کهکشان های همنوع خوار در پیری اشتهای خود را از دست می دهند

* در هسته ی بیشتر خوشه های کهکشانی گیتی، یک همنوع خوار کیهانی جای گرفته-- کهکشان هایی هیولاوار که همسایگان خود را می بلعند تا بزرگ و بزرگ تر شوند. ولی بر پایه ی پژوهشی تازه، به نظر می رسد همین اجرام گرسنه هم با پیر شدن اشتهایشان کور می شود.

به گفته ی پژوهشگران، این کشف در پی بازبینی داده های رصدی‌ای انجام شد که توسط دو رصدخانه ی فضایی فروسرخ ناسا گرد آمده بود: تلسکوپ فضایی اسپیتزر و کاوشگر میدان گسترده ی فروسرخ (وایز، WISE).

نویسنده ی پژوهش، ین-تینگ لین از آکادمی چینی (Academia Sinica) در تایپه، کشور تایوان، طی بیانیه ای گفت: «ما دریافته ایم که این کهکشان های بزرگ از ۵ میلیارد سال پیش به این سو، یک رژیم غذایی را آغاز کرده اند و از همین رو به تازگی بر وزنشان افزوده نشده.»
هر دوی این خوشه های کهکشانی در مرکزشان یک BCG، یا درخشان ترین کهکشان خوشه دارند. تصویر سمت چپ از داده های فروسرخ تلسکوپ WISE (به رنگ سرخ) به دست آمده و خوشه ای به نام ابل ۲۱۹۹ را نشان می دهد که حدود ۴۰۰ میلیون سال نوری از زمین دور است. تصویر سمت راست خوشه ی ISCS 1433.9+3330 را نشان می دهد که بسیار دورتر است و ۴.۴ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد. این تصویر از داده های فروسرخ اسپیتزر کمک گرفته شده (رنگ سرخ). تصویر بزرگ تر
خوشه های کهکشانی به گِرد درخشان ترین عضو گروه، که به گونه ای رسمی به نام درخشان ترین کهکشان خوشه یا BCG شناخته می شود مرتب می شوند. با گذشت زمان، این کهکشان های مرکزی با خوردن کهکشان های دیگری که پیرامونشان است و به چنگ آوردن ستاره های بیشتر، چاق و بزرگ می شوند.

از آنجایی که اخترشناسان میلیاردها سال زمان ندارند تا چگونگیِ رشد و دگرگونی این هیولاها را ببینند، از طیف گسترده ای از حدود ۳۰۰ خوشه ی کهکشانی نمونه برداشتند. پیرترین این خوشه ها مربوط به زمانی بود که تنها ۴.۳ میلیارد سال از عمر کیهان می گذشت، و سن جوان ترینشان هم به ۱۳ میلیارد سالگی کیهان بر می گشت. (سن کنونی کیهان ۱۳.۸ میلیارد سال برآورد شده)

لین در بیانیه ای از ناسا توضیح داد: «ما نمی توانیم رشد یک کهکشان را به چشم ببینیم، از همین رو یک سرشماری جمعیتی انجام دادیم. ما با این روش تازه می توانیم ویژگی های میانگین خوشه هایی که در گذشته ی نزدیک می بینیم را با ویژگی های میانگین خوشه های کهن تر کیهان پیوند دهیم.»

لین و همکارانش دریافتند که BCGها در آغاز تاریخ کیهان چنانچه پیش بینی شده رشد می کنند، ولی هنگامی که کیهان به سن حدود ۸ میلیارد سالگی رسید، این کهکشان ها تا حد بسیاری روش های همنوع خواری خود را کنار می گذارند.

دانشمندان هنوز در جستجوی یافتن توضیحی برای این هستند که چرا BCGها از حدود ۵ میلیارد سال پیش به این سو رژیم خود را تغییر داده اند. آن ها یادآوری می کنند که شاید این کهکشان ها هنوز در سن پیری هم رشد می کنند ولی کاوش های WISE و اسپیتزر در خوشه هایی که بلوغ بیشتری یافته اند ستارگان زیادی نیافته اند.

لین افزود: «BCGها کمی مانند نهنگ های آبی هستند: مانند آن ها غول پیکرند و شمارشان هم بسیار اندک است. روش سرشماری ما از جمعیت BCGها همانند سنجشی است که روی نهنگ ها و شیوه ی افزایش وزنشان در درازنای زندگی انجام می شود. در این مورد، نهنگ ها به آن اندازه که ما می پنداشتیم به وزن خود نیفزودند. نظریه های ما با آن چه می دیدیم همخوانی نداشت، و همین پرسش های تازه ای را برای ما پیش آورد.»

این یافته ها به گونه ای مفصل در آسترونومیکال جورنال منتشر شده است.

در همین زمینه: * همنوع خواری برای جوان ماندن * اشتهای سیری ناپذیر کهکشان راه شیری 

واژه نامه:
core - galaxy cluster - cannibal - NASA - infrared - Spitzer Space Telescope - Wide-field Infrared Survey Explorer - WISE - Yen-Ting Lin - Academia Sinica - brightest cluster galaxy - BCG - star - galaxy cluster - diet - blue whale - Astrophysical Journal - Abell 2199 - Earth - ISCS 1433.9+3330

منبع: SPACE.com

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه