سحابی شعله در نور مرئی و فروسرخ

این تصویر در اندازه ی بزرگ تر
چه چیزی سحابی شعله را برافروخته و روشن کرده است؟
هزار و پانصد سال نوری دورتر از زمین، در صورت فلکی شکارچی (جبار)، یک سحابی وجود دارد که آمیزه‌ی برافروختگی ها و رگه های تیره ی غبارش به آن سیمای یک شعله ی سرکش آتش را داده است.
ولی "آتش" که سوختن سریع اکسیژن است، دلیل برافروختگی و تابناکی سحابی شعله نیست. دلیل اصلی آن ستاره ی پرنور نطاق (زتا شکارچی) است، خاوری ترین ستاره ی کمربند شکارچی که درست سمت راست این سحابی دیده می شود. 
این ستاره با پرتوهای پرانرژی‌ای که بر ابرهای بزرگ گاز هیدروژن سحابی شعله می تاباند، الکترون های این گازها را بیرون می راند. بیشتر تابش و برافروختگی سحابی زمانی پدید می آید که این الکترون ها دوباره برگشته و به هیدروژن یونیده می پیوندند.
تصویری که اینجا می بینید یک تصویر رنگ نمایشی از سحابی شعله (NGC ۲۰۲۴) است که از همگذاری داده های نور دیدنی (مریی) و فروسرخ پدید آمده. در دل این سحابی یک خوشه ی ستاره ای جوان جای دارد که در داده های فروسرخ آشکار شده است.
سحابی شعله بخشی از مجموعه ابر مولکولی شکارچی (جبار) است، یک منطقه ی ستاره زا که سحابی پرآوازه ی کله اسبی را هم در خود جای داده.


واژه نامه:
Flame Nebula - constellation of Orion - nebula - oxygen, - star - Alnitak - Belt of Orion - electron - hydrogen - NGC 2024 - infrared light - star cluster - Orion Molecular Cloud Complex - star-forming region - Horsehead Nebula

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه