بازسازی رایانه ای "ستون های آفرینش"

* یک ستاره شناس برای پی بردن به نقش ستارگان بزرگ در دگرگونی زایشگاه هایشان، روند شکل گیری ساختارهای درون تصویر پرآوازه ی "ستون‌های آفرینش" را به کمک رایانه بازآفریده.

تصویر کلاسیک "ستون های آفرینش" که در سال
۱۹۹۵ گرفته شد و بخشی از سحابی عقاب را نشان
می دهد. تصویر بزرگ تر
در سال ۱۹۹۵، تلسکوپ فضایی هابل ناسا چشم خود را رو به یک پرورشگاه ستاره ای درون سحابی عقاب که ابری پرآشوب از گاز و غبار در فاصله ی ۷۰۰۰ سال نوری از زمین است چرخاند و بر روی آن تنظیم شد.

عکسی که وی از این سحابی گرفت، به نام "ستون های آفرینش" (The Pillars of Creation) نامیده شد و به عنوان یکی از به یادماندنی ترین عکس های فضایی همه ی دوران ها، در کنار تصاویر "طلوع زمین" و "نقطه ی آبی کمرنگ" جای گرفت.

[آن را اینجا دیده بودید: * یکی از پرآوازه ترین عکس های دهه ۹۰]

به باور دانشمندان، "ستون ها"ی درون این عکس - که با نام خرطوم های فیل هم شناخته می شوند- در اثر سایش و پس زده شدن گازهای خنک ترِ میان ستاره ای توسط پرتوهای پرانرژی و بادهای نیرومند ستارگان بزرگ و پرجرم نزدیک - ستارگان رده ی O - پدید آمده اند.

ستارگان رده ی O یا O-type بیش از ۱۶ برابر خورشید جرم دارند و دمای سطحشان به بیش از ۳۰ هزار درجه ی سانتیگراد می رسد. به گفته ی برخی از دانشمندان، ستارگان رده ی O می توانند با دمیدن و باد کردن حباب در ابر محیطی، و فشردن و چگالش گازهای آن، فرآیندهای ستاره زایی به راه بیاندازند.

اسکات بالفور، یک اخترشناس در دانشگاه کاردیف بر آن شد تا ببیند ستارگان سنگین رده ی O با به دنیا آمدن در یک ابر گازی، چگونه بر این زایشگاه خود اثر می گذارند. از همین رو وی چند هفته وقت گذراند تا با فشردن فرآیند ۱.۶ میلیون ساله ی یک چنین پدیده ی کیهانی، یک همتاسازی رایانه ای از آن پدید آورد.

این ویدیو را در یوتیوب ببینید
بالفور در بیانیه ای گفت: «در این همتاسازی، به گونه ای منظم دقیقا همان نوع ساختارهایی پدید آمد که اخترشناسان در تصویر پرآوازه ی سال ۱۹۹۵ دیده بودند. این تاییدی بود بر این پنداشت که ستارگان بزرگ رده ی O اثری عمده بر شکل‌دهی و تراشیدن محیط پیرامون خود دارند.»

همتاسازی وی نشان داد که حباب پدید آمده از یک ستاره ی رده ی O می تواند به سه روش گوناگون باد کرده و بزرگ شود: ۱- می تواند تا بی نهایت بگسترد؛ ۲- می تواند بزرگ شود، کمی کوچک شود و سپس پایدار و ثابت بماند؛ ۳- یا می تواند بزرگ شود و سپس دوباره آنقدر کوچک شود که در مرکز ابر جمع شود. به گفته ی بالفور، فرآیند دوم تنها فرآیندی بود که درون این همتاسازی، به ستاره زایی های بسیار انجامید.

بالفور افزود: «اگر حق با من باشد، پس این بدان معناست که ستارگان رده ی O و دیگر ستارگان بزرگ نقشی بسیار پیچیده‌تر از آن چه تاکنون می پنداشتیم در آفریدن نسل های تازه ی ستارگان بازی می کنند.»
نمایی از ویدیوی همتاسازی که برشی از فضا به گستره ی ۲۵ در ۲۵ سال نوری را می نمایاند. در این همتاسازی می بینیم که چگونه یک ستاره ی داغ و بزرگ در مرکز یک ابر گاز و غبار بر محیط پیرامونش اثر می گذارد و ساختارهایی مانند "خرطوم های فیل" که در "ستون های آفرینش" دیده می‌شود را می آفریند. تصویر بزرگ تر
درباره ی این ستون ها بیشتر بخوانید: * "ستون های آفرینش"- نمایی تازه و خیره کننده   

واژه نامه:
Pillars of Creation - NASA - Hubble Space Telescope - stellar nursery - Eagle Nebula - Earth - Earthrise - Pale Blue Dot - iconic - elephant trunk - star - O-type star - sun - star formation - Scott Balfour - Cardiff University -

منبع: Space.com

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه