ابری غول پیکر که منظومه خورشیدی را در بر گرفته

ستارگان تنها نیستند.حدود ۱۰ درصد از مواد دیدنی (مریی) موجود در قرص کهکشان راه شیری ما را گازی تشکیل داده که به نام ماده ی میان ستاره ای (ISM, interstellar medium) شناخته می شود.
ISM یکنواخت و یکدست نیست، و حتی در نزدیکی خورشید هم توده شدگی‌هایی دارد. دیدن ISM محلی بسیار دشوار است چرا که بسیار تُنُک (رقیق) است و نور کمی می گسیلد. ولی از آنجایی که بیشتر این ابر را گاز هیدروژن تشکیل داده، نور نزدیک ترین ستارگان را در طول موج های ویژه ای می درآشامد (جذب می کند) و از همین راه وجود خود را آشکار می‌سازد.
در تصویر امروز نقشه ای از ابر محلی را تا گستره ی ۲۰ سال نوری می بینید. این نقشه بر پایه ی رصدها و آشکارسازی‌های ذرات توسط فضاپیمای کاوشگر مرز میان ستاره ای ناسا (آیبکس، IBEX) که به گرد زمین می چرخد درست شده.
همین تصویر در اندازه ی بزرگ تر
این رصدها نشان می دهند که خورشید ما دارد به آرامی در ابر میان ستاره ای محلی حرکت می کند و خود ابر هم همزمان، از درون منطقه ی ستاره زایی انجمن کژدم-قنطورس به بیرون جریان دارد. خورشید شاید تا ۱۰ هزار سال دیگر از ابر محلی که به نام کُرک محلی هم شناخته می شود بیرون برود. (۱)
بیش از این چیزی درباره ی ISM نمی دانیم. نه جزییات پراکندگی آن، نه ریشه ی آن، و نه چگونگی اثر آن بر خورشید و زمین، از هیچ یک به درستی آگاه نیستیم.
سنجش های تازه ی فضاپیمای آیبکس به گونه ای نامنتظره نشان داد که جهت جریانی از ذرات خنثای میان ستاره ای که به درون سامانه ی خورشیدی روان است، در حال تغییر است. (۲)


واژه نامه:
Local Fluff - star - Milky Way Galaxy - interstellar medium - ISM - Sun - hydrogen - gas - Earth - Interstellar Boundary Exporer - IBEX - Local Interstellar Cloud - Scorpius-Centaurus Association - star forming region - Local Cloud

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه