تازه ترین عکسی که فضاپیمای داون از مقصدش -سیاره کوتوله سرس- گرفته

* فضاپیمای داون (سپیده دم، Dawn) همچنان در دل فضا به سوی سیاره ی کوتوله ی سِرِس پیش می رود و اکنون دیگر دوربین هایش این دنیای ناشناخته را همانند یک نقطه ی روشن در دوردست، سرشار از یافته های علمیِ ممکن می بینند.
این عکس به عنوان بخشی از واپسین واسنجی (کالیبریزاسیون) دوربین علمی داون تا پیش از رسیدن به سرس گرفته شد. برای انجام این واسنجی، دوربین باید عکس هایی از یک هدف می گرفت که قطرش تنها چند پیکسل باشد. در روز ۱ دسامبر ۲۰۱۴، قطر سرس از چشم این دوربین حدود ۹ پیکسل بود که برای این واسنجی اندازه ی مناسبی به شمار می آمد. این عکس ها می توانند داده هایی درباره ی ویژگی های نوری بسیار ظریف دوربین را در بر داشته باشند که دانشمندان به هنگام بررسی و تفسیر جزییات برخی از عکس هایی که از مدار سرس به زمین فرستاده خواهد شد از آن ها بهره خواهند برد.

سرس همان نقطه ی روشن در مرکز تصویر است. از آن جایی که این سیاره‌ی کوتوله بسیار درخشان تر از ستارگان پس زمینه است، گروه تصویربرداری یک زمان نوردهی بلند را برگزیدند تا ستارگان هم دیده شوند. این نوردهی بلند باعث شد سرس بیش از اندازه روشن شود و بزرگی‌اش نیز بیش از اندازه به نظر آید؛ دانشمندان برای درست کردن این ایراد، تصویری از سرس را که با نوردهی کوتاه تر گرفته شده بود در مرکز تصویر گذاشتند [در واقع این تصویر یک همگذاری از دو نوردهی است-م].

چهره ی بزرگنمایی شده ی سرس هم در تصویر نشان داده شده. چنان چه می بینید، قطر کنونی آن از دید دوربین فضاپیما تنها چند پیکسل است.

این عکس در ۱ دسامبر ۲۰۱۴ با دوربین تنظیم شونده ی فضاپیمای داون و با بهره از یک فیلتر طیفی روشن گرفته شده. فاصله ی داون از سرس در هنگام گرفتن این عکس حدود ۱.۲ میلیون کیلومتر بود. سیاره ی کوتوله ی سرس قطری نزدیک به ۹۵۰ کیلومتر دارد و در سال ۱۸۰۱ یافته شد.
داون در ماه مارس وارد مدار سرس خواهد شد و نخستین فضاپیمایی نام خواهد گرفت که از یک سیاره ی کوتوله دیدار می‌کند. تا امروز بهترین تصاویری که از سرس دیده شده را تلسکوپ فضایی هابل گرفته. ولی از اوایل ۲۰۱۵، دیگر فضاپیمای داون عکس هایی با وضوح بسیار بهتر را به زمین خواهد فرستاد.

عکس تلسکوپ هابل از سرس- بزرگ تر
فضاپیمای داون از زمان پرتابش به فضا در سال ۲۰۰۷ تاکنون با وستا دیدار کرده است، یک پیش-سیاره ی غول پیکر که اکنون در فاصله ی ۱۶۸ میلیون کیلومتری سرس جای دارد. فاصله ی میان وستا و سرس از فاصله ی زمین و خورشید بیشتر است.

داون در ۱۴ ماهی که در مدار وستا بود، داده های علمی بی سابقه ای را از آن گرد آورد و به زمین گسیلید، از جمله عکس‌هایی از سطح پر از دهانه ی وستا و نیز سرنخ هایی ارزشمند درباره ی تاریخچه ی زمین شناختی آن. وستا و سرس بزرگ ترین اجرام درون کمربند اصلی سیارک ها هستند. 

آنچه درباره ی سیارک وستا و فضاپیمای داون در این وبلاگ خوانده بودید (پیوندها به ترتیب زمان هستند):
* آهای وستا، سلام! *
داون به وستا نزدیک تر شد * سرانجام، دیدار داون با وستا پس از چهار سال * این "وستا" است * وستا، تمام رخ * تصویر سه بعدی وستا * این قطب جنوب سیارک وستاست * نخستین دستاوردهای فضاپیمای داون * سیارک وستا قله ای سه برابر بلندتر از اورست دارد * لغزش سطح سیارک وستا * ناسا فیلمی سه بعدی از سیارک وستا منتشر کرد * شهاب سنگ هایی که از وستا آمده اند * داون با گردش مارپیچ وار به پایین ترین مدار رفت * نخستین تصاویر داون از مدار پایین وستا * نخستین نگاه داون به ساختار شیمیایی وستا * ذخایر عظیم آب یخ زده در سیارک وستا * کشف عوارض سطحی تازه روی سیارک وستا * اضافه کاری داون در مدار وستا * دو گودال که ۱۰۰۰ شهاب سنگ به زمین فرستادند * پرواز مجازی بر فراز سیارک وستا * ناسا روکشی رنگارنگ بر روی وستا انداخت * طلوع دو سیارک در آسمان زمین * نقص فضاپیمای داون به هنگام جدایی از وستا * بدرود وستا! فضاپیمای داون وستا را ترک کرد * جدایی از وستا - ایستگاه بعدی: سرس   

واژه نامه:
Dawn - dwarf planet - Ceres - calibration - star - framing camera - Hubble Space Telescope - Vesta - protoplanet - Earth - sun - main asteroid belt

منبع: nasa

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه