قلمروی یک رتیل

این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
سحابی رتیل با پهنای بیش از ۱۰۰۰ سال نوری، یک منطقه ی ستاره زایی غول پیکر در کهکشان همسایه ی راه شیری، ابر بزرگ ماژلان (LMC) است.
این عنکبوت کیهانی در بخش بالایی سمت چپ این نمای تلسکوپی ژرف و رنگین که با بهره از فیلترهای پهن-باند و باریک-باند ثبت شده دیده می شود. میدان درون تصویر پهنه ای در حدود ۲ درجه (۴ قرص کامل ماه) را در آسمان سیاره ی زمین می پوشاند و هم ارز ۸۰۰۰ سال نوری در ابر بزرگ ماژلان است.
در درون سحابی رتیل (که نام دیگرش NGC ۲۰۷۰ است)، تابش شدید، بادهای ستاره ای، و شوک های ابرنواخترهایی که از ستارگان جوان و پرجرم خوشه ی R136 (آر۱۳۶) گسیلیده می شود، به برافروخته شدن و تابش سحابی، و تراشیدن و شکل دهی به افروزه های رتیل انجامیده است. [ببینید: * ابرخوشه ای از ستارگان غول پیکر]
پیرامون این رتیل مناطق ستاره زایی پرآشوب دیگری وجود دارد که در هریک، خوشه های ستارگان جوان، افروزه ها، و ابرهایی که به شکل حباب در آمده اند را می توان دید. در واقع در این تصویر جایگاه نزدیک ترین ابرنواختر روزگار نوین، یعنی SN 1987A را هم می توانیم ببینیم. [خواندید:  بیست و پنجمین سالروز مرگ یک ستاره]
این میدان دید انبوه و پرهمهمه در صورت فلکی جنوبی زرین ماهی جای دارد.

واژه نامه:
Tarantula Zone - Tarantula Nebula - star forming region - galaxy - Large Magellanic Cloud - LMC - arachnid - broad-band - narrow-band - filter - full moon - NGC 2070 - stellar wind - supernova - R136 - filament - star cluster - SN 1987A - constellation Dorado

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه