کنجکاوی سلفی دیگری از خود گرفته

این تصویر در اندازه ی بزرگ- بزرگ تر
۲۴ ژوئن نخستین سالگرد آغاز به کار خودروی کنجکاوی ناسا روی سطح سیاره ی بهرام (مریخ) بود، البته به تاریخ این سیاره. کنجکاوی که در ۵ اوت ۲۰۱۲ بر سطح سیاره ی سرخ فرود آمده بود، در روز ۲۴ ژوئن درست ۶۸۷ روز زمینی یا ۶۶۹ روز بهرامی (سول) را پشت سر گذاشت.

به همین مناسبت، تصویر امروز را ببینید که این خودروی روباتیک در کنار یک برونزد سنگی به نام وینجینا (Windjana) از خود گرفته. وی در این برونزد (رخنمون) تازه ترین عملیات مته کاری و نمونه برداریش را انجام داده.

کنجکاوی که به اندازه ی یک خودروست، در ماه های آوریل و می ۲۰۱۴ با بهره از دوربین سر بازویش ده ها عکس گرفت و با همگذاری آن ها، این تصویر را از خود ثبت نمود. کنجکاوی در خودنگاره ی تازه اش جایی ایستاده که در آن، یک ماسه سنگ به نام وینجینا را با مته سوراخ کرد.

دوربینی که این نماها را گرفته دوربین تصویرگر لنز دستی بهرام (ماهلی، MAHLI) است که روی سر بازوی روباتیک خودرو نصب شده و برای بررسی های نمای نزدیک به کار می رود.

در ویدیوی پویانمایی زیر، شیوه ی ثبت همه ی این تک نماها توسط این دوربین را می بینید. این پویانمایی نشان می دهد که چگونه دوربین ماهلی با جابجا شدن، نماهای گوناگونی را ثبت می کند که در پایان از پیوستن همه ی آن ها به یکدیگر و همچنین حذف خود بازو، یک خودنگاره تهیه می شود. این پویانمایی با بهره از نرم افزاری درست شده که برنامه ریزان خودرو برای طراحی حرکت هایش از آن استفاده می کردند.


کنجکاوی در مدت ماموریتش، با این دوربین در دو جای مهم دیگر هم از خودش عکس هایی گرفته بود: جایگاه راکنست (Rock Nest) که اینجا دیده بودید: * عکسی که کنجکاوی برای یادگاری از خود گرفت؛ و جایگاه جان کلاین (John Klein) که آن را هم اینجا دیدید: * تصویر پانورامایی که کنجکاوی مغرورانه از خود گرفته.

وینجینا در یک ایستگاه بین راهی علمی به نام "کیمبرلی" جای دارد. در این ایستگاه، لایه های ماسه سنگی با درجه های گوناگون پایداری نسبت به فرسایش بادی وجود دارد که در فاصله های کم از یکدیگر، از زیر خاک بیرون زده اند.

در این خودنگاره بازوی خودرو و دوربین ماهلی که روی آنست دیده نمی شوند [حذف شده اند]. سوراخی که کنجکاوی با مته ی چکشی روی بازویش در سنگ وینجینا درست کرده و نمونه هایی از پودر سنگ آن را از درونش بیرون کشیده، روی برآمدگی سنگی در سمت چپ خودرو به چشم می خورد. گرداگرد این سوراخ بریده هایی خاکستری رنگ دیده می‌شود.

عکسی که دوربین روی دکل کنجکاوی (ماستکم)
از سوراخ مته کاری گرفته. تصویر بزرگ تر
ولی دوربین ماستکم (Mastcam) که روی دکل حسگر از راه دور کنجکاوی نصب شده و به چشم اندازهای گسترده اش (پانورامایش) مشهور است را در تصویر می بینیم که رو به سوراخ مته کاری تنظیم شده. تصویر دوم عکسیست که این دوربین از همین زاویه گرفته. قطر این سوراخ ۱.۶ سانتیمتر و قطر چرخ‌های خودرو ۰.۵ متر است.

بیشتر نماهایی که این تصویر موزاییکی از همگذار‌ی‌شان پدید آمده در ۶۱۳مین سول (روز بهرامی) از کار کنجکاوی روی بهرام ثبت شدند (روز ۲۷ آوریل ۲۰۱۴). نماهایی که وینجینا را پس از پایان مته کاری نشان می دهند هم در سول ۶۲۷م (۱۲ می ۲۰۱۴) گرفته شدند. آغاز مته کاری در سول ۶۲۱م یا ۵ می ۲۰۱۴ بود.

خودنگاره ی دیگری از کنجکاوی را هم اینجا دیده بودید: 

واژه نامه:
NASA - Curiosity - Mars - self-portrait - outcrop - Windjana - Mars Hand Lens Imager - MAHLI - Rock Nest - John Klein - waypoint - The Kimberley - erosion - hammering drill - Mast Camera - Mastcam - remote sensing - Martian day - sol

منبع: ناسا

4 دیدگاه شما:

ناشناس

این عکس چه جوری گرفته شده؟ هیچ رابطی میان دوربین و بدنه کنجکاوی دیده نمیشه؟ انگار یه نفر از کنجکاوی عکس گرفته باشه.

یک ستاره در هفت آسمان

این عکس از همگذاری نماهایی که دوربین ماهلی (MAHLI) گرفته درست شده. ولی نمایی که بازوی مربوط به خود ماهلی توش دیده میشه رو حذف کردند.

ناشناس

تشکر از پاسخ شما اما هنوز تصورش برام مشکله. اگه مرجعی سراغ دارید که توضیحات مبسوطتری داده باشه و معرفیش کنین ممنون میشم.

یک ستاره در هفت آسمان

یه ویدیوی پویانمایی (انیمیشن) به پایان مطلب اضافه کردم که به خوبی این موضوع رو نشون میده.

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه