فضاپیمای "افق های نو" روز شنبه از آخرین خواب زمستانی‌اش بیدار می شود

* "افق های نو"! آخر این هفته باید از خواب بیدار شوی. کارهای بسیاری هست که هنگام رسیدن به پلوتو در سال آینده باید انجام دهی!

یک همگذاری از عکس هایی که افق های نو در سال
۲۰۰۷ از مشتری و ماهش آیو (در پیش زمینه) گرفت.
مشتری در طول موج‌های فروسرخ نشان داده شده ولی
آیو را تقریبا در نور دیدنی (مریی) می‌بینیم. در بالای آیو
فورانی از آتشفشان توَشتر (Tvashtar) دیده می شود.
توضیح بیشتر- تصویر بزرگ تر
فضاپیمای افق های نو (نیو هورایزنز) هفته هاست که آرام خوابیده زیرا در واپسین خواب زمستانی بزرگ پیش از رسیدن به سیاره ی کوتوله ی پلوتو در ژوییه ی سال آینده به سر می برد. 

در روز شنبه ۶ دسامبر، این فضاپیمای ناسا چشمانش را خواهد گشود و آماده سازی برای رویارویی و گذشتن از کنار پلوتو را آغاز خواهد کرد. در اینجا می توانید ببینید افق های نو هم اینک کجاست.

تماشای چهره ی پلوتو و ماه هایش از نزدیک چقدر هیجان خواهد داشت؟ در این باره می توانیم به گذشتن افق های نو از کنار مشتری در سال ۲۰۰۷ اشاره کنیم.

این فضاپیما به هنگام گذر از کنار سامانه ی مشتری، عکس هایی از یک آتشفشان غول پیکر گرفت که در آن زمان داشت از سطح آیو، ماه این سیاره فوران می کرد، جزییات دقیق و تازه ای از جو مشتری را آشکار کرد و به دانشمندان کمک کرد تا نگاهی از نزدیک به یک "لکه ی سرخ کوچک" اسرارآمیز روی این غول گازی بیاندازند. 

در اینجا نگاهی به آلبومی می اندازیم که دلیل هیجان آن روزهای هفت سال پیش را نشان می دهد:
فوران آتشفشان توشتر بر روی آیو -ماه مشتری- در عکس هایی با چند طول موج گوناگون که فضاپیمای افق های نو در سال ۲۰۰۷ گرفت. تصویر سمت چپ با دوربین شناسایی بُرد بلند (LORRI) فضاپیما گرفته شده و روشنی گدازه های برافروخته را در شب نشان می دهد. تصویر بالا، سمت راست با دوربین تصویربردار چندطیفی نور دیدنی (MVIC) گرفته شده و ته نشست های گوگرد و دی اکسید گوگرد را در سمت روشن از آفتابِ آیو نشان می دهد. عکس سومی با آرایه ی طیفی تصویربردار خطی اتالون (LEISA) گرفته شده و جاهای آتشفشانی روی سطح آیو را نشان می دهد. توضیح بیشتر- تصویر بزرگ تر
"لکه ی سرخ کوچک" مشتری در سال ۲۰۰۷ از چشم افق های نو. این لکه در سال ۲۰۰۵ به دلایلی که برای دانشمندان در آن زمان ناشناخته بود به رنگ سرخ در آمد، هر چند که حدس زده می شد احتمالا به دلیل وجود موادی به این رنگ در آمده که توسط یک توفان خروشان از درون جو سیاره به بالا آورده شده بود.تصویر بزرگ تر
یک "عکس خانوادگی" از چهار ماه گالیله ای مشتری که از همگذاری عکس های گرفته شده توسط افق های نو در سال ۲۰۰۷ درست شده. از چپ، آیو، اروپا، گانیمد، و کالیستو. تصویر بزرگ تر
تصویر نوارها (و ساختارهای جوی) مشتری
که از همگذاری چندین عکسِ گرفته شده با
دوربین تصویربردار چندطیفی نور دیدنی
افق های نو پدید آمده و تفاوت های ناشی از
آفتاب و باد را نشان می دهد.
توضیح بیشتر- تصویر بزرگ تر



در فوریه و مارس ۲۰۰۷، آتشفشان توشتر روی آیو، ماه مشتری، فوران بزرگی کرد. این رشته تصاویر که توسط افق های نو گرفته شده اند، سهمگین ترین انفجار از این گونه را نشان می دادند که تاکنون توسط یک فضاپیما دیده شده- حتی فضاپیمای گالیله که از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ آیو را بررسی می کرد هم چنین فورانی را ندیده بود. تصویر بزرگ تر
گذر افق های نو از کنار آیو در سال ۲۰۰۷ به آشکار شدن یک ویژگی متغیر روی سطح این ماه مشتری انجامید، ساختاری که در عکس گرفته شده توسط گالیله در سال ۱۹۹۹ (سمت چپ)، به گونه ی دیگری دیده شده بود و نشان می داد که دراین چند سال تغییر کرده. درون دایره هم یک فوران آتشفشانی تازه دیده می شود که دارد مواد را به بیرون می ریزد، عکس های دیگر نشان دادند که این ناحیه همچنان در تغییر است. تصویر بزرگ تر
این تصویر متحرک (gif) هم از ۵ عکس پیاپی که فضاپیمای افق های نوی ناسا گرفته درست شده و ستون غول آسای دود آتشفشان توَشتر روی آیو را نشان میدهد. افقهای نو این عکس ها را هنگام گذشتن از کنار مشتری در سال ۲۰۰۷، با دوربین شناسایی بُرد بلند (LORRI) خود گرفت

واژه نامه:
New Horizons - Pluto - hibernation - dwarf planet - NASA - Jupiter - moon - Io - Little Red Spot - infrared - wavelengths - volcano Tvashtar - Long Range Reconnaissance Imager - LORRI - Multispectral Visible Imaging Camera - MVIC - sulfur - sulfor dioxide - Linear Etalon Imaging Spectral Array - LEISA - family portrait - Galilean satellites - Europa - Ganymede - Callisto - Galileo spacecraft -

منبع: universetoday

13 دیدگاه شما:

رحمان توکلی

بادرود بی پایان به شما عزیزان . سوالی داشتم . اگر لطف کنید . پاسخ سوالم را برصورت مبسوط بدید منو مدیون محبتهاتون میکنید. سوال : مستحضر هستید که سفینه افق های نو بالاترین سرعت را بین فضاپیماهای ساخته شده دارد و این مدیون عملی است به نام قلاب سنگ که توسط سیاره مشتری انجام گرفت . خوب بخاطر ندارم که آیا در سایت شما بود یا حای دیگر منو ارجاع داد به جایی که طرز عمل قلاب سنگ را بیان کرده بود ولی چون به زبان انگلیسی بود 50 درصد متوجه شدم .اگه میشه به زبان ساده چگونگی عمل قلاب سنگ را برام توضیح بدید

رحمان توکلی

با پوزش واژه سنگ قلاب درسته که سهوا قلاب سنگ نوشتم

رحمان توکلی

با درود مجدد . سوالی که همیشه در ذهنم بوده که چرا پس از ده سال انتظار افق های نو فقط از کنار پو لوتو و آنهم با سرعت زیاد میگذره و باید تمام خواسته های دانشمندان ناسا در همین فرصت کوتاه توسط دستگاههای تعبیه شده روی افق های نو برآورده بشه.به چه دلیل افق های جدید تمیتونه مثل گالیله یا کاسینی عمل کنه و مدتی را در مدار پلوتو باقی بمونه . آیا به خاطر هدف بعدی این فضاپیماست که قراره اگه بشه از یک سیاره کوتوله دیگه بازدید کنه ؟ یا به خاطر دوری زیاد پلوتو از زمینه که امکان مانور را میگیره .یا کوچک بودن پولوتوست و یا...

یک ستاره در هفت آسمان

درود بر شما جناب توکلی
اتفاقا خودم مدتیه که تصمیم دارم متنی رو درباره ی عملیات قلاب سنگی ترجمه کنم و در وبلاگ بذارم. سعی جدی می کنم که در اولین فرصت برم به سراغش.

یک ستاره در هفت آسمان

درباره ی افق های نو هم، نخست این که تا جایی که می دونم، سریع ترین فضاپیما وویجر ۱ هست نه افق های نو.
و کلا ماموریت این فضاپیما تنها به پلوتو محدود نمیشه. اون قراره به سراغ کمربند کوییپر هم بره و اگه بشه با یکی از اجرام این کمربند هم دیداری داشته باشه.
ضمن این که چند سال پیش، وقتی از کنار مشتری گذست، همین گذشتن ساده اش اطلاعات فراوانی درباره ی مشتری و سامانه ی ماه هاش به دانشمندان داد. در مورد پلوتو هم بی شک همین طور خواهد بود.

رحمان ت.کلی

با درود و تشکر از شما که برای ما بازدید کنندگان سایت این همه ارزش قائلید و با داشتن این همه مشغله با حوصله نظرات را مطالعه میکنید م به آنها پاسخ میدیدو در مورد اینکه فرموده بودید سریع ترین فضاپیما وویجر ۱ هست نه افق های نو.این متن ناسا را براتون ارسال میکنم سریع ترین فضاپیما وویجر ۱ هست نه افق های نو.متنی را که از سایت ناسا استخراج کردم ارسال میکنم

رحمان توکلی

program, the mission was approved in 2001 after cancellation of Pluto Fast Flyby and Pluto Kuiper Express. The mission profile was proposed by a team led by principal investigator Alan Stern of Southwest Research Institute. After several delays on the launch site, New Horizons was launched on 19 January 2006 from Cape Canaveral, directly into an Earth-and-solar-escape trajectory with an Earth-relative speed of about 16.26 kilometers per second (58,536 km/h; 36,373 mph); it set the record for the highest launch speed of a human-made object from Earth. New Horizons should perform a flyby of the Pluto system on 14 July 2015.

After a brief encounter with asteroid 132524 APL, New Horizons proceeded to Jupiter, making its closest approach on 28 February 2007 at a distance of 2.3 million kilometers (1.4 million miles). The Jupiter flyby provided a gravity assist that increased New Horizons' speed by 4 km/s (14,000 km/h; 9,000 mph). The encounter was also used as a general test of New Horizons' scientific capabilities

رحمان توکلی

متن سایت ناسا
program, the mission was approved in 2001 after cancellation of Pluto Fast Flyby and Pluto Kuiper Express. The mission profile was proposed by a team led by principal investigator Alan Stern of Southwest Research Institute. After several delays on the launch site, New Horizons was launched on 19 January 2006 from Cape Canaveral, directly into an Earth-and-solar-escape trajectory with an Earth-relative speed of about 16.26 kilometers per second (58,536 km/h; 36,373 mph); it set the record for the highest launch speed of a human-made object from Earth. New Horizons should perform a flyby of the Pluto system on 14 July 2015.

After a brief encounter with asteroid 132524 APL, New Horizons proceeded to Jupiter, making its closest approach on 28 February 2007 at a distance of 2.3 million kilometers (1.4 million miles). The Jupiter flyby provided a gravity assist that increased New Horizons' speed by 4 km/s (14,000 km/h; 9,000 mph). The encounter was also used as a general test of New Horizons' scientific capabilitie

یک ستاره در هفت آسمان

رجمان عزیز در این نمتن هم نوشته شده "lauvch speed" که میشه "سرعت پرتاب"،
در واقع سرعت پرتاب افق های نو از همه ی فضاپیماها بیشتر بود، ولی سرعتی که بعد از مانورهای قلاب سنگی به دست آورد کمتر از سرعت وویجر 1 شد و همچنان هم داره کمتر میشه، طوری که
سرعت کنونی افق های نو 2 کیلومتر بر ساعت کمتر از سرعت کنونی وویجر 1 شده و تا زمانی که به جای کنونی وویجر برسه، 2 کیلومتر بر ساعت دیگه کمتر خواهد شد

یک ستاره در هفت آسمان

می تونید در ویکیپدیا دربارش بخونید:
http://goo.gl/EHSpdI

یک ستاره در هفت آسمان

این رو هم ببینید:
دورترین ساخته های بشر:
http://goo.gl/LC5qoN

رحمان توکلی

با درود . سپاسگزارم از توضیح تون . میدونستم که ناسا درمورد سرعت پرتاب صحبت میکنه . ولی فکر کردم سرعت زیاد پرتاب سرعت حرکت را باتوجه به عدم وجود اصطکاک به دنبال داره و گویا این سرعت خیلی زیاد تا مشتری واقعا وجود داشته . چون میدونم که افق های نو فقط در 9 ساعت توانست مدار ماه را پشت سر بزاره و در عرض 13 ماه به مشتری برسه. وپس ازمانور قلاب سنگی 15000 کیلومتر به سرعتش اضافه شد. ولی با توجه به توضیحی که دادید .گویا این 15000 تا زیاد هم مطلوب نبوده . و از این به بعد بود که ویجرها سرعت بیشتری پیدا کردند. در بخشی از مقاله ناسا گفته شده بود که اگر افقهای نو در سر موعد پرتاب نمیشد و نمیتوانست از گرانش مشتری بهره ببره به جای سال 2015 .سال 2020 به پلوتو میرسید.

یک ستاره در هفت آسمان

خواهش می کنم رحمان گرامی
راستی! درباره ی قلاب سنگ گرانشی هم متن کوتاهی ترجمه و منتشر کردم. امیدوارم بپسندید

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه