ناسا هر چه گشت اثری از سیاره X نیافت!

* تلسکوپ  فضایی WISE ناسا پس از جستجوی صدها میلیون جرم کیهانی در سرتاسر آسمان، هیچ نشانی از یک جرم کیهانی فرضی در سامانه ی خورشیدی که بسیاری آن را به نام سیاره ی X می خوانند نیافت.
عکسی از دومین پیمایش کاوشگر میدان گسترده ی فروسرخ ناسا (وایز- WISE) که در آن یک ستاره ی سرخ فام هم دیده می شود.
تصویر کامل و بزرگ تر
پژوهشگران پیش‌تر در نظریه ای، وجود این جرم آسمانی بزرگ ولی دیده نشده را پیش بینی کرده و آن را جایی در آن سوی مدار پلوتو پنداشته بودند. این جرم افزون بر "سیاره ی X"، عنوان های دیگری نیز دریافت کرده بود از جمله ""نمسیس" (Nemesis) و "تایکی" (Tyche).

در این پژوهش تازه یک بررسی روی داده هایی که کاوشگر نقشه بردار میدان گسترده ی فروسرخ ناسا (وایز- WISE) در نور فروسرخ از سرتاسر آسمان گرد آورده بود انجام شد ولی هیچ ردی از یک جرم به بزرگی کیوان یا بزرگ تر در فاصله ی ۱۰ هزار یکای اخترشناسی (au)، و هیچ جرمی بزرگ تر از مشتری در فاصله ی ۲۶ هزار au یافته نشد. هر یکای اخترشناسی (یا واحد نجومی) برابر است با ۱۵۰ میلیون کیلومتر. فاصله ی زمین تا خورشید ۱au و پلوتو تا خورشید ۴۰au است.

کوین لوهمان از مرکز فراسیاره ها و دنیاهای زیست پذیر در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، و نویسنده ی پژوهشنامه ای در آستروفیزیکال جورنال درباره ی نتیجه ی این بررسی می گوید: «در فضای بیرونی سامانه ی خورشیدی احتمالا نه یک سیاره ی غول گازی وجود دارد و نه یک ستاره ی همدم کوچک.»

ولی تلسکوپ وایز در جستجوهایش دست خالی هم نبود. یک بررسی دوباره پرده از وجود چند هزار ساکن تازه در "حیاط خلوت" خورشید برداشت که از جمله ی آن ها ستارگان و اجرام سردی به نام کوتوله های قهوه ای بودند.
دانشمندان در هیچ بخشی از پیمایش فروسرخ آسمان
که توسط تلسکوپ وایز انجام شد، اثری از سیاره‌ی
فرضی X نیافتند. تصویر بزرگ تر

نِد رایت از دانشگاه لوس آنجلس کالیفرنیا، و سربازرس این ماموریت می‌گوید: «ما سامانه های ستاره ایی را در همسایگی خورشید یافتیم که جلوی چشممان بوده اند ولی آن ها را نمی دیدیم و تازه در داده های وایز خود را نشان دادند.»

در بررسی دوم وایز که بر روی اجرامی ورای سامانه ی خورشیدی متمرکز شده بود، ۳۵۲۵ ستاره و کوتوله ی قهوه ای در فاصله ی ۵۰۰ سال نوری خورشید یافته شد.

دیوی کرک پاتریک از مرکز آنالیز پردازش و فروسرخ ناسا در بنیاد فناوری کالیفرنیا در پاسادنای کالیفرنیا می گوید: «ما داریم چیزهایی را پیدا می کنیم که پیش از این کاملا نادیده گرفته شده بودند.» کرک پاتریک نویسنده ی دومین پژوهشنامه در این باره در آستروفیزیکال جورنال است. شماری از این ۳۵۲۵ جرم در پژوهش لوهمان که فهرستی از ۷۶۲ جرم ارایه کرده هم دیده می شود.

کاوشگر وایز از سال ۲۰۱۰ تا اوایل ۲۰۱۱ به کار خود ادامه داد و در این بازه ی زمانی دو پیمایش کامل از سراسر آسمان انجام داد- با یک درنگ اساسی شش ماهه میان دو پیمایش. وایز در نقشه برداری‌اش عکس هایی از حدود ۷۵۰ میلیون سیارک، ستاره و کهکشان گرفت. در نوامبر ۲۰۱۳، ناسا داده های برنامه ی AllWISE را منتشر کرد که اکنون اخترشناسان با بهره از آن می توانند برای یافتن اجرام حرکت کننده، این دو پیمایش سراسری را با هم بسنجند.

در کل، اجرام درون تصاویر وایز هر چه با گذشت زمان بیشتر جابجا شوند به ما نزدیک ترند. این نکنه ی دیداری همان پدیده ایست که کسی هواپیمایی را در فاصله ی نزدیک تر به زمین می بیند و آن را با هواپیمایی در بلندای بیشتر می سنجد. اگر سرعت هر دو هواپیما یکی باشد، آن که بالاتر است به نظر می آید کندتر حرکت می کند.

در مرکز این تصویر که توسط تلسکوپ وایز گرفته
شده، سومین سامانه‌ی ستاره‌ای نزدیک به خورشید،
با نام WISE J104915.57-531906 دیده می‌
شود. این سامانه در تصویر وایز همچون یک تک
ستاره دیده می‌شود ولی در تصویر واضح تری که
تلسکوپ جمینی در شیلی آن گرفته (نمای پیوست)،
می بینیم که یک سامانه ی دو ستاره ای است.
تصویر بزرگ تر
جستجوی این اجرام روَنده (جابجا شونده) در کاتالوگ داده های وایز، به آشکار شدن برخی از نزدیک ترین ستاره ها انجامیده. از جمله ی این یافته‌ها یک ستاره است که به فاصله ی حدود ۲۰ سال نوری در صورت فلکی گونیا جای دارد، و نیز چنان چه در ماه مارس گذشته گزارش شد، یک جفت کوتوله ی قهوه ای به فاصله ی تنها ۶.۵ سال نوری از زمین، که از این نظر، نزدیک ترین سامانه ی ستاره ای یافته شده در حدود یک سده ی گذشته به شمار می آید. [در این باره خواندید: * کشف دو همسایه تازه برای خورشید]

با وجود شمار فراوان همسایه های تازه ای که وایز برایمان یافته، اثری از "سیاره ی ایکس" دیده نشده. گمانه زنی های پیشین درباره ی این جرم فرضی تا اندازه ای ریشه در بررسی های زمین شناختی داشت که ادعا داشتند نابودی گونه های زیستی روی زمین دارای یک زمان بندی منظم بوده.

بر پایه ی این اندیشه، یک سیاره ی بزرگ یا ستاره ای کوچک در دوردست های سامانه ی خورشیدی پنهان شده که احتمالا به گونه ی دوره‌ای وارد نوار دنباله دارهای بیرونی می شود و با "هل دادن"، آنها را به درون سامانه ی خورشیدی و به سوی سیاره ی ما می فرستد. [در این وبلاگ خوانده بودید: * آیا خورشید همدمی پنهان دارد که دنباله دارها را به سوی ما "هل" می دهد؟]

نظریه های نابودی گونه ها بر پایه ی وجود سیاره ی ایکس، حتی پیش از بررسی تازه ی وایز هم به گونه ی گسترده ای رد شده بودند. در نظریه های دیگری که بر پایه ی مدارهای نامنظم دنباله دارها مطرح شدند نیز وجود یک جرم همانند سیاره‌ی ایکس در نظر گرفته شده بود که اکنون بررسی تازه ی وایز این نظریه ها را نیز رد می کند.

در هر دو کاوش وایز اجرامی یافته شدند که در دیگری دیده نشده بودند. این نشان می دهد که شاید اجرام کیهانی بسیار بیشتری در داده های وایز هست که چشم به راه یافته شدن‌اند. رایت می گوید: «به نظر ما ستارگان بسیار بیشتری برای یافته شدن توسط وایز به جا مانده. ما حیات خلوت خورشید خودمان را به آن خوبی که گمان می بریم نمی شناسیم.»

کاوشگر وایز پس از آن که ماموریت اصلی‌اش را در سال ۲۰۱۱ به پایان رساند، به خواب زمستانی فرو برده شد. این فضاپیما در سپتامبر ۲۰۱۳ دوباره به کار انداخته شد - این بار با نام نئووایز (NEOWISE)- و ماموریتی تازه را جهت کمک به ناسا در تلاش برای شناسایی اجرام نزدیک-زمین که توان خطرزایی دارند آغاز نمود. نئووایز همچنین ویژگی های سیارک ها و دنباله دارهای پیش‌تر شناخته شده را برای شناخت بهتر اندازه و ساختارشان تعیین خواهد کرد. [در این باره خواندید: * نقشه ای از هزاران NEO]

در همین زمینه: 
* تانگوی گرانشی دو سیاهچاله در قلب یک کهکشان دوردست 
* کشف میلیون ها ابَرسیاهچاله و کهکشان پنهان در غبار 
* دو کهکشان که مدت ها ستاره شناسان را فریب دادند 
* کشف ستاره همدمی با دمای یک روز تابستانی! 
* برای نخستین بار فعالیت های شدید فواره یک سیاهچاله به تصویر در آمد 
* کشف ستاره ای سردتر از بدن انسان

واژه نامه:
NASA - Wide-Field Infrared Survey Explorer - WISE - solar system - Planet X - Pluto - Nemesis - Tyche - infrared - Saturn - astronomical unit - au - Jupiter - Earth - sun - gas giant - planet - companion star - Kevin Luhman - Center for Exoplanets and Habitable Worlds - Astrophysical Journal - backyard - brown dwarf - Ned Wright - Davy Kirkpatrick - Infrared and Processing Analysis Center - AllWISE - plane - altitude - constellation Norma - star system - mass extinction - hibernation - NEOWISE - near-Earth objects - asteroid

منبع: nasa

2 دیدگاه شما:

Paeez Parsi

البته برای اثرگذاری گرانشی لازم نیست چیزی حتما بزرگ باشه، میتونه پرجرم و کوچک باشه..
این موضوع که خورشید ماو البته به همراه آن تمام منظومه‌ی شمسی، داری یک حرکت زیگزاگی در حرکت کهکشانی خود هستند به احتمال زیاد نشانه‌ایست مبنی بر اینکه خورشید و شی پرجرم دیگری در یک سیستم دوتایی قفل شده و به دور هم میگردند.. چنین شیئی تاکنون رصد نشده اما واضح است که میتواند یک کوتوله‌ی سرخ یا سفید(که به علت کم‌نوری رصدشان مشکل است) و شاید حتی یک حفره‌ی سیاه کم‌جرم یا از این قبیل اجرام در همسایگی سامانه‌ی خورشیدی موجب آن باشد..

یک ستاره در هفت آسمان

درست میگی پاییزجان
ولی روش کار تلسکوپ وایز فقط جستجوی طیفی بوده نه سنجش های گرانشی

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه