نوای چنگ رومی در آسمان جنوب

بارش سالانه ی شهاب های شلیاقی که در اثر گذر سیاره ی زمین از درون سنگ و غباری پدید می آید که از دُم دنباله دارِ بلند-دوره ی تاچر به جا مانده، در ساعت های پیش از سپیده دم ۲۲ آوریل به اوج خود رسید.
تصویر بالا به همراه توضیح
اندازه ی بزرگ تر
ماه در گام چارک دوم (به عربی: تربیع) بود، ولی نوری که می افشاند حتی در بیابان خشک و تاریک آتاکاما در کنار ساحل شیلی در اقیانوس آرام هم آسمان شب را روشن کرده و تیرهای کم نورتر شهاب را از چشم پنهان ساخته بود. هر چند شهاب های شلیاقی پرنورتر همچنان به نمایش خود ادامه می دادند.
در این چشم انداز همنهاده ی زمین و آسمان که در ساعت های آغازین بامداد گرفته شده، جریان شهاب ها را می بینیم که گویی همگی از نقطه ی کانونی بارش در نزدیکی ستاره ی کرکس نشسته یا نسر واقع، ستاره ی آلفای صورت فلکی چنگ رومی (شلیاق) فرود می آیند. در تصویر روبرو، همه ی این ویژگی ها با نام دیده می شوند:
رد تیرهای شهاب به دلیل پدیده ی ژرفانمایی (پرسپکتیو) به حالت کانونی و شعاعی دیده می شوند و چنین به نظر می رسد رد این شهاب ها که در واقع همراستا (موازی) هستند، همگی در نقطه ای در دوردست به هم رسیده و همگرا می شوند؛ درست مانند ریل های قطار که گویی در دوردست به هم می رسند.
بر پس زمینه ی آسمان درون این تصویر هم کمان کشیده ی کهکشان راه شیری با میدان های پرستاره و ابرهای غبارآلودش را می بینیم.

در همین زمینه: 
* پژواک های چلیابینسک: انفجار یک گوی آتشین دیگر در آسمان روسیه

واژه نامه:
Earth - Lyrid meteor shower - planet - comet Thatcher - Atacama desert - Chile - Pacific coast - last quarter - Moon - meteor - radiant - Vega - alpha star - constellation Lyra - perspective - Milky Way galaxy

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه