لحظه ورود تلسکوپ هابل به مدار زمین

در ۲۴ آوریل ۱۹۹۰، شاتل فضایی دیسکاوری در دهمین ماموریت خود با شناسه ی STS-31 به فضا پرتاب شد و تلسکوپ فضایی هابل را با خود به مدار زمین برد. برنامه ی این ماموریت، قرار دادن و راه اندازی تلسکوپ هابل به عنوان نخستین رصدخانه از رصدخانه های بزرگ ناسا در مدار زمین بود. پرتاب و راه اندازی تلسکوپ هابل بزرگ ترین پیشرفت در دانش ستاره شناسی از زمان ساخته شدن تلسکوپ به دست گالیله بود.
این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
فضانوردان سرنشین شاتل دیسکاوری عبارت بودند از چارلز فرانک بولدن (خلبان شاتل، و مدیر کنونی ناسااستیون آلن هاولی (کارشناس ماموریت)، لورن جیمز شرایور (فرمانده)، بروس مک‌کندلس (کارشناس ماموریت)، و کاترین سالیوان (کارشناس ماموریت، و مدیر کنونی NOAA).

عکسی که اینجا می بینید در ۲۵ آوریل ۱۹۹۰ با یک دوربین هاسل‌بلاد دستی (Hasselblad) گرفته شد و بیشتر بدنه ی تلسکوپ غول پیکر هابل را نشان می دهد که پس از راه اندازی بخشی از آنتن ها و پانل های خورشیدی‌اش، به وسیله ی سامانه ی کنترل از راه دور دیسکاوری (RMS) در فضا شناور شده.

این یکی از نخستین عکس هایی بود که ناسا در روز ۳۰ آوریل از ماموریت پنج روزه ی STS-31 منتشر کرد.
*******************************************
چند نکته درباره ی تلسکوپ هابل
* هابل به نزدیک ستارگان، سیاره ها، و یا کهکشان ها نمی رود. این تلسکوپ در همان حال که با سرعت بیش از ۲۸۰۰۰ کیلومتر بر ساعت در مداری به گرد زمین می چرخد از این اجرام دوردست عکس می گیرد. 
* تلسکوپ فضایی هابل ناسا از زمان آغاز به کارش در سال ۱۹۹۰ تاکنون بیش از ۹۳۰ هزار مورد رصد داشته و بیش از ۵۷۰ هزار عکس از ۳۰ هزار جرم کیهانی گرفته. 
شاهکاری که تنها از عهده ی هابل بر می آید:
نمایی بی همتا از سحابی کله اسبی
* هابل تاکنون بیش از ۱۱۰ هزار بار به گرد زمین چرخیده. کل مسافتی که این تلسکوپ پیموده بیش از ۴.۵ میلیارد کیلومتر، یعنی فاصله ی میانگین سیاره ی نپتون تا خورشید است. 
* هابل در بیش از دو دهه کار رصدی، بیش از ۴۵ ترابایت داده گرد آورده که برای انباشتن حدود ۵۸۰۰ دی وی دی (DVD) بسنده می کند. 
* این رصدخانه ی مدارگرد در هر ماه بیش از ۳۶۰ گیگابایت داده تولید می کند که با آن می شود فضای ذخیره سازی یک رایانه ی خانگی را پر کرد. 
* تاکنون حدود ۴۰۰۰ ستاره شناس از سراسر جهان از این تلسکوپ برای کاوش کیهان بهره برده اند. 
* اخترشناسان با بهره از داده های هابل بیش از ۸۷۰۰ پژوهشنامه ی علمی نوشته اند که از این نظر، این تلسکوپ یکی از پربازده ترین دستگاه های علمیست که تاکنون ساخته شده. در سال ۲۰۰۹ دانشمندان با بهره از داده های تلسکوپ هابل ۶۴۸ مقاله در مجله ها منتشر کردند. 
* وزن هابل ۲۴۵۰۰ پوند (بیش از ۱۱ تن) است - هم ارز وزن دو فیل بالغ. 
* پهنای آینه ی اصلی هابل ۲.۴ متر است- بلندتر از بازیکن بازنشسته ی NBA، گئورگه موریشان (Gheorghe Muresan) که قدش به ۲.۳ متر می رسد. موریشان بلندترین بازیکنیست که تاکنون در NBA بازی کرده. 
* درازای (طول) هابل ۱۳.۳ متر است- برابر با درازای یک اتوبوس سرویس مدرسه.

واژه نامه:
Hubble Space Telescope - Space Shuttle Discovery - STS-31 - NASA - astronaut - Charles F. Bolden - pilot - Steven A. Hawley - Loren J. Shriver - Bruce McCandless - Kathryn D. Sullivan - NOAA - Hasselblad camera - Remote Manipulator System - RMS - solar panels - antenna - Galileo - star - planet - galaxy - Earth - frequent-flier - Neptune - sun - DVD - elephant - NBA - Gheorghe Muresan - school bus

منبع: ناسا۱ و ناسا۲

3 دیدگاه شما:

Anonymous

من یه سوالی می خوام بپرسم این عکس های رنگی زیبا از فضا واقعی هست یا رنگ امیزی شده؟ یعنی اگه واقعا انسان انجانزدیک سحابی باشه همین طوری میبینه؟

یک ستاره در هفت آسمان

دهمشون نه دوست عزیز
معمولا در مطلب توضیح داده میشه که مثلا فلان عکس در طیف فروسرخ گرفته شده یا طیف پرتو ایکس یا ...
کلا این طیف ها با چشم انسان دیده نمیشن و در نتیجه عکسی که در اون ها گرفته میشه، "باید" به روشی نشون داده بشه. که اون روش هم رنگ آمیزیه
یعنی هر طیفی با یک رنگ خاص نشون داده بشه.
الان این عکس سحابی کله اسبی که لینکش رو گذاشتم رو ببینید. این سحابی توده هایی از گرد و غباره که اونقدر مات هستند که جلوی روشنایی پشتشون رو گرفتند و برای همین از روی زمین سیاه دیده میشه. البته اگه نزدیکش بریم شاید سیاه نبینیمش و تنها مثل یک توده خاک ببینیمش. گرچه اگه به میانش بریم شاید اصلا متوجهش نشیم، درست مثل هر توده خاک دیگه؛ ضمن این که احتمالا چگالیش هم در حدی نیست که اگه به میانش بریم متوجهش بشیم.

یک ستاره در هفت آسمان

دانشمندان ناچارند از اجرام آسمانی در طیف های گوناگون عکس بگیرند، چون هر طیفی ویژگی معینی از اون جرم رو نمایان می کنه.
ولی بسیاری از عکس های دیگه در نور دیدنی (مریی) گرفته میشن و در نتیجه همون چیزی هستند که چشم انسان بدون دستگاه میتونه ببینه
در بیشنر مطالب این وبلاگ، اگه عکسی در طیف دیدنی گرفته شده باشه حتما گفته شده.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه