روند گسترش سحابی آدمک در ۱۴ سال

سامانه ی ستاره ای اتا-شاه تخته (اتا کارینا) چگونه توانسته این ابر شگفت انگیز و رو به گسترش را پدید آورد؟ هیچ کس به درستی نمی داند.
حدود ۱۷۰ سال پیش، سامانه ی ستاره ای جنوبی اتا-شاه تخته به گونه ی اسرارآمیزی تبدیل به دومین ستاره ی درخشان در آسمان شبانه ی سیاره ی زمین شد. این ستاره بیست سال بعد، پس از آن که موادی بیش از جرم خورشید بیرون ریخت، به گونه ی نامنتظره ای کم نور شد. 
گویا همین برونریزی بود که به گونه ای، باعث پدید آمدن سحابی آدمک (Homunculus) شد. در این پویانمایی که از به هم پیوستن سه عکس درست شده، نماهایی از این سحابی را می بینیم که تلسکوپ فضایی هابل در سال های ۱۹۹۵، ۲۰۰۱، و ۲۰۰۸ از آن گرفته.
مرکز سحابی آدمک از نور ستاره ی درخشان مرکزی روشن شده، در حالی که مناطق پیرامون، دو لُپِ رو به گسترش از گازند که با رگه هایی از غبار تیره آراسته شده اند.
فواره هایی که این دو نیمه ابر جداگانه را پدید آورده اند از همان ستاره ی مرکزی بیرون می زنند. در این ابرها به جز گاز، جریان های پرزمانند و شوک های کمانی که در اثر برخورد با موادی که از پیش در محیط بوده اند پدید آمده نیز وجود دارد.
اتا-شاه تخته هنوز هم به برونریزی های نامنتظره اش ادامه می دهد. جرم بالا و گریزایی (فراریت) این ستاره از آن یک نامزد برای تبدیل شدن به یک ابرنواختر بزرگ در چند میلیون سال آینده ساخته است.

در همین زمینه: * مدل سه بعدی از سحابی آدمک

واژه نامه:
Eta Carinae - Homunculus Nebula - star - Eta Car - Sun - nebula - Hubble Space Telescope - bow shock - volatility - supernova

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه