: «هرشل به ما شانس این را داد که ژرفای درون مناطق سرد و تاریک کیهان را نیز بکاویم، مناطقی که برای تلسکوپ های دیگر نادیدنی بود.» آژانس فضایی آمریکا (ناسا) در ماموریت هرشل با اِسا همراه و شریک بود.

شماری از تصاویر حیرت آوری که از شگفتی های دوردست کیهان ثبت شده اند کار رصدخانه ی فضایی هرشل بوده؛ از جمله عکس های خیره کننده ای که از سحابی عقاب و کهکشان آندرومدا گرفت [اینجا دیده بودید: * "ستون های آفرینش" - نمایی تازه و خیره کننده و * کهکشان آندرومدا از نگاه هرشل].

عکسی که رصدخانه ی فضایی فروسرخ اِسا با بهره از
دستگاه های PACS و SPIRE خود، در طول موج های
۷۰ میلیمتر (آبی)، ۱۰۰ میلیمتر (سبز)، و ۱۶۰ میلیمتر و
۲۵۰ میلیمتر با هم (سرخ) از کهکشان آندرومدا (M۳۱)
گرفت. این عکس در ۲۸ ژانویه ی ۲۰۱۳ منتشر شد.
تصویر بزرگ تر
دستگاه های آن که با هلیوم خنک می شدند به اخترشناسان این امکان را داد تا کهکشان های ستاره فشان دوردست و نیز ستاره زایی هایی که درون کهکشان خودمان انجام می شود را بررسی کنند. این خنک‌کننده دمای دستگاه های هرشل را در اندازه ی منفی ۲۷۱ درجه ی سلسیوس نگاه می داشت ولی دانشمندان می دانستند و انتظار داشتند که این ذخیره ی خنک کننده سرانجام با گذشت زمان بخار شود.

مقام های فضاپیمای هرشل در پایان ماموریت آن در توییتر نوشتند: «انگار یکی از اعضای خانواده را از دست داده ایم. تقریبا ۴ سال با نیرویی باورنکردنی در فضا کار کرد.»

رصدخلنه ی هرشل بیش از ۳۵۰۰۰ عکس علمی گرفت و ۲۵۰۰۰ ساعت داده گرد آورد. به گفته ی مقام های اِسا، این انبوه داده ها، سهم اصلی هرشل در کمک به جهان دانش است. آن ها در بیانیه ای ابراز داشتند: «این بایگانی میراث فضاپیما خواهد بود. چشمداشت ما اینست که از دل این بایگانی، به یافته هایی دست یابیم که حتی از آنچه در طی زندگی فضاپیمای هرشل یافته ایم هم بیشتر باشد.» به گفته ی دانشمندان ناسا هم تاثیر فضاپیمای هرشل بر اخترشناسی فراتر از ماموریت چهارساله ی آن خواهد بود.

پل گلداسمیت، دانشمند برنامه ی هرشل در JPL (آزمایشگاه پیشرانش جت) در بیانیه ای گفت: «هرشل شناخت ما از چگونگی پیدایش ستارگان و سیاره های تازه را بهبود بخشید، ولی همچنین پرسش هایی را نیز پیش آورد. اخترشناسان در سال های آینده، با بهره از رصدخانه ی های زمینی و رصدخانه هایی که در آینده به فضا خواهند رفت، یافته های هرشل را پی خواهند گرفت.»

مقام های اِسا افزودند که این تلسکوپ فضایی همچنین راه را برای ماموریت های آینده ای که بر رصد کیهان در طول موج‌های فروسرخ تمرکز دارند هموار کرد: «این ماموریت شماری از پیشرفت های فناوری را در پی داشت که در ماموریت های فضایی آینده و فناوری های جانبی احتمالی کاربرد دارند. در زمان این ماموریت، سامانه های پیشرفته ی زمزایی (سرمازایی) گسترش یافت، آینه ی بزرگ ترین تلسکوپی که در فضا شناور شده ساخته شد، و حس‌مندترین آشکارسازهای مستقیم برای طیف نور از نهایت فروسرخ تا زیرمیلیمتری مورد بهره برداری قرار گرفت.»

از دستاوردهای هرشل در این وبلاگ خوانده بودید:
* برخوردی که آب را وارد جو سیاره مشتری کرد * نمای دگرگونِ «ابر بزرگ ماژلان» در نور فروسرخ * ستاره ای که در پیری هم مادر می شود! * کشف کمربند سیارکی پیرامون ستاره «نسر واقع» * امشب سیارک "پایان دنیا" را آنلاین ببینید * بازی آنلاین تازه ناسا: ابرهای کهکشان را بیابید * ستاره ای که در دل بخار آب متولد می شود * پلی میان دو خوشه کهکشانی * ماکیان ایکس از چشم تلسکوپ هرشل * کشتار روزانه هزاران دنباله دار پیرامون یک ستاره * کشف نخستین قرص یخ فراخورشیدی * هرشل تصویری تازه از فرگشت کهکشان ها ارایه می کند * هرشل به راه شیری می نگرد * سرانجام مولکول اکسیژن در فضا یافته شد * پرده از راز 14 ساله برداشته شد: آب درون جو کیوان از انسلادوس می آید * راز گرد و خاک کیهان گشوده خواهد شد؟ * وقتی دیوار صوتی در فضا می شکند 

واژه نامه:
infrared - European Space Agency - Herschel Space Observatory - liquid helium - coolant - ESA - galaxy formation - molecular cloud - planet-forming disc - belts of comet - Göran Pilbratt - William Herschel - Hubble Space Telescope - far-infrared - sub-millimeter - wavelength - John Grunsfeld - NASA - Eagle Nebula - Andromeda Galaxy - helium - starburst galaxy - star formation - Milky Way - star - planet - Paul Goldsmith - JPL - spin-off technology - cryogenic system - Vela C - star-forming region - M31 - PACS - SPIRE -

منبع: SPACE.com

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه