برای بیرون رفتن از کهکشان چه سرعتی باید داشته باشیم؟

* برای گریختن از چنگ کهکشان شاید نیاز به یک موتور پادماده (ضدماده) داشته باشیم.

بر پایه ی پژوهشی که روی ستارگان گریزان پرسرعت کهکشان خودمان انجام شده، کاوشگرهایی که در آینده می خواهند از کهکشان راه شیری بیرون بروند باید سرعت موشک هایشان را به ۰.۲ درصد سرعت نور برسانند.
مرا از اینجا بیرون ببر! تصویر بزرگ تر- منبع
تیلمان پیفل در بنیاد اخترفیزیک لایبنیتز در پوتسدام آلمان و همکارانش تازه ترین داده های پیمایش "آزمایش سرعت شعاعی" (RAVE) را به کار گرفتند تا فاصله ی زمین از ستارگان، سرعت دور شدن یا نزدیک شدن آن ها نسبت به زمین، و چند ویژگی دیگر را اندازه بگیرند. در پیمایش RAVE، از تلسکوپ ۱.۲ متری اشمیت رصدخانه ی انگلیسی-استرالیایی در سایدینگ اسپرینگ، ساوث ویلز استرالیا بهره گرفته می شود. در تازه ترین مورد این پیمایش، ۴۲۶۰۰۰ ستاره بررسی شد.

این دانشمندان از این پیمایش و از یک کاتالوگِ پیشتر منتشر شده از ستارگان، ۹۰ ستاره ی پرسرعت را برگزیدند که سرعت و جایگاه هایشان با دقتی بیش از همه تعیین شده بود. برخی از این ستارگان با سرعت هایی بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ثانیه در حال حرکتند، یعنی حدود یک هزارم سرعت نور.

آنان سپس به بررسی مدل های گوناگون از کهکشان های مارپیچی هم اندازه ی راه شیری پرداختند تا ببینند کدام یک از آن ها بیشترین همخوانی را با ستارگانی که دیده شده اند و سرعت های آن ها دارد. مناسب ترین کهکشان شبیه سازی شده دارای جرمی در حدود ۱.۶ تریلیون برابر خورشید بود.

یکی از اعضای گروه به نام جاس بلند-هاوتورن که اخترشناسی از دانشگاه سیدنی استرالیا است می گوید: «گمان می رفت اندازه ی کهکشان مناسب دو برابر این مقدار باشد؛ ولی [دیدیم که] به آن سنگینی که پنداشته می شود نیست

مشکل موتور
این گروه پژوهشگران با در دست داشتن جرم احتمالی کهکشان، سرعت گریز (فرار) برای اجرام همسایه ی سامانه ی خورشیدی را اندازه گرفتند. یک فضاپیما برای گریز از چنگ نیروی گرانش کهکشان راه شیری نیاز به این دارد که با سرعت ۵۳۷ کیلومتر بر ثانیه از سامانه ی خورشیدی بیرون رود. به یاد داشته باشید که سرعت گریز از میدان گرانشی سیاره ی زمین برابر با ۱۱.۲ کیلومتر بر ثانیه است.

موتورهای موشک های معمولی هرگز توان این کار را نخواهند داشت. موشک های شیمیایی که در بیشتر فضاپیماهای امروزی به کار می روند با سوخت بسیار زیاد و حتی موتورهای یونی با فناوری عالی -که برای سفرهای دور و دراز در سامانه ی خورشیدی به اندازه ی کافی کارآمدند- حداکثر می توانند به سرعت ۱۵ کیلومتر بر ثانیه برسند.

ولی بلند-هاوتورن بر این گمانست که یک سامانه ی پیشران که نیرویش را از انرژی آزاد شده در اثر ترکیب ماده و پادماده به دست می آورد شاید بتواند از پس این کار بر آید. بی شک چالش پیش روی این طرح، یافتن راه هایی برای آفریدن و یک جا گرد آوردن مقدار بسیاری پادماده است. وی می گوید: «من می دانم که این اندیشه ی دیوانه واریست، ولی اگرمقدار فراوانی پادماده داشته باشیم، می توانیم نیروی یک فضاپیما برای گریز از چنگ کهکشان را فراهم کنیم.»

واژه نامه:
galaxy - escape velocity - antimatter - Milky Way - Tilmann Piffl - Leibniz Institute for Astrophysics - Radial Velocity Experiment - RAVE - star - spiral galaxy - Joss Bland-Hawthorn - solar system - Earth - ion engine

منبع:newscientist

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه