خوشه های دوقلو در صورت فلکی برساووش

این میدان پرستاره ی دوست داشتنی، گستره ای نزدیک به هفت برابر قرص کامل ماه (حدود ۳.۵ درجه) از آسمان نیمکره‌ی شمالی سیاره ی زمین را در محدوده ی صورت فلکی قهرمانانه ی برساووش می پوشاند. درست سمت راست مرکز عکس، زوج پرآوازه ی خوشه های ستاره ایِ بازِ اچ و خی برساووش (h and Chi Persei) دیده می شود [به خوشه های باز، خوشه ی کهکشانی هم می گویند].
این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
این دو خوشه که با عنوان های NGC ۸۶۹ (راست) و NGC ۸۸۴ رده بندی شده اند، هر دو در حدود ۷۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارند و ستارگانشان نیز بسیار جوان تر و داغ تر از خورشیدند. فاصله ی دو خوشه از همدیگر تنها چند صد سال نوریست و بر پایه ی سن تک تک ستارگانشان، ۱۳ میلیون سال از زندگی هر دویشان می گذرد که نشان می دهد هر دو خوشه احتمالا از دل یک منطقه ی ستاره زایی پدید آمده اند.
خوشه های دوتایی اچ و خی برساووش از پشت دوربین های دوچشمی چشم انداز خوبی دارند ولی در جاهایی که آسمان تاریک دارند، با چشم نامسلح هم می توان آن ها را دید. چیزی که از پشت دوربین دوچشمی و اغلب تلسکوپ ها نمایان نمی‌شود، ابرهای کم نوری است که از گاز یونیده و سرخ فام هیدروژن تشکیل شده اند و در این نمای زیبا و چشمگیر کیهانی دیده می شوند.
این تصویر یک همگذاری رنگی است که با افزودن داده های باریک باند به آن، برای نشان دادن تابش ابرهای هیدروژن بهره برده شده [دو تصویر زیر را ببینید].
در بالا، سمت چپ این میدان دید گسترده، یک خوشه ی ستاره ای باز دیگر دیده می شود: خوشه ی NGC ۹۵۷ که از این دو خوشه ی پرآوازه ی دیگر کوچک تر، ولی هم سن و هم فاصله اش از زمین به اندازه ی آن هاست و احتمالا خاستگاهش نیز با آن دو یکیست.
 سمت راست: تصویر نور دیدنی (مریی- چیزی که در تلسکوپ های معمولی دیده می شود)- اندازه ی بزرگ تر
سمت چپ: تصویر با فیلتر باریک باند هیدروژن آلفا که ابرهای هیدروژن را نمایان کرده.
اندازه ی بزرگ تر
constellation of Perseus - galactic cluster - h Persei - Chi Persei - NGC 869 - NGC 884 - star - Sun - star-forming region - binocular - Double Cluster - unaided eye - ionized - hydrogen - narrowband - open star cluster - NGC 957

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه