دنباله داری که مقصد فضاپیمای روزتاست شخصیت واقعی خود را رو کرد!

* دنباله داری که مقصد پایانی فضاپیمای روزتاست، تازه دارد شخصیت واقعی خود به عنوان یک دنباله دار را نمایان می کند: گیسوی غباری این جسم در شش هفته ی گذشته آشکارا گسترده شده است.

تصویر متحرکی که اینجا می بینید از رشته عکس هایی پدید آمده که میان روزهای ۲۷ مارس و ۴ مِی از دنباله دار 67P/چوریموف-گراسیمنکو گرفته شدند. در این بازه ی زمانی، فاصله ی میان فضاپیمای روزتای سازمان فضایی اروپا (ESA) و این دنباله دار از حدود ۵ میلیون کیلومتر به ۲ میلیون کیلومتر رسید.
یک تصویر متحرک (gif) که جابجایی دنباله دار 67P/چوریموف-گراسیمنکو را بر پس زمینه ای پرستاره نشان می دهد. چنان چه می بینید، گیسوی دنباله دار آشکارا در نماهای پایانی پدیدار می شود.
در نماهای پایانی این رشته عکس ها، پرده ی غباریِ دنباله دار - گیسوی آن- تا ۱۴۰۰ کیلومتر در فضا گسترده می شود. این اندازه را با اندازه ی هسته ی آن بسنجید که پهنایی در حدود ۴ کیلومتر دارد و هنوز در عکس ها دیده نمی شود.

دلیل رشد این گیسو جابجایی دنباله دار در مدار ۶.۵ ساله اش به گرد خورشید است که دارد به آرامی به خورشید نزدیک و نزدیک تر می شود. حتی با این که این دنباله دار هنوز بیش از ۶۰۰ میلیون کیلومتر از خورشید دور است - بیش از چهار برابر فاصله ی زمین تا خورشید- ولی سطحش روند گرم شدن را آغاز کرده و همین باعث پدیده ی والایش (تصعید) یخ های سطحی آن، و بیرون زدن گاز از هسته ی یخی-سنگی‌اش شده است.

گازهایی که از سطح می گریزند ابری از ذرات ریز گردوخاک را نیز با خود به فضا می برند که کم کم گسترده شده و گیسوی دنباله دار را پدید می آورند. هم چنان که دنباله دار به خورشید نزدیک تر می شود، گرمایش بیشتر شده و در پی آن فعالیت دنباله دار هم افزایش می یابد، و سرانجام فشار ناشی از باد خورشید باعث می شود بخشی از مواد گیسو همانند یک دُم بلند رو به عقب دنباله دار کشیده شوند.

روزتا و دنباله دارش تا اوت ۲۰۱۵ به نزدیک ترین فاصله از خورشید -جایی میان مدارهای زمین و بهرام- خواهند رسید. اکنون که تازه فعالیت این دنباله دار آغاز شده، دانشمندان فرصت این را یافته اند تا فرآیند تولید غبار و ساختارهای درون گیسوی دنباله دار را پیش از آن که نزدیک تر شود بررسی کنند.
این دنباله دار در ۳۰ آوریل

هولگر سیرکز، سربازرس سامانه ی تصویربرداری از دورِ نوری، طیف سنجی، و فروسرخ (اوزیریس، OSIRIS) در بنیاد ماکس پلانک برای پژوهش های سامانه ی خورشیدی در آلمان می گوید: «این جسم روند تبدیل شدن به یک دنباله دار واقعی را آغاز کرده است. به سختی می شود باور کرد که تنها تا چند ماه دیگر، روزتا به ژرفای درون این ابر گردوخاک، و به سوی خاستگاه فعالیت دنباله دار فرو خواهد رفت.»

همچنین، ردیابی تغییرات دوره ای درخشش نشان می دهد که هسته ی دنباله‌دار هر ۱۲.۴ ساعت یک بار به گرد خود می چرخد که حدود ۲۰ دقیقه کوتاه تر از برآورد پیشین است. سیلوین لودیوت، مدیر عملیاتی فضاپیمای روزتا در سازمان فضایی اروپا هم می گوید: «این مشاهدات آغازین به ما کمک می کند تا مدل هایی از دنباله دار را پدید بیاوریم که با نزدیک تر شدن به آن، برای ناوبری و گرداندن فضاپیما به دور آن کمکمان کند.»

اوزیریس و دوربین های ناوبری ویژه ی خود روزتا به گونه ای منظم در حال عکسبرداری برای کمک به تعیین مسیر درست این فضاپیما نسبت به دنباله دار هستند. این فضاپیما به کمک این داده ها رشته مانورهایی را آغاز کرده که به آرامی آن را تا پیش از دیدار با دنباله دار در نخستین هفته ی ماه اوت، با آن هم تراز خواهد کرد.

پس از آن هم مشاهدات دقیق علمی به دانشمندان کمک خواهد کرد تا بهترین جایگاه را روی دنباله دار برای فرود سطح نشین فیله (Philae) در ماه نوامبر برگزینند.

آنچه تاکنون درباره ی روزتا و دنباله دارش در این وبلاگ خوانده بودید:
* تازه ترین عکس های فضاپیمای روزتا از دنباله دار مقصدش 
* فضاپیمای روزتا به زودی از خواب دو ساله بیدار می شود  
* فراخوان سازمان فضایی اروپا برای بیدار کردن یک فضاپیما! 
* زیبای خفته از خواب فضایی برخاست و به خانه سلام کرد! 
* دنباله دار چوریموف-گراسیمنگو از پشت خورشید بیرون آمد

واژه نامه:
ESA - Rosetta - comet - 67P/Churyumov–Gerasimenko - coma - nucleus - Sun - sublimate - tail - Earth - Mars - Holger Sierks - OSIRIS - Optical, Spectroscopic and Infrared Remote Imaging System - Max Planck Institute for Solar System Research - Sylvain Lodiot - trajectory - Philae - lander -

منبع: ناسا

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه