آیا این تونل های کوچک را موجودات زنده روی سیاره بهرام پدید آورده اند؟

* آیا این شهابسنگ نشانه های آب و زندگی باستانی در سیاره ی بهرام (مریخ) را به ما می نمایاند؟

این احتمالیست که در مقاله ی تازه ی دانشمندان ناسا مطرح شده؛ شماری از این دانشمندان از گروهی هستند که ۱۸ سال پیش، ادعای جنجال برانگیزی را درباره ی وجود ریزسنگواره (میکروفسیل) در شهابسنگ دیگری مطرح کرده بودند.
عکسی که از پشت میکروسکوپ الکترونی از یک برش کوچک در یک شهابسنگ بهرامی گرفته شده و شواهدی از وجود آب در گذشته های بهرام را نشان می دهد (به ویژه در شکل ساختارهای تونل و ریزتونل). این شهابسنگ که به نام یاماتو ۰۰۰۵۹۳ نامیده شده است، در سال ۲۰۰۰ در جنوبگان یافته شد و به باور دانشمندان از سیاره ی بهرام آمده.
نویسنده ی اصلی مقاله، لورن وایت از آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا درباره ی یافته هایی که این هفته منتشر شد می گوید: «مدرک انکارناپذیری در کار نیست. ما هرگز نمی توانیم احتمال آلوده شدن را در مورد هیچ شهابسنگی نادیده بگیریم. با این وجود، این ها ویژگی های جالبی‌اند و نشانگر آنند که بررسی های بیشتر روی این شهابسنگ باید ادامه یابد.»

در این پژوهشنامه ی تازه و به دقت کارشناسی شده، بر تونل ها و ریزتونل هایی تمرکز شده که دانشمندان در شهابسنگی به نام Yamato 000593 (یاماتو ۰۰۰۵۹۳) یافته اند. این شهاب سنگ حدود ۱۳.۷ کیلوگرم وزن دارد و در سال ۲۰۰۰ در جنوبگان (قطب جنوب) یافته شد. به گفته ی ناسا، ساختارهایی در ژرفای درون این سنگ دیده شده که "نشانگر فرآیندهایی زیست شناختی هستند که شاید صدها میلیون سال پیش در بهرام جریان داشته."

به باور دانشمندان، این سنگِ ۱.۳ میلیارد ساله در پی برخوردی که حدود ۱۲ میلیون سال پیش رخ داد از سطح بهرام جدا شده بوده. این سنگ ۵۰ هزار سال پیش، پس از سفری دور و دراز به قطب جنوب زمین رسیده و پس از آن که در سال ۲۰۰۰ یافته شد، مورد بررسی قرار گرفت و دانشمندان به این باور رسیدند که یک "ناخلایت"* است، گونه ای شهابسنگ بهرامی. به گفته ی ناسا: «مواد شهابسنگ های بهرامی را از روی ترکیب اتم های اکسیژن درون کانی های سیلیکات و گازهای جَوی به دام افتاده در آن ها می توان از دیگر شهابسنگ ها و مواد روی زمین و ماه بازشناخت.»
این تصویر از پشت میکروسکوپ الکترونی هم ساختارهای گویچه ای را در یک لایه ی ایدینگزیت (iddingsite- یک کانی که در حضور آب پدید می‌آید) در شهابسنگ یاماتو ۰۰۰۵۹۳ نشان می دهد. بخشی که با دایره ی سرخ نشان داده شده و گویچه هایی دارد، حدود دو برابر بیش از بخشی که با دایره ی آبی نشان داده شده و بدون گویچه است کربن دارد
دو چیز در این شهابسنگ هست که توجه دانشمندان را به خود جلب نموده. یکی همین تونل ها و ریزتونل ها که به گفته ی دانشمندان، همانند تونل ها و ریزتونل هاییست که توسط باکتری ها در بازالت های زمین پدید آمده. مورد دوم هم گویچه های ریز سرشار از کربن (در اندازه ی نانومتر تا میکرومتر) در میان لایه های سنگ- این گویچه ها همانند یک گویچه های شهابسنگ بهرامی دیگر (نخله) هستند که در سال ۱۹۱۱ در خاک مصر افتاد. پژوهشگران یادآوری کردند که این سنگ پس از افتادن به سرعت و در حالی که هنوز همان گویچه ها را داشت یافته شد.

نویسندگان پژوهشنامه می گویند این احتمال می رود که این ساختارها طی سازوکارهای دیگری پدید آمده باشند، ولی همانندی آن ها با چیزهایی که در سنگ های زمینی دیده شده "حاکی از این احتمال فریبنده است که این ویژگی های بهرامی هم در اثر فعالیت موجودات زنده پدید آمده است."
از اعضای این گروه پژوهشگران می توان به دیوید مک کی از ناسا (که یک سال پیش درگذشت)، اِورِت گیبسون و کتی توماس-کپترا نام برد. در سال ۱۹۹۶، همین دانشمندان (بعدها به رهبری مک کی) به "شواهدی از مواد با ریشه ی زیستی" در شهابسنگی که به نام "آلن هیلز ۸۴۰۰۱" شناخته می شود دست یافتند، ولی گروه های علمی دیگر این یافته ها را نپذیرفتند. مقاله های فراوانی درباره ی این شهابسنگ ویژه نوشته شده. می توانید درباره ی این نظریه ی جنجالی چیزهای بیشتری در این مقاله ی سال ۲۰۱۱ یونیورس تودی بخوانید (به زبان انگلیسی).
شهاب سنگ یاماتو ۰۰۰۵۹۳
منبع: ویکیپدیا- تصویر بزرگ تر

به یاد داشته باشید که از سال ۱۹۹۶، ناسا و سازمان های دیگر شواهد بسیاری برای وجود آب در گذشته های بهرام یافته اند که می تواند به گونه ی دیگری گره از این یافته ها بگشاید. نظر شما چیست؟

پژوهشنامه ی کامل درباره ی این یافته ی تازه را می توانید در نشریه ی آستروبیولوژی بخوانید.
مقاله ی ناسا در این باره.
-----------------------------------
* برگرفته از نام نخله در مصر که نخستین مورد از این شهاب سنگ ها در آن جا یافته شد- م

meteorite - water - life - Mars - NASA - microfossil - Lauren White - Jet Propulsion Laboratory - tunnel - microtunnel - Yamato 000593 - Antarctica - nakhlite - Martian meteorite - Earth - oxygen - atom - silicate - mineral - bacteria - basalt - carbon - spherule - Nakhla - biotic - David McKay - Everett Gibson - Kathie Thomas-Keptra - biogenic - Allen Hills 84001 - Astrobiology - electron microscope - iddingsite

منبع: universetoday

1 دیدگاه شما:

ناشناس

به نظر من حیات در مریخ وجود دارد ولی نه از نوع زمینی آن یعنی فوتوسنتز و چرخه ATP همانند زمین نیست بلکه از طریق فوتوسنتز در محیط اسیدی توسط کوورینانسیون های مختلف آهن وجود دارد و چون این واکنش ها گرماگیر هست پس به همین خاطر حرکت محیط اسیدی بسیار مهم هست تا انرژی لازم جهت این فرآیند فراهم شود به همین خاطر شاید در تپه های شیبدار مریخ که آب و ترکیبات آهن وجود دارد و به صورت فصلی احتمالا آب در زیر سطح به گونه ای جریان پیدا میکند احتمال ساختار جدیدی از حیات باشد که نه بر پایه کربن بلکه بر پایه مولکول های سیلیکون باشد و به همین خاطر شکل چنین موجوداتی برای ما قابل تصور نیست و یا شاید نوعی از چرخه حیات ساخته شده باشد که باز درکش برای ما در حال حاضر سخت است ولی میتوان امیدوار بود که در جستجوهای بیشتر و تجهیز شدن به آشکارسازهای مختلف ما را به درک بهتر نوع جدیدی از حیات کمک کند.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه