داستان ناتمام سیارکی به نام "وستا"

درست زمانی که دانشمندان می پنداشتند همه چیز را درباره ی سیارک وستا دریافته و به نظریه ی مرتبی درباره ی پیدایش این سیارک غول پیکر دست یافته اند، مقاله ی تازه ای از سوی دانشمندان ماموریت داون (Dawn) ناسا انتشار یافت که نشان می دهد تاریخ این سیارک بسیار پیچیده تر از آنست که گمان می رفت.
این تصویر نماهای فروسرخی از دو دهانه در سیارک غول پیکر وستا را نشان می دهد که فضاپیمای داون در آن ها نشانه های وجود کانی الیوین (زبرجد) را یافته است. تصویر بزرگ تر
اگر شکل گیری وستا به همان روال شکل گیری سیاره های سنگی، مانند زمین خودمان انجام شده بود، گرمای درون آن می‌بایست به پیدایش لایه های جداگانه ای که به روشنی از یکدیگر تشخیص داده می شوند می انجامید (معمولا یک هسته، گوشته و پوسته). در این صورت کانی اُلیوین (زبرجد) می بایست در گوشته ی سیارک گرد آمده باشد.

ولی چنان چه در مقاله ای که در شماره ی این هفته ی نشریه ی نیچر منتشر شده آمده، این چیزی نیست که در داده های به دست آمده از طیف سنج نقشه بردار نور دیدنی و فروسرخ فضاپیمای داون (دستگاه VIR) دیده می شود. در دهانه های بزرگ نیمه ی جنوبی وستا که بخش زیرین پوسته ی آن را نمایان کرده اند و گوشته از آن ها بیرون زده، نشانه ای از کانی الیوین یافته نمی شود. به جای آن، دانشمندان به نشانه های آشکاری از الیوین در مواد سطحی نیمه ی "شمالی" این سیارک دست یافتند.

الیوین (زبرجد)، یک کانی که معمولا در سنگ‌های
گوشته یافته می‌شود، توسط فضاپیمای داون ناسا
روی نیمکره‌ی شمالی سیارک وستا دیده شد. در این
تصویر، رُخنمون‌های الیوین درون دهانه‌‌ای به نام
Bellicia را به رنگ سبز سیر می بینید.
تصویر بزرگ تر
ماریا کریستینا د سانتیس، از بازرسان داون و مدیر VIR در بنیاد ملی اخترفیزیک در رم ایتالیا می گوید: «نبودِ الیوین خالص در حوضه ی برخوردی نیمه ی جنوبی وستا که ژرفای پوسته ی آن را هم نمایان کرده، و کشف نامنتظره‌ی الیوین در نیمه ی شمالی سیارک، نشان می دهد که تاریخ فرگشتی آن پیچیده تر از چیزیست که پیش از کاوش های داون گمان می بردیم.»

شاید وستا فرآیند گدازش را تنها در بخش هایی پشت سر گذاشته بوده که باعث شده الیوین تنها در آن بخش ها پدید آید، نه در یک لایه ی سراسری. شاید گوشته‌ی بیرون زده در جنوبگان وستا بعدها با لایه ای از مواد دیگر پوشیده شده که نگذاشته فضاپیمای داون الیوینِ زیر آن را ببیند.

کارول ریموند، معاون سربازرس داون در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در پاسادنای کالیفرنیا می گوید: «این یافته های تازه ما را به آزمودن نظریه های متفاوتی درباره ی ریشه ی وستا بر می انگیزاند. این یافته ها همچنین به ما نشان می دهند که با حضور در مدار اجرامی مانند وستا می توانیم آگاهی هایی به دست آوریم که آنچه به کمک شهاب سنگ ها و یا با رصد از راه دور فرا می گیریم را کامل کند.»

داون اکنون در راه دومین مقصد خود است: سیاره ی کوتوله ی سِرس، که بزرگ ترین عضو کمربند اصلی سیارک های میان بهرام و مشتری است. این فضاپیما در اوایل سال ۲۰۱۵ به سرس خواهد رسید.

در همین زمینه: * شهاب سنگ هایی که از وستا آمده اند * سیارک وستا سرشار از هیدروژن است * دو گودال که ۱۰۰۰ شهاب سنگ به زمین فرستادند * نخستین دستاوردهای فضاپیمای داون * این قطب جنوب سیارک وستاست * نخستین نگاه داون به ساختار شیمیایی وستا * ناسا فیلمی سه بعدی از سیارک وستا منتشر کرد

واژه نامه:
asteroid - Vesta - NASA - Dawn - rocky planet - core - mantle - crust - mineral - olivine - Nature - visible and infrared mapping spectrometer - VIR - crater - Maria Cristina De Sanctis - Carol Raymond - Jet Propulsion Laboratory - meteorite - dwarf planet - Ceres - main asteroid belt - Mars - Jupiter

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه