دو فواره در حال بیرون زدن از دنباله داریست که میهمان امسال بهرام است

* در ماه های پایانی امسال، سیاره ی بهرام (مریخ) دیدار نزدیکی با یک دنباله دار خواهد داشت، دنباله داری به نام سایدینگ اسپرینگ که تا یک میلیون سال دیگر به این نقطه باز نخواهد گشت.
این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
در روز ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴، دنباله دار سایدینگ اسپرینگ (C/2013 A1) از فاصله ای از کنار سیاره ی سرخ خواهد گذشت که حدود ۱۰ بار کمتر از فاصله ی هر دنباله دار شناخته شده ایست که از کنار زمین گذشته: تنها ۱۳۸ هزار کیلومتر. سیاره‌ی بهرام در این رویارویی عملا وارد جو گسترده ی دنباله دار خواهد شد. [در این باره در این وبلاگ خوانده بودید: * آیا دنباله داری در راه برخورد به بهرام است؟]

نیازی به گفتن نیست که ناسا آن را به دقت زیر نظر دارد. در تازه ترین عکس هایی که تلسکوپ فضایی هابل از آن گرفته، فواره هایی دیده می شود که در حال بیرون زدن از هسته ی دنباله دارند.

تصویری که در بالا می بینید، عکسیست که هابل در ۱۱ مارس گرفته و دنباله دار سایدینگ اسپرینگ را در فاصله ی ۵۶۸ میلیون کیلومتری زمین نشان می دهد. هابل نمی تواند هسته ی یخی آن را ببیند زیرا این هسته در میان جو غباری و برافروخته ی دنباله دار (گیسو) پنهان شده. با این وجود، پس از پردازش تصویر چیزی نمایان شد که به نظر می رسد دو فواره ی غبار باشد که از دو سوی مخالف هسته بیرون زده اند. اخترشناسان به کمک این تصاویر می توانند جهت قطب هسته، و محور چرخش آن را برآورد کنند.

عکس های دنباله دار سایدینگ اسپرینگ در سه
تاریخ جداگانه. بالا: تصویرهای پردازش نشده
(نپرداخته)- پایین: تصویرهای پرداخته. گیسوی
مه‌آلود دنباله‌دار حدود ۱۹.۳ کیلومتر گستردگی
دارد و فاصله ی کنونی‌اش از خورشید هم به
۵۶۸ میلیون کیلومتر می رسد.
تصویر بزرگ تر و باکیفیت تر
جیانگ یانگ لی از بنیاد دانش سیاره ای در توسان آریزونا می گوید: «ما برای این که بدانیم ذرات غبار درون جو دنباله دار چگونه و با چه درجه ای به بهرام و فضاپیماهایی که در مدار گردش به دور آنند برخورد می کند، نیاز به این آگاهی های کلیدی داریم.»

در واقع، شهابوارها (شهابگون یا نیزک)های این دنباله دار می توانند به فضاپیماهای مدارگرد ناسا برخورد کرده و به آن ها آسیب برسانند. سطح و درصد این خطر تا چند ماه دیگر شناخته نخواهد شد، ولی ناسا از هم اکنون ارزیابی اقدام های پیشگیرانه را آغازیده است. در ماه های آینده، داده های هابل و رصدخانه های دیگر میزان خطرها را روشن خواهند کرد.

دنباله دار سایدینگ اسپرینگ در ژانویه ی ۲۰۱۳ توسط رابرت مک نات در رصدخانه ی سایدینگ اسپرینگ استرالیا یافته شد. هر دور گردش این دنباله دار به گرد خورشید حدود یک میلیون سال زمان می برد.

واژه نامه:
Mars - comet - Comet Siding Spring - C/2013 A1 - Red Planet - Earth - NASA - Hubble Space Telescope - core - coma - nucleus - Jian-Yang Li - Planetary Science Institute - meteoroid - Robert H. McNaught -

منبع: spaceweather

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه