آنچه پس از ۱۱ هزاره از مرگ یک ستاره بر جای مانده

این تصویر در دو اندازه ی دیگر: بزرگ- بزرگ تر
صفحه ی کهکشان راه شیری از میان این چشم انداز زیبا و پیچیده ی کیهانی می گذرد.
این نمای تلسکوپی پهنه ای از آسمان به گستره ی ۱۰ درجه را در لبه ی شمالی صورت فلکی بادبان نشان می دهد که درخشان ترین رشته های برافروخته ی پَسمان ابرنواختر بادبان را در خود جای داده، ابری گسترنده که از انفجار مرگبار یک ستاره ی بزرگ به جا مانده.
نور ابرنواختری که این ابر را پدید آورد حدود ۱۱۰۰۰ سال پیش به زمین رسید. این رویداد سهمگین به جز این رشته های گاز که در اثر ضربه ی انفجار برانگیخته و برافروخته شده اند، هسته ی چرخان و به شدت چگال ستاره ی منفجر شده را هم به جای گذاشت که به نام تپ اختر بادبان شناخته می شود.
پسمان ابرنواختر بادبان با ۸۰۰ سال نوری فاصله از زمین، خودش در دل پسمانده های یک ابرنواختر کهن تر به نام سحابی گام (GUM) جای گرفته است.


واژه نامه:
Vela Supernova Remnant - plane - Milky Way Galaxy - constellation Vela - Sails - star - stellar core - Vela Pulsar - supernova - Gum Nebula

منبع: apod.nasa.gov

0 دیدگاه شما:

Blogger template 'Browniac' by Ourblogtemplates.com 2008

بالای صفحه